Wednesday, August 10, 2011

జీవనోపాథిపై భూసేకరణ వేటు

Òsª«s©¯ÍFy´Ts\|mQs g¯ƒRïsÖs|mPÈísvgS xmsLjsßs‚P§LsÀs©«s ÊnÏsW}qsNRPLRPßs

ÈÓs. ÌsOUQø©SLS¸RP§ßs

FyLjsúaS‚P§NSÕnsª«PXcTô“s , ª«i°ÖsNRPxqscRsvFy¸RPãwÌs NRPÌQö©«s , xmsÈísßÔsNRPLRPßs »RscTs»RsLRP @ª«sxqsLSÌs ¬s‚P§»RsòLs " úxmsÇØ úxms…¸iWÇs©SÌs Q' }msLjsÈs LSxtísû úxmsÊnÏsv»S*Ìsv |mPcRôs FP»Rsvò©«s ÊnÏsW}qsNRPLRPßsNRPV xmsp©«svN¯©SõLiVV . Òsª«s©¯ÍFy´Ts N¯ÍÌÜÍö»Rsv©«Põ \lLs»Rsv NRPVÈsvLsÊØÌsNRPV , B»RsLRP ª«PX»RsvòÌs ªSLjsNTP ®ªP§LRPv\Zgs©«s DFy´Ts NRPÌQö©«s , xmso©«sLSªSxqsLs , }¤sQ»RsvÊscRôs\ZªP§©«s ©«sxtís xmsLjs¥PPLRPLs»ÜÍ NRPWƒTs©«s ALºs. ALºs. xms´RsNS¬Põ xqsª«P§úgRsLsgS LRPwF~LscTsLsÀs ª«P§§LscRsvgSZ©ËÍQ @ª«P§ÌsvÛ¿QË͸RPãwÌsZ©ËÍQ rSª«PãwÑsNRP ÊØcnRPù»Rs©«sv úxmsÊnÏsv»S*Ìsv xmspLjsògS ‚sxqQøLjsLs¿SLiVV . \lLs»RsvÌs©«sv úxmsÌÜÍÊs |mPÈÓís ÛÌQËÍcS ©«s¸RPãw©¯Í ÊnÏs¸RPãw©¯Í ÌÜLsgRPg¯ÈísvN¯¬s , BxmQöÈÓsZQNËÍQ ª«P§©«s LSxtísû úxmsÊnÏsv»RP*Ls N¯¬Põ ÌsORsÌs FPNRPLSÌs ÊnÏsW‚P§¬s LSxtísû ªSùzms»RsLsgS }qsNRPLjsLsÀsLscTs . úxmsÊnÏsv»S*cnUs©«sLsÌÜͬs ÊnÏsWª«P§§Ìs»ÜÍ FyÈsv ÊsƒRsvgRPv ÊsÌs{¤sQ©«s ª«sLæSÌs ªSLjsNTPÀQè©«s @xqsLiVV©ºsƒºs ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv †sLjsgjs |mPcRôs FP»Rsvò©«s rS*cnUs©«sLs Û¿QËÍxqsvN¯LsÈsW rSª«PãwÑsNRP ©Sù¸RPãw¬sNTP gRPLsƒTs N¯ƒRsv»Rsv©«PõcTs . " cRsvZ©ËÍQõ ªS¬sNTP ÊnÏsW‚P§ Q' ¬s©ScRsLs»ÜÍ NRPª«P§¨ù¬sxqísvÌsv @Ìsv|mPLRPgRP¬s F¡LSÈØÌsv Û¿QËÍxqsvòLsÛÈQËÍ ! ¬sª«P§øNRPV ¬dslLP†sò©«sÈ”sv ª«Pùª«sx¤QsLjsxqsvò©«Põ úxmsÊnÏsv»RP*Ls FyLjsúaS‚P§NRP®ªPÍ»RsòÌsNRPV ª«Pãwú»RsLs ®ªPÍÌsNRPV ®ªPÍÌs FPNRPLSÌs ÊnÏsW‚P§¬s cSLScRs»RsòLs Û¿QËÍxqsvò©«PõcTs . úxmsLiVV®ªPÍÈsv ¸RP§Çsª«Pãw©SùÌsNRPV úxms…¸iWÇs©SÌs©«sv ª«s©«sgRPwƒRQèƒS¬sNTP GLs Û¿QË͸RP§ƒS¬s\ZNs©S FyÌsNRPVÌsv zqscRôsxmsƒRsv»Rsv©SõLRPv . "NSNRPVÌs©«sv N¯ÈÓís gRPcRôsÌsNRPV ®ªPÍzqs©«sÈ”sv Q' }mscS rScS \lLs»RsvÌs ©«svLsƒTs ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv ÌØZgËÍQxqsvN¯LsÈsW xqsLsxms©«svõÌsNRPV ÊnÏsW xmsLscSLSÌsv FPZcËÍQ¿RQègS Û¿QËÍxqsvò©SõLRPv .

Azqós x¤QsNRPVä úFy´Rs‚P§NRP x¤QsNRPVäÌ”ÜÍ D©«PõcTs NSÊsÈÓís xmsÈíØcSLRPvƒTs x¤QsNRPVä©«sv ª«Pãwú»Rs®ªPͧ gRPvLjsòLsÀs©«s úxmsÊnÏsv»RP*Ls DFy´Ts N¯ÍÌÜÍö»Rsv©«Põ ª«Pùª«srS¸RP§ NSLjQøNRPVÌs , ª«P§»RQ=ùNSLRPvÌs , gks»Rs , Û¿QËÍZ©ËÍQ»Rs »RscTs»RsLRP Û¿QË͆s ª«PX†sòcSLRPvÌsNRPV DFy´Ts x¤QsNRPVä LSÇØùLsgRPLsÌÜÍ ÛÌQËÍcRsv NSÊsÈÓís gRPvLjsòLs¿Rs ¬sLSNRPLjsxqsvò©SõLRPv . ÊnÏsWxqsLsxqPäLRPßsÌs ¿RsÈíØ¬sNTP @ª«sxqsLRP\ZªP§©«s xqsª«sLRPßsÌsv Û¿QËÍzqs xqsª«P§úgRsLsgS LRPwF~LscTsLsÀs @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RPãwÌs©«Põ cUsLRçsNSÖsNRP ƒTsª«PãwLsƒRsv©«sv G ª«Pãwú»RsLs ÅØ»RsLRPv Û¿QË͸RP§NRPVLsƒS D©«Põ ¿RsÈíØ¬Põ NRPWƒS ¬sLkjP*LRPùLs Û¿QËÍxqsvò©SõLRPv . úxmsÊnÏsv»RP* ÊsLsÇsLRPv ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv , ª«Pùª«srS¸RPãw¬sNTP ÌØNUPgS ÛÌQËͬs ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv FyLjsúaS‚P§NSÕnsª«PXcTô“sNTP ‚s¬s…¸iWgjsLs¿RPvN¯Íª«sƒS¬sNTP ÊscRsvÌsv lLPLsƒRsv ª«P§¨ƒRsv xmsLsÈsÌsv xmsLsƒRsv»Rsv©«Põ rSLRPª«sLs»Rs\ZªP§©«s ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv NRPWƒS ÊsÌsª«sLs»RsLsgS }qsNRPLjsLs¿RsƒS¬sNTP ÊsLjs»QPgjsLsÀs xmsp©«svN¯LsÈsv©SõLRPv . xmsLRPùª«srS©«sLsgS ÊnÏsW}qsNRPLRPßs xqsª«P§xqPù @»RPùLs»Rs ÇshjsÌs\ZªP§©«s xqsª«P§xqPùgS Z©ËÍQƒRsv ZcËÍQaRsLs ª«P§§LscRsvN¯ÀQèLscTs . D»RsòLRP úxmsZcËÍQaºs ÌÜͬs ©¯ÍLiVVƒS ®ªP§§cRsÌsvN¯¬s xmsbQ誫P§ ÂÊQPLsgSÌ£s ÌÜͬs ©«sLscTsúgSLs , IƒTsrS=ÌÜͬs F¡r¡ä , ª«P§©«s LSxtísûLsÌÜÍ r¡Ls}msÈs ©«svLsƒTs NSNTP©SƒRs ª«sLRPNRPV ‚s‚scnRs ÑsÌ”ØÌsÌÜÍ C xqsª«P§xqPù\|mQs úxmsÇsÌsv úFyßSÌsNRPV »QPgjsLsÀs xqsª«P§LRPbdsÌs F¡LSÈØÌsv Û¿QËÍxqsvò©SõLRPv . " zmsÖ”sNTP ¿PÌsgSÈsLs , FPÌsvNRPNRPV úFyßs xqsLsNRPÈsLs Q' @©«Põ ©S©«svƒTsgS \lLs»RsvÌsv , }mscRs úxmsÇsÌs Òs‚s»SÌs»ÜÍ úxmsÊnÏsv»RP*Ls ¿PÌsgSÈs ª«PãwƒRsv»Rsv©«PõcTs . F¡Ödsxqsv ÊsÌsgSÌs»ÜÍ , »RsvFyNUP gRPvLsƒR”s»ÜÍ , ¬sLRQ÷LscRs ‚scnS©SÌs»ÜÍ \lLs»RsvÌsv , rSª«Pãw©«Pù úxmsÇsÌs x¤QsNRPVäÌs\|mQs DNRPVä FycRsLs ®ªsWxmso»Rsv©«PõcTs . ÌÜÍxmsÊnÏsWLiVVxtís\ZªP§©«s úxmsÊnÏsv»RP* ‚scnS©SÌs©«sv úxms†sxmnP§ÈÓsxqPwò , Òsª«s©¯ÍFy´Ts NRPÖQöxqsvò©«Põ ÊnÏsW‚P§¬s cRsNTPäLs¿RPvN¯Íª«sƒS¬sNTP úxmsÇsÌsv ‚s‚scnRs LRPwFyÌsÌÜÍ Òsª«s©«QøLRPßs F¡LRPv xqsÌsvö»Rsv©SõLRPv . F¡Ödsxqsv »RsWÈØÌsNRPV FPcRsvL¯ƒTïs¬sÌsvxqsvò©SõLRPv . @»Rsvù©«Põ»Rs ©Sù¸RP§róS©«s\ZªP§©«s xqsvú{msLsN¯ÍLíRPv xqQöLscTsLsÀs gRPƒRsÀs©«s HcSLRPv ª«PãwrSÌs NSÌsLsÌÜÍ ª«P§¨ƒRsv xqsLs¿RsÌs©S»RQøNRP †dsLRPvöÌs©«sv BÀQèLscTs . úxmsÇØúxms…¸iWÇs©«sLs }msLjsÈs ¿RsÈísLsÌÜͬs @»RPùª«sxqsLRP N”SÇsÙ©«sv cRsvLjP*¬s…¸iWgRPLs Û¿QËÍzqs , \lLs»RsvÌs x¤QsNRPVäÌs©«sv ¬sLôSOTsßPùgS NSÌsLSzqs , úxmsLiVV®ªPÍÈsv ¸RP§Çsª«Pãw©«svÌsNRPV D»RsòLRP úxmsZcËÍQaºs LSxtísû úxmsÊnÏsv»RP*Ls G ‚scnRsLsgS EƒTsgRPLs Û¿QËÍzqsLsc¯Í ªSÈÓs cS*LS FPLsƒRsgRPÈÓísLscTs . LSÇØùLsgRPLsÌÜͬs ALjísNRPÌ£s 21ÌÜÍ F~LscRsvxmsLRPÀs©«s Òs‚sLsÛ¿QËÍ x¤QsNRPVä\|mQs cSƒTsgS @Õnsª«sLjñsLsÀsLscTs.

C xmspLRP*LRPLsgRPLsÌÜÍ ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¿RsÈísLs , xmso©«sLSªSxqsLs ª«P§Ljs¸RP§§ xmso©«sLjPõªSxqsLs @LsaSÌs\|mQs lLPLsƒRsv ®ªPÍLRPv®ªPÍLRPv ¿RsÈíØÌs©«sv †dsxqsvNRPVLSª«sƒS¬sNTP ª«P§§rSLiVVcSÌs©«sv ¸RP§§ .zms . FP . úxmsÊnÏsv»RP*Ls LRPwF~LscTsLsÀsLscTs . ªSÈÓsÌÜÍ F~LscRsvxmsLRPÀs©«s @LsaSÌsv NSL¯öZLËÍQÈ£s xqsLsxqósÌsNRPV @©«svNRPWÌsLsgS©«sv ,\lLs»RsvÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ B»RsLRP ÊØcnTs»RsvÌsNRPV |mPcRôsgS ÌsÕô“sÛ¿QËÍNRPWZLËÍQèÌØ ÛÌQËͪ«s©«Põ ªSLRsòÌsv úxmsrSLRPª«PãwcnRPùª«PãwÌsÌÜÍ lªPÌsvª«sƒïSLiVV . A ‚sª«P§LRP+Ìs Z©ËÍQxms´RPùLsÌÜÍ ZQNËÍQLsúcRs úgS‚dP§ßSÕnsª«PXcTô“s aSÅØª«Pãw»RsvùÌsv Çs¸RP§ LSãLP LRP®ªPͧ£ts lLPLsƒTsLsÈÓs¬ds NRPÖszms IZQNËÍQ ¿RsÈísLsgS , ¬sLS*zqs»RsvÌsNRPV xmspLjsò róSLiVVÌÜÍ xmso©«sLSªSxqsLs , ©Sù¸RP§Ls NRPÖQöLsÛ¿QËÍ ‚scnRsLsgS »SÇØ ª«P§§rSLiVVcS ÕsÌ”sv©«sv LRPwF~LscTsLs¿Sª«P§¬s lªPÌ”sƒTsLs¿SLRPv . ÇØ†ds¸RP§ xqsÌs¥PP ª«P§LsƒRsÖs zqsFnyLRPv= ®ªPͧLRPNRPV LRPwF~LscTsLsÀs©«s C ÕsÌ”svÌÜͬs @LsaSÌs\|mQs AgRPxqísv 31 ÌÜÍxmso úxmsÇsÌs ©«svLsƒTs xqPw¿Rs©«sÌs©«sv , xqsÌs¥PPÌs©«sv A¥PP*¬sLs¿SLRPv .

ÊsWÇsÙ xmsÈÓís©«s ª«sÌsxqs ¿RsÈísLs :

úÕsÈÔs£ts rSúª«PãwÇPùªScRsvÌsv , ªSLjs c¯ÍzmsƒUs ‚scnS©SÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgS 1894 xqsLsª«s»RQ=LRPLsÌÜÍ úxms®ªPÍaRs|mPÈÓís©«s ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¿RsÈíØ¬Põ xmspLjsògS LRPcôRsv Û¿QËÍzqs " rSª«PãwÑsNRP ©Sù¸RP§Ls Q' ZQNËÍQLsúcRs ÕsLscRsvª«sogS N¯»Rsò ¿RsÈíØ¬Põ LRPwF~LscTsLsÀs @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RPãwÌs¬s úxmsÇsÌsv cUsLRçsNSÖsNRPLsgS ƒTsª«PãwLsƒºs Û¿QËÍxqsvò©SõLRPv . ÊnÏsW‚P§ LSuíSûÌs ÇØÕs»SÌÜÍ D©«PõxmQöÈÓsNUP , ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ª«P§Ljs¸RP§§ xmso©«sLSªSxqsLs NRPÖQöLsÛ¿QËÍ ¿RsÈíØÌs©«sv LRPwF~LscTsLs¿SÖQ=©«s ÊØcnRPù»Rs ZQNËÍQLsúcRs úxmsÊnÏsv»RP*Ls\|mQs D©«PõcTs . ZQNËÍQLsúcRs úxmsÊnÏsv»RP*Ls FPÈísZQNËÍQÌsNRPV xqQöLscTsLsÀsLscTs . "ÊnÏsW}qsNRPLRPßs»ÜÍ FyÈsv xmso©«sLSªSxqsLs ª«P§Ljs¸RP§§ xmso©«sLjPõªSxqsLs ÕsÌ”sv — 2011 Q' ©«sv úxmsxqsvò»RsLs ÇsLRPvgRPv»Rsv©«Põ FyLR”s®ªP§LsÈ£s bds»SNSÌs xqsª«Pãw®ªPÍaSÌsÌÜÍ úxms®ªPÍaRs |mPƒRs»Sª«P§¬s ZQNËÍQLsúcRs úgS‚dP§ßSÕnsª«PXcTôs aSÅØª«Pãw»RsvùÌsv úxmsNRPÈÓsLs¿SLRPv . ª«sÌsxqs ¿RsÈísLs úxmsNSLRPLs " úxmsÇØ úxms…¸iWÇs©«sLs Q' @©«Põ ª«P§§xqsvgRPv»ÜÍ ÊnÏsW ¸RP§Çsª«Pãw©«svÌs ©«svLsƒTs ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjsLs¿RPvN¯Íª«sƒS¬sNTP xqsLS*cnTsNSLSÌsv úxmsÊnÏsv»S*¬sNTP cRsÅsÌsv xmsLRP¿RsÊsƒTs D©«PõcTs . GcTs úxmsÇØ úxms…¸iWÇs©«sLs ? @©«Põ úxmsaRPõNRPV ‚s¿RsORsßs»ÜÍ NRPWƒTs©«s ¬sLRP*¿Rs©«sLs úxmsxqsvò»Rs ¿RsÈísLsÌÜÍ ÛÌQËÍNRPF¡ª«sƒRsLs»ÜÍ úxmsÊnÏsv»S*Ìsv »Rsª«P§NRPV ©«sÀQè©«s Lkjs†sÌÜÍ @©«P*LiVVLs¿RPvN¯¬s @ª«P§ÌsvÛ¿QËÍxqsvò©SõLiVV . úxmsÇØ úxms…¸iWÇs©«sLs @LsÛÈQËÍ ZQNËÍQª«sÌsLs ª«PùNRPVòÌsNRPV ÛÌQËÍcS NSL¯ÍöZLËÍQÈ£s xqsLsxqósÌsNRPV úxms…¸iWÇs©«sLs NRPÖsgjsLs¿RsƒRsLs NScRsv . ª«Pãw©«sª«s xqsª«P§¨¥PPÌsNRPV ®ªPͧÌsv Û¿QËÍ}qs ¿RsLRPùgS DLsƒSÖs ÛÌQËÍcS xqsª«PãwÇØÕnsª«PXcTôsNTP c¯Íx¤QscRsxmsZƒËÍQ @LsaRsLsgS DLsƒSÖs .

ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¿RsÈísLs —1894 NRPV INRP xmsLjs‚P§»Rs ÌsORPùLs D©«PõcTs . A©SƒRsv úÕsÈÔs£ts »QPÌ”sc¯LRPÌsv Ås¬sÇs xqsLsxmscRs©«sv c¯Í¿RPvZãNQPÎÏP•ƒS¬sNTP , ª«P§§ƒTs xqsLRPvNRPV©«sv »RsLRPÖsLs¿RPvNRPV F¡ª«sƒS¬sNTP , »Rsª«P§ ZcËÍQaRs D»RQö»RsvòÌs©«sv BNRPäƒTsNTP cTsgRPvª«P§†s Û¿QË͸RP§ƒS¬sNTP LRPx¤QscSLRPvÌsv ª«s\ZgsLS ª«i°ÖsNRPxqscRsvFy¸RPãwÌs ¬sLSøßS¬sNTP ÊnÏsW}qsNRPLRPßs @ª«sxqsLRPª«P§LiVVLscTs. »RscRs©«svgRPvßsLsgS A ¿RsÈísLs ª«sÀQèLscTs . A ª«sÌsxqs ¿RsÈís®ªPͧ rS*»RsLsú»Sù©«sLs»RsLRPLs xqóPwÌsLsgS @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RP§ÊsƒTsLscTs . gRP»RsLsÌÜÍ ¬dsÈÓsFyLRPvcRsÌs úFyÂÇQPNíRPVÌsv ¬sLjQøLsÀs©S , NSÌsvª«sÌsv »Ü‚P*©S , xmsLjsúaRsª«P§Ìsv l©PÌsN¯ÖQö©S , L¯Íƒ”Rsv ª«P§Ljs¸RP§§ \lLsÌsv ª«PãwLæSÌsv ®ªPÍzqs©S @‚s @¬dPõ NRPWƒS úxmsÊnÏsv»RP* AxqsvòÌsvgS ÛÌQËÍcS úxmsÇsÌs Dª«P§øƒTs AxqsvòÌsvgS @Õnsª«PXcTôs Û¿QË͸RP§ÊsƒïSLiVV . 1950—70 ª«P§cnRPù NSÌsLsÌÜÍ ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¿RsÈíØ¬sNTP Û¿QËÍzqs©«s xqsª«sLRPßsÌs xmsLRPùª«srS©«sLsgS Çs‚dP§LscSLkjs ª«P§Ljs¸RP§§ ÊnÏsWrS*ª«P§ù ª«Pùª«sxqós ÊsÌs{¤sQ©«s xmsƒRsƒS¬sNTP cSLjs†dszqsLscTs . úxmsÇØ F¡LSÈØÌs xmnsÖs»RsLsgS rScnTsLs¿RPvN¯©«Põ ÊnÏsWxqsLsxqPäLRPßsÌs ¿RsÈísLs ÌÜÍxmsÊnÏsWLiVVxtísLsgS D©Sõ ÊnÏsW‚P§ Gc¯Í INRP ®ªPͧLRPNRPV ÊnÏsWrS*ª«P§§Ìs ©«svLsƒTs }mscRsÌsNRPV ÊscTsÖds @LiVVLscTs . Z©ËÍQƒRsv xqsLRPŒÉsNRPX»Rs ALjósNRP ‚scnS©SÌ”ÜÍ ÊnØgRPLsgS A »S†P*NRP ÀsLs»Rs©«sNRPV xqP*zqsò ¿PzmQö , D©«Põ ¿RsÈíØÌs©«sv cRsvLjP*¬s…¸iWgRPLs Û¿QËÍxqPwò }mscRs , ª«P§cnRPù »RsLRPgRP†s \lLs»RsvÌsv , ÊsƒRsvgRPv ÊsÌs{¤sQ©«s ª«sLæSÌsNRPV Òsª«s©ScnSLRPLsgS D©«Põ ÊnÏsWª«P§§¬s ÊsÌsª«sLs»RsLsgS ÌØZgËÍQxqsvN¯¬s xqsLsxms©«svõÌsNRPV cnSLRPcRs»RsòLs Û¿QËÍxqsvò©SõLRPv . @LsÛÈQËÍ Z©ËÍQÈÓs ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ÌsORPùLs NSL¯ÍöZLËÍQÈ£s xqsLsxqósÌsNRPV , ÊsƒS FyLjsúaS‚P§NScnTsxms»RsvÌsNRPV , Ljs¸RP§ÂÌQP}qísÈ£s ªSùFyLRPvÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ ªSßÓsÇPù xqsLsxqósÌsNRPV ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv @xmQögjsLs¿RsƒRs®ªPͧ . †sL¯ÍgRPª«P§©«s ‚scnS©SÌsNRPV BcTs úxmsÊsÌs ¬scRsLRP+©«sLs .

ÊsWÇsÙ xmsÈÓís©«s ¿RsÈíØ¬Põ @ƒRïsLs |mPÈísvN¯¬s úxmsÊnÏsv»RP*Ls @ƒRïsg¯ÍÌsvgS ª«Pùª«sx¤QsLjsxqsvò©«PõcTs . xmsÈíØcSLRPvÌs ©«svLsƒTs ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjsxqsvò©«PõcTs . G ÊnÏsW‚P§ @ª«sxqsLRP®ªsW úxmsLiVV®ªPÍÈsv |mPÈísvÊsƒTscSLRPvÌsv ¬sLRñsLiVVrSsòLRPv . úxmsÊnÏsv»RP*Ls xqsZLËÍQ* Û¿QËÍzqs , A ÊnÏsW‚P§ xqsZLËÍQ* ©«sLsÊsLR”s©«sv gRPÑsÈ£s ©¯ÍÈÓszmnsZQNËÍQxts©ºs cS*LS cTs©«sxmsú†sNRPÌsv , lLPlªP©«sWù NSLSùÌs¸RPãwÌs ©¯ÍÈÔsxqsv ÊÜÍLïRPvÌ”ÜÍ Êsz¤QsLRPLsgRPLsgS úxmsNRPÈÓsxqsvòLscTs . ¬sLRPORPùLSxqsvù\ÛÌs©«s \lLs»RsvÌsNRPV A xqsª«Pãw¿SLRPLs »QPÖs}qsÌÜÍ}ms @ÊnÏPùLs»RsLSÌsNRPV ‚scnTsLsÀs©«s gRPƒRsvª«so NSrSsò cSÈÓsF¡»RsvLscTs . xqsNSÌsLsÌÜÍ @ÊnÏPùLs»RsLSÌsv Gª«P§LiVV©S DLsÛÈQËÍ xqsLsÊsLscTs»Rs ÑsÌ”Ø NRPÂÌQPNRísLºs NRPV úªS»Rs xmspLRP*NRPLsgS »QPÖs¸RP§ÛÇQËÍxqsvN¯Íª«sƒS¬sNTP ¿RsÈísLsÌÜͬs |qPORs©ºs FP úxmsNSLRPLs INRPä ÊnÏsW ¸RP§Çsª«Pãw¬sNTP ª«Pãwú»Rs®ªPͧ x¤QsNRPVä D©«PõcTs . cS¬s\|mQs zmsLSùcUscSLRPv¬s Z©ËÍQLRPvgS ‚s¿SLjsLsÀs , xqsLsÊsLscTs»Rs lLPlªP©«sWù @cnTsNSLRPvÌs ©«svLsƒTs ¬s®ªPÍcTsNRP©«sv »QPzmQöLs¿RPvN¯¬s »RsgRPv ‚s¿SLRPßs ÇsLjszms©«s ‚dP§cRsÈs NRPÂÌQPNRísLºs †dsxqsvN¯Z©ËÍQ ¬sLRñs¸RP§®ªPͧ @Ls†sª«P§LsgS @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RP§ÊsƒRsv»RsvLscTs . INRP®ªPÍÎÏs ÊnÏsW ¸RP§Çsª«Pãw¬s @xmQöÈÓsNUP †sLRPxqPäLjs}qsò , N¯ÍLíRPv cS*LS ©«sxtís xmsLjs¥PPLRPLs ¿PÖ”sLsÀs ÊsÌsª«sLs»RsLsgS rS*cnUs©«sLs Û¿QËÍxqsvN¯LsÈsvLscTs .

ÊnØLRP»Rs LSÇØùLsgRPLsÌÜͬs Azqsò x¤QsNRPVä xmsLjsLRPORsßs xmsLjscnTsÌÜÍ ª«PùNTPò¬s ZQNËÍQLsúcRs ÕsLscRsvª«sogS Û¿QËÍxqsvN¯¬s ÊnÏsW}qsNRPLRPßs @LsaRsLs INRPä xmsÈíØcSLRPv¬sNTP ( ÊnÏsW ¸RP§Çsª«Pãw¬sNTP ) ª«Pãwú»Rs®ªPͧ xmsLjs‚P§»Rs\ZªP§©«s xqsª«P§xqPùgS úxmsÊnÏsv»RP*Ls xmsLjsgRPßÓsLs¿RsƒRsLs @aS{qsòû¸RP§\ZªP§©«scTs , @xqsLsÊscRôs\ZªP§©«scTs . ZQNËÍQª«sÌsLs INRP ª«PùNTPò ©«svLsZƒËÍQ ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjsLs¿RsƒRsLs ÛÌQËÍcRsv . A¸RPãw úgSª«PãwÌsÌÜͬs ®ªP§§»RsòLs ÛÌQËÍcS @»RPùcnTsNRP \lLs»RsvÌs ©«svLsƒTs ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjsxqsvò©SõLRPv . xmsLRPùª«srS©«sLsgS úgSª«PãwÌsNRPV úgSª«PãwÛÌQËÍ »ÜÌsgjsLs¿RsÊsƒRsv»Rsv©SõLiVV . Bc¯NRP rSª«PãwÑsNRP xqsª«P§xqPùgS ª«P§§LscRsvN¯ÀQèLscTs . A ÊnÏsW‚P§\|mQsZ©ËÍQ AcnSLRPxmsƒTs úgSª«P§LsÌÜÍ ¬sª«szqsxqsvò©«Põ ª«Pùª«srS¸RP§ NRPWÖdsÌsv , gks»Rs NSLjQøNRPVÌsv , Û¿QËÍZ©ËÍQ»Rs »RscTs»RsLRP Û¿QË͆s ª«PX»RsvòÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ LRPÇsNRP ª«s\ZgsLS }qsªS LRPLsgS¬sNTP ¿PLscTs©«s NSLjQøNRPVÌsv , ¿PLRPvª«soÌsv , ©«scRsvÌsv , xqsª«P§§úcRs †dsLRP úFyLs»SÌsÌÜÍ ª«P§»RQ=ùNSLRPvÌsvgS Òsª«s©¯ÍFy´Ts F~LscRsv»Rsv©«Põ ªSLjsNTP C úxmsúNTs¸RP§ÌÜÍ FPÌØLsÈÓs ÊnØgRPrS*ª«P§ùLs ÛÌQËÍcRsv . @ÊnÏPùLs»RsLSÌsv |mPÈísƒS¬sNTPgS¬s , xqsª«P§©Sù¸RPãw¬Põ N¯ÍLRPƒS¬sNTP gS¬s Z©ËÍQƒRsv @ª«P§ÌsvÌÜÍ D©«Põ ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¿RsÈísLs úxmsNSLRPLs @L>RPvÌsv NScRsv . ªSLjs ¿RsLjsú»Rs , xqsLsxqPäX†s rSLsúxmscS¸RPãwÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ INRP ª«Pãw©«sª«s xqsª«P§¨x¤QsLsgS INRPLjs ‚dP§cRs INRPLRPv AcnSLRPxmsƒTs xqsx¤QsÒsª«s©«sLs Û¿QËÍxqsvò©«Põ A úgSª«P§xqsvòÌsv Dª«P§øƒTsgS N¯ÍÌÜÍö»Rsv©«Põ AxqsvòÌsv , ‚s‚scnRs @LsaSÌs©«sv , ª«i°ÖsNRPxqscRsvFy¸RPãwÌs©«sv úxmsxqsvò»Rs ¿RsÈísLs G ª«Pãwú»RsLs xmsLjsgRPßsÌÜÍNTP †dsxqsvN¯Íª«sƒRsLsÛÌQËÍcRsv . ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv N¯ÍÌÜÍö»Rsv©«Põ \lLs»RsvÌsNRPV xmsLjs¥PPLRPLs ¿PÖ”sLsxmsoÌÜÍ©«sv , xmso©«sLSªSxqsLs NRPÖQöLs¿RsƒRsLsÌÜÍ©«sv @©«svxqsLjsxqsvò©«Põ cRsgSN¯ÍLRPv ‚scnS©SÌsv INRP\Zªsxmso , A ÊnÏsWª«P§§Ìs\|mQs ¸RPãwÇsª«Pãw©«Pù x¤QsNRPVä ÛÌQËÍNRPF¡LiVV©S cS¬s ‚dP§ZcËÍQ @cnSLRPxmsƒTs©«s ª«Pùª«srS¸RP§ NSLjQøNRPVÌsv , A úgSª«P§Ls ‚dP§ZcËÍQ AcnSLRPxmsƒTs Òsª«s©¯ÍFy´Ts F~LscRsv»Rsv©«Põ úxmsÇsÌs xmsÈ”s FPÌØLsÈÓs ÊØcnRPù»Rs ÛÌQËÍcRs©«PõÈ”sv úxmsÊnÏsv»RP*Ls ª«Pùª«sx¤QsLjsxqsvò©«PõcTs . BcTs cRsvLSøLRæs\ZªP§©«scTs . rSª«PãwÑsNRP ÊØcnRPù»Rs©«sv ‚sxqQøLjsãLP¿RsƒRs®ªPͧ . BcTs Z©ËÍQÈÓs ¿RsLjsú»Rs .

ª«P§§rSLiVVcS ÕsÌ”sv- — INRP xmsLjsbdsÌs©«s:

©«sW»Rs©«s ¿RsÈísLs cS*LS ÊØcnTs»RsvÌsNRPV xqsLsxmspLRñs\ZªP§©«s ©Sù¸RPãw¬Põ ª«s©«sgRPwƒTQè |mPƒRs»Sª«P§¬s ¿PzmQö©«s ZQNËÍQLsúcRs úxmsÊnÏsv»RP*Ls LRPwF~LscTsLsÀs©«s ª«P§§rSLiVVcS ÕsÌ”sv Û»QËÍl©P ÊsWzqs©«s NRP†sòÌØ D©«PõcRs¬szmsxqsvò©«PõcTs . " úxmsÇØ úxms…¸iWÇs©«sLs Q' @©«Põ xmscS¬sNTP ‚sxqQöxqís\ZªP§©«s ¬sLRP*¿Rs©«sLs Bª«P*ÛÌQËÍcRsv . \|mQs |mP¿RPvè FyLjsúaS‚P§NSÕnsª«PXcTô“sNTP , ª«i°ÖsNRPxqscRsvFy¸RPãwÌs NRPÌQö©«s N¯ÍxqsLs , xmsÈísßÔsNRPLRPßs ¬s‚P§»RsòLs ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjsLsÀs úxmsÊnÏsv»RP* ª«P§Ljs¸RP§§ úxmsLiVV®ªPÍÈsv ÊnØgRPrS*ª«P§ùLs ( zms . zms .zms .) xms´RsNSÌs úNTsLscRs úxmsLiVV®ªPÍÈsv LRPLsgS¬sNTP ZQNËÍQÈØLiVVrSsòª«P§¬s xqQöxtísLsgS }msL¯ä©SõLRPv . FyLjsúaS‚P§NRP®ªPÍ»RsòÌsv ªSLjsNTP NSª«sÌszqs©«s ÊnÏsW‚P§¬s ªSZLËÍQ \lLs»RsvÌs ©«svLsƒTs Z©ËÍQLRPvgS N¯©«svN¯ÍäªSÌsZ©ËÍQ xtsLRP»Rsv ‚scnTsLs¿RsƒRsLs gS¬ds , ®ªP§LRPv\Zgs©«s xmso©«sLSªSxqsLs (ALºs . ALºs .) FyùZQNËÍQÑs @ª«P§ÌsvNRPV xqsLsÊsLscTsLsÀs©«s ¿RsÈís ÊscRôs\ZªP§©«s ¬sÊsLscnRs©«sÌsv F~LscRsvxmsLRP¿RsƒRsLs gS¬ds Û¿QË͸RP§ÛÌQËÍcRsv .

"ÊnÏsW}qsNRPLRPßsNRPV ©¯ÍÈÔsxqsvÌsv Bª«P*ƒS¬sNRPLsÛÈQËÍ ª«P§§LsZcËÍQ úgSª«P§ xqsÊnÏsÌsv ¬sLRP*z¤QsLsÀs , 80 aS»RsLs úxmsÇsÌsv @LsgksNRPLjs}qsòZ©ËÍQ úxmsLiVV®ªPÍÈsv ¸RP§Çsª«Pãw©«svÌsv ÊnÏsW}qsNRPLRPßsNRPV xmsp©«svN¯ÍªSÖs . }qsNRPLjsLsÀs©«s ÊnÏsW‚P§Í¬s ¬sZLôËÍQbs»Rs ÌsOSù¬sNTP @©«svgRPvßsLsgS HcRsv xqsLsª«s»RQ=LSÌs ÌÜÍxmso ‚s¬s…¸iWgjsLs¿Rs¬s FPƒRsÌs ÊnÏsW ¸RP§Çsª«Pãw¬sNTP †sLjsgjs rS*cnUs©«sLs Û¿QË͸RPãwÖs . ¿PÖ”sLsÀs©«s ©«sxtís xmsLjs¥PPLRPLsÌÜÍ 25 aS»RsLs ®ªP§§»Ssò¬Põ ª«scRsvÌsvN¯ÍªSÖs . úgS‚dP§ßs úFyLs»SÌsÌÜÍ ª«PãwlLPäÈ£s ‚sÌsvª«s NRPLsÛÈQËÍ ALRPv lLPÈ”sv @cnTsNRPLsgS©«sv , xmsÈísßs úFyLs»SÌsÌÜÍ NRP¬dsxqsLs lLPLsƒRsv lLPÈ”sv @cnTsNRPLsgS ©«sxtís xmsLjs¥PPLS¬Põ ¿PÖ”sLs¿SÖs . lLPLsƒRsv xmsLsÈsÌsv xmsLsZƒËÍQ ª«PãwgSßÓs ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv FPÈÓís xmsLjszqós»RsvÌ”ÜÍ©«sv }qsNRPLjsLs¿Rs NRPWƒRscRsv . xmsÈísßs úFyLs»SÌsÌÜÍ }qsNRPLjsÀs©«s ÊnÏsW‚P§¬s @Õnsª«socTô“s Û¿QËÍzqs©«s »RsLRPvªS»Rs 20 aS»RsLs ÊnÏsW‚P§¬s ÊnÏsW‚P§N¯ÍÌÜÍöLiVV©«s ¸RP§Çsª«Pãw©«svÌsNRPV cSª«PãwuS ‚scnS©«sLsÌÜÍ ÊnÏsW‚P§¬s Bª«P*ƒS¬sNTP xqsLszqscRôs»Rs©«sv ª«PùNRsòLs Û¿QË͸RPãwÖs . ÊnÏsWª«P§§Ìsv N¯ÍÌÜÍöLiVV©«s NRPVÈsvLsÊØ¬sNTP INRP Dc¯ÍùgRPLs ÛÌQËÍcS lLPLsƒRsv ÌsORsÌs LRPwFy¸RP§Ìs ©«sxtís xmsLjs¥PPLRPLs BªS*Ös . ©«sxtís xmsLjs¥PPLRPLs ®ªP§§»RsòLsÌÜÍ 25 aS»S¬sNTP xqsLjsxmsƒS l©PÌsN¯ÌQöÊsƒTs©«s xqsLsxqósÌÜÍ ªSÈØÌs©«sv ZQNËÍQÈØLiVVLs¿SÖs . l©PÌsNRPV ª«P§¨ƒRsv ®ªPÍÌs LRPwFy¸RP§Ìs ¿]xmsoö©«s 12 ª«PãwrSÌs FyÈsv , LRPv . 2,000/— ¿]xmsoö©«s BLRP\Zªs GLsƒR”s FyÈsv @ÌslªP©ºsxqsv ¿PÖ”sLs¿SÖs .@ÌØZgËÍQ ¬sLSúaRs¸RP§§\ÛÌs©«s ª«Pùª«srS¸RP§ NSLjQøNRPVÌs NRPVÈsvLsÊØÌsNRPV NRPWƒS BLsÛ»QËÍ ®ªP§§»RsòLsÌÜÍ @ÌslªP©ºsxqsvÌsv BªS*Ös . úcRsª¯ÍùÌQ÷ßs xqPwÀsNRPÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgS @ÌslªP©ºsxqsvÌs©«sv ¿PÖ”sLs¿SÖs . úgS‚dP§ßs úFyLs»RsLsÌÜÍ BÎÏPv• N¯ÍÌÜÍöLiVV©«s ªSLjsNTP 150 ¿RscRsLRPxmso ‚dP§ÈsL”RPv , xmsÈísßs úFyLs»SÌsÌÜÍ 50 ¿RscRsLRPxmso ‚dP§ÈsLR”s ‚s{qósLRñsLsÌÜÍ BÎÏPv• ¬sLjQøLsÀs BªS*Ös . @ÌØZgËÍQ LRPv . 50,000/— xmso©«sLjPõªSxqsLs @ÌslªP©ºs xqsv©«sv LRPªSßS ÅsLRPvèÌs xmscôRsv úNTsLscRs ¿PÖ”sLs¿SÖs . ¬dsÈÓs FyLRPvcRsÌs úFyÂÇQPNíRPVÌs N¯ÍxqsLs ÊnÏsW‚P§¬s }qsNRPLjs}qsò A úFyÂÇQPNíRPV A¸RP§NRPÈísv úNTsLscRs INRP FPNRPLS ÊnÏsW‚P§ªS*Ös . gjsLjsÇs©«s úFyLs»SÌsÌÜÍ @Ès‚ds ¿RsÈíØÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgS ÊnÏsW}qsNRPLRPßs Û¿QË͸RPãwÖs . ÇØ†ds¸RP§ LRPx¤QscSLRPvÌsv , \lLsÌsv ª«PãwLæSÌsv , JƒRsZLËÍQª«soÌsv ,\|qQs¬sNSª«sxqsLSÌsv , Axqsvxmsú»RsvÌsv , ‚scSùÌs¸RPãwÌsv , |qPÇ£s Ìsv ª«s\ZgsLS @ª«sxqsLSÌsNRPV ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ¬s‚P§»RsòLs BxmQöÈÓsZQNËÍQ 18 ¿RsÈíØÌsv D©Sõ , ªSÈs¬PõLsÈÓs NRPLsÛÈQËÍ C ¿RsÈís®ªPͧ úFy´Rs‚P§NRP\ZªP§©«scRs¬s }msL¯ä©SõLRPv Q' . @LiVV©«sxmQöÈÓsNUP úxms†sFycTsLs¿RsÊsƒTs©«s ¿RsÈísLs @xqsª«P§úgRsLsgS D©«PõcRs¬s ¿PxmQöNRP»RsxmQöcRsv . NSLRPßsLs ¬sLS*bs»RsvÌ‘»Rsv©«Põ úxmsÇsÌs @xqsÌsv xqsª«P§xqPù úxms»Sùª«Pãwõ¸RP§ Òsª«s©¯ÍFy´Ts . cS¬s E}qs FP»Rsò ÛÌQËÍcRsv . BLscRsvÌÜÍ F~LscRsvxmsLRPÀs©«s ALºs . ALºs . FyùZQNËÍQÑs @ª«P§ÌsvNRPV xqP*¸RP§Ls úxms†sxms†sò NRPÖsgjs©«s ¸RP§Lsú»SLsgS¬Põ l©PÌsN¯ÛÌQËÍö AÌÜÍ¿RsZ©ËÍQ ÛÌQËÍcRsv . DcS — BLRP\Zªs GLsƒR”s FyÈsv @ÌslªP©ºsxqsvÌsv ¿PÖ”sLs¿SÌs¬s }msL¯ä©SõLRPv . ÊØgSZ©ËÍQ D©«PõcTs . NS¬ds @ª«P§ÌsvNRPV gSlLPLsÈÔs G‚P§ÈÓs ? xqóPwÌsLsgS úxms†sFycTs»Rs ¿RsÈísLs úxmsxqsvò»Rs úxmsÊnÏsv»RP* ‚scnS©SÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgSZ©ËÍQ , NSrSsò ®ªP§LRPvgRPvÌsv cTscTôs LRPwF~LscTsLs¿RsÊsƒTsLscTs .

xmsLjsgRPßsÌÜÍNTP †dsxqsvN¯Íª«sÌszqs©«s @LsaSÌsv :

©«sW»Rs©«s ¿RsÈísLsÌÜÍ N¯¬Põ ª«P§§ÅPù\ZªP§©«s @LsaSÌs©«sv xqQöxtísLsgS }msL¯ä©SÖs . 1) ÊnÏsWª«P§§Ìsv N¯ÍÌÜÍö»Rsv©«Põ \lLs»RsvÌsNRPV ª«P§Lkjs úxmsÛ»QËÍùNTPLsÀs Às©«Põ , xqs©«PõNSLRPv , ª«P§cnRPù»RsLRPgRP†s \lLs»RsvÌsNRPV xqsLsÊsLscTs»Rs xmsLjsúaRsª«P§ÌÜÍ DFy´Ts ÛÌQËÍcS ®ªP§LRPv\Zgs©«s úxms»Sùª«Pãwõ¸RP§ Òsª«s©¯ÍFy´Ts , rSª«PãwÑsNRP ÊnÏsúcRs»Rs ‚scnTsgS NRPÖQöLs¿SÖs . 2) N_ÌsvcSLRPvÌsv , ª«Pùª«srS¸RP§ NRPWÖdsÌsv , gks»Rs , Z©ËÍQ»Rs NSLjQøNRPVÌsv , ª«P§»RQ=ùNSLRPvÌsv , úgS‚dP§ßs Û¿QË͆s ª«PX†sòcSLRPvÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ }qsªS LRPLsgS¬sNTP ¿PLscTs©«s ¬sLS*zqs»RsvÌs x¤QsNRPVäÌs©«sv gRPvLjsòLsÀs ªSLjsNTP úxms»Sùª«Pãwõ¸RP§ DFy´Ts , xmso©«sLSªSxqsLs NRPÖQöLs¿SÖs. 3) xmso©«sLSªSxqs xms´RsNS¬Põ aS{qsòû¸RP§LsgS LRPwF~LscTsLsÀs ª«P§§LscRsvgSZ©ËÍQ ‚scnTsgS @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RPãwÖs . 4) ÊnÏsWª«P§§ÌsNRPV , BÎÏP•NRPV ©«sxtís xmsLjs¥PPLS¬Põ ª«PãwlLPäÈ£s cnRsLRPÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgS NSNRPVLsƒS" ªSùÌsWù¸RPãwlƒPƒºs Q' xqPwú»RsLs úFy†sxmscTsNRP©«s ¿PÖ”sLs¿SÖs . 5) }qsNRPLjsLsÀs©«s ÊnÏsW‚P§ÌÜÍ xqsgRP ÊnØgS¬sNTP ©«sgRPcRsv LRPwxmsLsÌÜÍ ©«sxtísxmsLjs¥PPLS¬Põ ¿PÖ”sLsÀs , ‚P§gjsÖs©«s xqsgRP ÊnØgS¬sNTP xqsª«Pãw©«s\ZªP§©«s ÊnÏsW‚P§¬s @Õnsª«PXcTôs Û¿QËÍzqs©«s »RsLRPvªS»Rs \lLs»RsvNRPV BªS*Ös . 6) ª«P§»RQ=ùNSLRPvÌsNRPV xqsª«P§§úcRs†dsLRPLsÌÜÍ ª«P§L¯Í @©«sv\Zªs©«s xqósÌØ¬Põ ZQNËÍQÈØLiVVLsÀs ª«i°ÖsNRPxqscRsvFy¸RPãwÌsv , Û¿QËÍxmsÌs ª«PãwlLPäÈÓsLsgºsNRPV xqscRsvFy¸RP§Ls NRPÖQöLs¿SÖs . 7) FyÌs D»RQö†sòcSLRPvÌsNRPV , g¯úlLPÌsNSxmsLRPvÌsNRPV úxms»Sùª«Pãwõ¸RP§LsgS ÊnÏsWª«P§§Ìs©«sv ZQNËÍQÈØLiVVLsÀs , rSLsZQNËÍQ†sNRP xmsLjsÃìS©S¬Põ NRPWƒS @LscRsvÊØÈsvÌÜÍNTP »QPÀQè ªSLjs¬s úF¡»RQ=z¤QsLs¿SÖs . 8) Û¿QËÍZ©ËÍQ»Rs D»RQö»RsvòÌsNRPV ª«PãwlLPäÈÓsLsgºs NRPÖQöLsÀs , A LRPLsgS¬Põ xmsLjsLRPOTsLs¿RsƒS¬sNTP @©«sv\Zªs©«s ZQNËÍQLsúcSÌs©«sv l©PÌsN¯ÌØöÖs . 9) ¬sLjQøLs¿Rs »RsÌs|mPÈÓís©«s xmsLjsúaRsª«P§ÌsÌÜÍ DFy´Ts F~LscRsƒS¬sNTP @©«svgRPvßsLsgS ¬sLS*zqs»Rs NRPVÈsvLsÊØÌsÌÜͬs ¸RP§§ª«s»RsNRPV , ª«P§z¤QsÎÏsÌsNRPV úxmsÛ»QËÍùNRP bsORsßs BªS*Ös . 10) xmsLSùª«sLRPßs xmsLjsLRPORsßsNRPV úxms´Rsª«P§ úFycnS©«Pù»Rs©«sv BÀQè NRPÈísvcTsÈís\ZªP§©«s ¿RsLRPùÌs©«sv ‚scnTsgS @ª«P§Ìsv Û¿QË͸RPãwÖs . 11) úgSª«P§ xqsÊnÏsÌs ¬sLRP*x¤Qsßs cS*LS úxmsÇØÕnsúFy¸RP§ }qsNRPLRPßs NRPLsÈÓs»RsvƒRsvxmso ¿RsLRPùgS NSNRPVLsƒS ¬sÇØLiVV†dsgS, FyLRPcRsLRP+NRPLsgS , úxmsÇØrS*ª«P§ù¸RP§§»RsLsgS, ÇsªSÊsvcSLkjs»Rs©«sLs»ÜÍ Êsz¤QsLRPLsgRP ‚s¿SLRPßs ¬sLRP*z¤QsLs¿P Û»QËÍcUs , xqsª«P§¸RP§Ls , xqósÌsLs ¿SÌØ ª«P§§LscRsvgSZ©ËÍQ úxmsNRPÈÓsLsÀs ‚scnTsgS ¬sLRP*z¤QsLs¿SÖs . 12) úxmsÇØÕnsúFy¸RP§ }qsNRPLRPßsÌÜÍ LSÇsNUP¸RP§ FyLkjísÌs©«sv , úxmsÇØ xqsLsxmnPãWÌs©«sv , xqP*¿RQèLscRs }qsªS xqsLsxqósÌs©«sv NRPWƒS ÊnØgRPrS*ª«P§§Ìs©«sv Û¿QË͸RPãwÖs .

ÊnÏsW}qsNRPLRPßs ‚sxts¸RP§LsÌÜÍ BxmQöÈÓs ª«sLRPNRPV @ª«sÌsLsÕnsLsÀs©«s úxmsÇØ ª«Pù†sZLËÍQNRP ‚scnS©SÌs ©«svLsƒTs gRPvßsFyhSÌsv Z©ËÍQLRPvèN¯¬s , \|mQs @LsaSÌsNRPV @©«svgRPvßsLsgS , úxmsÇØrS*ª«P§ùÊscRôsLsgS úxmsÊnÏsv»RP*Ls úxmsÇsÌs©«sv ‚saS*xqsLsÌÜÍNTP †dsxqsvN¯¬s úxmsÇØúxms…¸iWÇs©SÛÌQËÍ gksÈsv LSLiVVgS ‚scnS©SÌs©«sv LRPwF~LscTsLsÀs @ª«P§Ìsv Û¿QËÍ}qsò xqsª«PãwÇØ¬sNTP ®ªPͧÌsv . |qPÇ£s Ìsv , xmsLjsúaRsª«P§Ìs róSxms©«s N¯ÍxqsLs , xmsÈísßSÌsv ª«P§Ljs¸RP§§ ©«sgRPLSÌs @Õnsª«PXcTô“s ¬s‚P§»RsòLs BxmQöÈÓs ª«sLRPNRPV }qsNRPLjsLsÀs©«s ÊnÏsWª«P§§Ìs @LsaS¬Põ LSÊÜÍ…¸iͧ ©«sW»Rs©«s ¿RsÈíØ¬sNTP @©«svgRPvßsLsgS xqsª«P§úgRs\ZªP§©«s xqs‚dP§ORs Û¿QËÍzqs , cTscôRsvÊØÈsv ¿RsLRPùÌs©«sv Û¿QËÍxmsÈíØÖs .

Thursday, July 28, 2011

రాయలసీమ భవిష్యత్తు?

ఆంధ్ర జ్యోతి దినపత్రిక july 27,2011



- టి. లక్ష్మీనారాయణ

ఒకనాడు పాలెగాళ్ళ రాజ్యంలో మగ్గిపోయిన రాయలసీమ మళ్ళీ ఆ దుస్థితికి నెట్టబడుతుందా అన్న ఆందోళనతో ప్రజాతంత్రవాదులు, సామాన్య ప్రజలు మనోవేదనకు గురౌతున్నారు. కేంద్రంలో ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీ అయిన బి.జె.పి. చిన్న రాష్ట్రాలకు అనుకూలమని చెబుతుంటే, అధికార కూటమికి నాయకత్వం వహిస్తున్న కాంగ్రెస్ మేం వ్యతిరేకం కాదని పునరుద్ఘాటిస్తున్నది. చిన్న రాష్ట్రాలయితే విప్లవాల ద్వారా అధికారంలోకి రావడం సులభమని కొందరు, డాక్టర్ అంబేద్కర్‌ను అడ్డంపెట్టుకొని మరికొందరు సమర్ధిస్తున్నారు.

అవకాశవాదం, సంకుచిత రాజకీయ ప్రయోజనాలే పరమావధిగా భావిస్తున్నవారూ, ఆధిపత్యం కోసం ఆరాటపడుతున్న వారూ కూడా చిన్న రాష్ట్రాలను బలపరుస్తున్నారు. నేడు దేశంలో అమలులో ఉన్న ప్రజాస్వామ్యం పరిపూర్ణమైనది కాదు. దోపిడీ వ్యవస్థను పరిరక్షించే బాధ్యతను తలకెత్తుకున్న రాజ్యాంగం పరిధిలో పనిచేస్తున్నది. ఈ వ్యవస్థకు సహజంగానే అనేక పరిమితులున్నాయి. అయినప్పటికీ, మానవ హక్కులు, ప్రజాతంత్ర హక్కుల సాధన, వెనుకబాటుతనం నుంచి కొంతైనా విముక్తి కావడానికి, ప్రజా ఉద్యమాల ద్వారా సమగ్రాభివృద్ధి వైపు ప్రయాణించడానికి ఈ వ్యవస్థలో అవకాశం ఉందని అత్యధిక ప్రజలు భావిస్తున్నారు.

రాష్ట్ర విభజనపై చర్చోపచర్చలు, ఆందోళనలు తీవ్ర స్థాయిలో జరుగుతున్నాయి. అభివృద్ధి, వెనుకబాటుతనం అంశాలపైన వాద ప్రతివాదనలు జరుగుతున్నాయి. గడచిన ఐదు దశాబ్దాలలో రాష్ట్రం అంచలంచలుగా అభివృద్ధి చెంది, దేశంలో నాలుగో (జి.డి.పి.లో) స్థానానికి ఎగబాకిందని గణాంకాలు తెలియజేస్తున్నాయి. తెలంగాణ వెనుకబడి పోయిందనే వాదాన్ని కొందరు చేయడం ఆశ్చర్యం కలిగిస్తున్నది. చారిత్రకంగా పరిశీలిస్తే అభివృద్ధిలో తెలంగాణ ప్రథమ స్థానాన్ని ఆక్రమించింది. రాయలసీమ అత్యంత వెనుకబడి ఉన్నది. గడచిన ఐదున్నర దశాబ్దాల కాలంలో రాష్ట్రం అభివృద్ధి వైపు అడుగులేసుకొంటూ వచ్చి ఈ దశకు చేరుకొన్నది.

పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకున్న సహజ లక్షణాలకు అనుగుణంగానే మన రాష్ట్రంలో కూడా అభివృద్ధి గమనం ఉన్నది. ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పడిన 1956 నాటికి విశాఖలో హిందుస్థాన్ షిప్‌యార్డు, హైదరాబాద్ ఆల్విన్, నిజామాబాద్‌లో నిజాం చక్కెర పరిశ్రమలు మాత్రమే కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు ఉండేవి. 1965-75 మధ్య కాలంలో కేంద్ర ప్రభుత్వం హైదరాబాద్ కేంద్రంగా ఇ.సి.ఐ.యల్., బి.హెచ్.ఇ.యల్., ఐ.డి.పి.యల్., హెచ్.యం.టి., మిధాని, యన్.యం.డి.సి., యన్.యఫ్.సి., విశాఖపట్నంలో బి.హెచ్.పి.వి., జెన్‌కో లాంటి భారీ పరిశ్రమలను ప్రభుత్వ రంగంలోనూ, కోరమాండల్ ఎరువుల కర్మాగారాన్ని ప్రయివేటు రంగంలోనూ నెలకొల్పడంతో పారిశ్రామికాభివృద్ధి ఊపందుకొన్నది.

ఈ భారీ పరిశ్రమలు, మౌలిక సదుపాయాల కల్పన పర్యవసానంగా హైదరాబాద్, కొంత వరకు విశాఖపట్నం కేంద్రాలుగా పారిశ్రామికాభివృద్ధికి బలమైన పునాదులు పడ్డాయి. మిగిలిన ప్రాంతాలలోని మరే నగరం గానీ, పట్టణం గానీ గడచిన ఐదున్నర దశాబ్దాల కాలంలో లబ్దిపొందలేదు. పారిశ్రామిక వికేంద్రీకరణ వైపు ఏ ఒక్క ప్రభుత్వమూ కనీసం ఆలోచన కూడా చేయలేదు. ఫలితంగానే, హైదరాబాద్ కేంద్రంగానే అత్యధికంగా అభివృద్ధంతా కేంద్రీకరించబడిందన్న అంశం వివాదరహితం. ఆ మేరకు సంఘటిత, అసఘటిత రంగాలలో ఉపాధి అవకాశాలు కూడా ఉన్నంతలో ఇక్కడే లభిస్తున్నాయి. ఈ అభివృద్ధి ఫలాల నుంచి రాష్ట్ర ఖజనాకు అత్యధికంగా ఆదాయం ఒనగూడుతున్నది. ఇది కాదనలేని సత్యం. ఎవరి రాజకీయావసరాలు వారికి ఉండవచ్చు. కానీ, వాస్తవాలను వక్రీకరించడం ఏ మాత్రం సమర్థనీయం కాదు.

భౌతికంగా కంటి ముందున్న అభివృద్ధి కూడా కనబడకపోవడం దృష్టిలోపమో! లేదా చూడనిరాకరిస్తున్నారా! లేదా అడ్డగోలుగా వాదించాలని వాదిస్తున్నారో! అర్థం కావడం లేదు. వెనుకబాటుతనాన్నే ప్రాతిపదికగా తీసుకొంటే ప్రప్రథమంగా 'ప్రత్యేక రాయలసీమ రాష్ట్రాన్ని' ఏర్పాటు చేయాలని కొందరు కోరుతున్నారు. వెనుకబాటుతనంతో పాటు పరిపాలనా సౌలభ్యం దృష్ట్యా కూడా సమర్థించే వారు లేకపోలేదు. కానీ అది ఏ మాత్రం వాంఛనీయం కాదు. అదే జరిగితే ఆర్థికంగా, సామాజికంగా తీవ్ర సంక్షోభంలోకి నెట్టబడుతుంది. ప్రజాస్వామ్యం మనుగడకే ప్రమాదం ఏర్పడుతుంది. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఆ ప్రాంతం మనుగడే ప్రశ్నార్థకమవుతుందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. సాగునీటికి, తాగునీటికి శాశ్వత కరువు తప్పదు. తాగడానికే నీళ్ళు లేనిచోట పారిశ్రామికాభివృద్ధి కలలోని మా ట. ఇది ఆత్మహత్యాసదృశ్యమే అవుతుంది.

భవిష్యత్ పరిణామాలను అనుభవాల ఆధారంగా ఊహించు కొంటున్న వారు, మన బతుకేదో మనం బతికేద్దాం! అన్న నిరాశావాదంతో మాట్లాడే వారూ లేకపోలేదు. కారణం, భాషా ప్రాతిపదికపై తెలుగు జాతి మొత్తం ఒకే పాలనా గొడుగు కిందికి రావాలనే ప్రగాఢమైన వాంఛ మేరకు తొలి అడుగుగా ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రం నుంచి విడివడి 'ఆంధ్ర రాష్ట్రం' ఏర్పడింది. ఆనాడు పెద్ద మనుషుల ఒప్పందంలో భాగంగా కర్నూలులో రాష్ట్ర రాజధానిని నెలకొల్పారు.

తరువాత ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పడడంతో హైదరాబాద్ రాజధాని నగరమై, తద్వారా ఒనగూడిన సానుకూలాంశాలను సద్వినియోగం చేసుకొని, బాగా అభివృద్ధి చెందిన 55 ఏళ్ల తర్వాత ఇప్పుడు వెళ్ళగొడితే, మళ్ళీ సీమాంధ్రకు రాజధానిగా ఏ కోస్తా నగరానికో తరలి వెళ్ళి అక్కడ అభివృద్ధి చెందాక మరికొంత కాలానికి వాళ్ళు తన్ని వెళ్ళగొట్టరనే దానికి రాయలసీమవాసులకు గ్యారెంటీ ఏమిటి! 'మా ప్రాంత అభివృద్ధి ఫలాలను తామే అనుభవించాలనే' దుర్బుద్ధికి అంతం ఉండదు కదా! ఉత్తరాంధ్ర ప్రజలకు విశాఖ కేంద్ర బిందువుగా జరుగుతున్న అభివృద్ధి కనీసం కొంత వూరట కల్పించవచ్చునేమో! కానీ రాయలసీమ ప్రజలకు అలాంటి ఆశాకిరణమే కనిపించడం లేదు. పెద్ద మనుషులు చేసుకొన్న 'శ్రీబాగ్' ఒడంబడిక'లో పొందుపరచిన మేరకు కృష్ణా నదీ జలాల పంపిణీలో ప్రథమ వాటా కల్పిస్తామన్న మాట బుట్టదాఖలు చేయబడింది. బళ్ళారితో పాటు తుంగభద్ర నీటిని కోల్పోయారు. ఉన్న రాష్ట్ర రాజధానినీ వదులుకొన్నారు.

తెలుగు జాతి సమైక్యత కోసం వెనకాముందు ఆలోచించకుండా అన్ని త్యాగాలు చేసిన రాయలసీమ నేడు దిక్కుతోచని స్థితిలో పడింది. మహా నగరంగా ఎదిగిన హైదరాబాదు, తెలుగు జాతికి గర్వకారణమైన రాష్ట్ర రాజధాని. మన రాజధాని నగరం అనే భావనతో రాష్ట్ర నలమూలల నుంచి, కుగ్రామాల నుంచి కూడా చదువుకున్న వారు, నిరక్షరాస్యులు ఉపాధి కోసం, ఉన్నత విద్యావకాశాల కోసం వచ్చారు. అభివృద్ధి ఇక్కడే! అవకాశాలు ఇక్కడే! అయినప్పుడు ఈ పరిణామం సహజం.

ప్రపంచీకరణలో భాగంగా సరిహద్దులు లేని మార్కెట్ కోసం మార్కెట్ శక్తులు పరుగులు తీసినట్లే, ఉన్న అవకాశాలను అందిపుచ్చుకొని పోటీ ప్రపంచంలో మనుగడ సాగిద్దామని యువత, శ్రామికులు పరుగు పందెంలో ఉన్నారు. రాష్ట్రాభివృద్ధికి దేశాభివృద్ధికి తమ శక్తి యుక్తులను వినియోగిస్తున్న వారిని బతకడానికి వలస వచ్చిన వారని ద్వితీయ శ్రేణిపౌరులుగా చూస్తూ, నోటికొచ్చినట్లు దుర్భాషలాడడం లాంటి కుసంస్కారుల ప్రవర్తనలతో మనోవేదన చెందుతున్నారు. వాక్ స్వాతంత్య్రానికి, ప్రజాతంత్ర హక్కులకు, మానవ హక్కులకు, పౌరుల హుందాతనానికి, ఆత్మగౌరవానికి భంగం కలిగిస్తున్నారు.

ఈ అన్ని అంశాలపై రాజకీయ వ్యవస్థ నిజాయితీతో అన్ని ప్రాంతాల ప్రజలకు సమన్యాయాన్ని అందించడానికి బాధ్యతతో ఆలోచించాలా? లేదా? దేశవ్యాప్తంగా అనివార్యంగా ప్రభావం కల్పించే ఒక సంక్లిష్టమైన, జఠిలమైన, అత్యంత సున్నితమైన సమస్యను ఎదుర్కొన్నప్పుడు అన్ని ప్రాంతాలకు వర్తించేలా జాతీయ విధానాన్ని రూపొందించుకోవడం జాతీయ రాజకీయ పార్టీలకు విధ్యుక్త ధర్మం. అలాగే రాష్ట్ర వ్యాప్తంగా విస్తరించి ఉన్న ప్రాంతీయ పార్టీలు ఒక్కొక్క ప్రాంతానికి ఒక్కొక్క విధానాన్ని అనుసరించడం తగునా? ఇలాంటి ప్రశ్నలకు రాజకీయ పార్టీలు ప్రజలకు ఎప్పటికైనా సమాధానం చెప్పాల్సి ఉంటుంది.

ఇప్పుడు ఆ నిజాయితీ రాజకీయ నాయకత్వంలో కొరవడింది కాబట్టే రాజకీయాల పట్ల ప్రజానీకంలో విశ్వసనీయత ప్రశ్నార్థకమయింది. దేశ విస్తృత ప్రయోజనాలు, ప్రజల ప్రయోజనాలే గీటురాయిగా విధానాలను రూపొందించి అమలు చేయాలని ప్రజలు కోరుకోవడంలో తప్పు లేదు కదా? ప్రత్యేక తెలంగాణ సమస్యపై వివిధ పార్టీలు అనుసరిస్తున్న వైఖరులు భవిష్యత్తులో చాలా హానికరమైన పరిణామాలకు దారితీస్తాయనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఉపప్రాంతీయ పార్టీలు తాము ప్రాతినిధ్యం వహించే ప్రాంతానికి సంబంధించిన ఒకానొక సమస్యపై కేంద్రీకరించి దాన్ని సాధించుకోవడానికి అవసరమైన వ్యూహ, ప్రతి వ్యూహాలను రూపొందించుకుంటూ మనుగడ సాగిస్తాయి ఆ సమస్యకు ముగింపు లభించగానే ఈ తరహా పార్టీలు అంతర్దానం అయినా ఆశ్చర్యం లేదు.

విభిన్న జాతులు, మతాలు, కులాలు, తెగలు, భాషలు, సంస్కృతులు, ఆచారాలతో 'భిన్నత్వంలో ఏకత్వం'గా జీవిస్తున్నాము. అనేక అంశాలతో పాటు జాతీయ పార్టీల వైఫల్యం కారణంగానే ప్రాంతీయ పార్టీలు ఆవిర్భవించాయి. సమకాలీన రాజకీయాలలో వాటి పాత్రను విస్మరించలేం. విస్తృత ప్రయోజనాల పట్ల ప్రాంతీయ పార్టీలు కూడా తమకున్న బాధ్యతను విస్మరించజాలవు. కానీ జాతీయ పార్టీలు విశాల దృక్పథంతో, శాస్త్రీయంగా, హేతుబద్ధంగా విధానాలను రూపొందించుకొని, అమలు చేయకపోతే దేశం మొత్తానికి హాని జరుగుతుంది.

Monday, July 11, 2011

జనానికి ‘చమురు’ కంపెనీలకు కాసులు!

sakshi 12th july 2011

చమురు కంపెనీలు నష్టాలలో కూరుకుపోయి సంక్షోభంలో ఉన్నాయని, అంతర్జాతీయ ధరలకనుగుణంగా మన దేశంలో చమురు ధరలను సర్దుబాటు చేసుకోకపోతే చమురు సరఫరాలో ఇబ్బంది ఏర్పడవచ్చని కేంద్ర ప్రభుత్వం నమ్మబలుకుతున్నది. ప్రజలతో వ్యాపారం, కార్పొరేట్ సంస్థలకు భారీ రాయితీలు. ఇదీ! ప్రభుత్వ దుష్టనీతి. జపించే మంత్రం మాత్రం ‘సంక్షేమ రాజ్యం’. చమురు ఉత్పత్తుల మార్కెట్‌పై నియంత్రణ కొనసాగించడం ద్వారా, ప్రత్యామ్నాయ ఇందన వనరులను అభివృద్ధి చేసి స్వయం పోషకత్వం సాధించడం ద్వారా సామాన్య ప్రజల ఇంధన కష్టాలను కొంతమేరనైనా తగ్గించడానికి కేంద్రం వెనువెంటనే పూనుకోకుంటే యూపీఏ-2 సర్కారుకు ఆయుక్షీణం తప్పదు.

పెట్రోల్ ధరలపై నియంత్రణను తొలగించిన విధంగానే డీజిల్ ధరలపై కూడా నియంత్రణను ఎత్తివేసి స్వేచ్ఛా మార్కెట్‌కు అనుమతించాలని భారత పరిశ్రమల సమాఖ్య (సీఐఐ) కేంద్ర ప్రభుత్వంపై తాజాగా తీవ్రమైన ఒత్తిడి తెస్తున్నది. దీనికి ప్రభుత్వం తలొగ్గితే, ధరల పెరుగుదలతో ఇప్పటికే బతుకు పోరు చేస్తున్న పేద, మధ్య తరగతి ప్రజానీకానికి జీవనం పెను భారంగా మారుతుంది. కేంద్ర ప్రభుత్వం తీరుతెన్నులను గమనిస్తే ప్రమాద ఘంటికలు మోగుతున్నాయనిపిస్తున్నది.
[Image]
చమురు కంపెనీలు నష్టాలలో కూరుకుపోయి సంక్షోభంలో ఉన్నాయని, అంతర్జాతీయ ధరలకనుగుణంగా మన దేశంలో చమురు ధరలను సర్దుబాటు చేసుకోకపోతే చమురు సరఫరాలో ఇబ్బంది ఏర్పడవచ్చని కేంద్ర ప్రభుత్వం బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తున్నది. లేదా నమ్మబలుకుతున్నది. ఇందులో ఉన్న వాస్తవమెంత? అన్నదే అసలు సమస్య. నెల క్రితం పెట్రోల్, ఇప్పుడు డీజిల్, కిరోసిన్, వంటగ్యాస్ ధరలను పెంచడం నిజంగా ఆయిల్ కంపెనీల నష్టాలను పూడ్చడానికా? లేదా అధిక లాభాలను ఆర్జించిపెట్టటానికా? అన్న ప్రశ్నలకు కేంద్ర ప్రభుత్వమే సమాధానం చెప్పాలి. చమురు కంపెనీల ఆదాయ, వ్యయాలు కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల ఖజానాలకు పెట్రోలియం రంగం నుండి సమకూరుతున్న ఆదాయానికి సంబంధించిన సమగ్రమైన వివరాలతో నివేదికను రూపొందించి ప్రజల ముందుంచాలి. అప్పుడు అంకెల గారడీ, కనికట్టు మాయాజాలంతో వినియోగదారులను నిలువు దోపిడీ చేస్తున్నారో లేదో బహిర్గతమవుతుంది.

దేశ ముడి చమురు అవసరాలలో 84 శాతాన్ని విదేశాల నుంచి దిగుమతి చేసుకొంటున్నామని, అంతర్జాతీయ మార్కెట్లో పెరిగిన ధరలకు అనుగుణంగా ధరలను పెంచక తప్పడం లేదని కల్లబొల్లి కబుర్లు చెబుతున్నారు. ఇప్పుడు అంతర్జాతీయ మార్కెట్‌లో ముడి చమురు ధర బ్యారెల్‌కి 110 డాలర్లు అంటే రూ.4,950. బ్యారెల్ అంటే దాదాపు 160 లీటర్లు. దాని ప్రకారం లీటరుకు (4,950/160 30.94) దాదాపు రూ.31లు పడుతుంది. చమురు కంపెనీలు లీటర్ పెట్రోల్ అమ్ముతున్న ధర రూ.71ల పైన ఉన్నది. దీన్ని బట్టి రూ.40లు (56 శాతంపైగా) అదనంగా వినియోగదారుడిపై భారం మోపుతున్నాయి.

కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు చమురు రంగాన్ని అత్యంత ప్రధానమైన ఆదాయ వనరుగా భావిస్తున్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం ఎక్సైజ్ డ్యూటీ, కస్టమ్స్ డ్యూటీ, చమురు అభివృద్ధి పన్ను, రహదారుల పన్ను, విద్య పన్ను, చమురు కంపెనీలు ఆర్జించిన లాభాలపై ఆదాయపు పన్ను, అలాగే రాయల్టీ ద్వారా 2009-10 ఆర్థిక సంవత్సరంలో రూ.71,767 కోట్లు ఆర్జించింది. రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు అమ్మకపు పన్ను (వ్యాట్) విధించి ఖజానాలను నింపుకొంటున్నాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం చమురు ఉత్పత్తుల ధరలను పెంచినప్పుడల్లా మన రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికి మహదానందం కలుగుతుంది. కారణం, పెట్రోల్‌పై దేశంలోకెల్లా అత్యధికంగా మన రాష్ట్రంలో 33 శాతం, అలాగే డీజిల్‌పై 22.5 శాతం, కిరోసిన్‌పై 4 శాతం, వంటగ్యాస్‌పై 4 శాతం అమ్మకం పన్నును విధించడం ద్వారా చెవులు పిండి ఖజానాను నింపుకొంటున్నారు.

దారిద్య్రరేఖ దిగువన ఉన్న వారికి నామమాత్రంగా కొంత మొత్తాన్ని సబ్సిడీగా నగదు బదిలీ పథకం ద్వారా అందించి, పెట్రోల్ లాగా వంట గ్యాస్ పైన ఉన్న నియంత్రణను కూడా తొలగించి రూ.750లకు పెంచాలనే దురాలో చనలో ఉన్నది కేంద్రం. తద్వారా చమురు రంగంలో సబ్సిడీల విధానానికి చరమగీతం పాడాలని భావిస్తున్నది. అలాగే, చమురు రంగంలో పనిచేస్తున్న కార్మికుల, ఉద్యోగుల సంఖ్యను పెద్ద ఎత్తున కుదించి, వేతనాలపై పెడుతున్న ఖర్చును తగ్గించుకొంటున్నారు. 2009, ఏప్రిల్ 1 నాటికి 1,38,973 మంది ఉంటే 2010, ఏప్రిల్ 1 నాటికి 1,29,988కి తగ్గించడం ద్వారా ఉన్న కార్మికులపై పని భారం పెంచారు.

కానీ కేంద్రం, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు పెట్రోలియం ఉత్పత్తుల ద్వారా ఆర్జించిన సొమ్మెంతో వెల్లడించలేదు. ఉదాహరణకు 2006-07 ఆర్థిక సంవత్సరంలో కేవలం రూ.23,320 కోట్లు సబ్సిడీ ఇచ్చారు. ఈ రంగం నుండి కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ఆర్జించిన మొత్తం రూ.6,51,000 కోట్లు అని అధికారిక గణాంకాలే వెల్లడిస్తున్నాయి. ఒక్క కేంద్ర ప్రభుత్వమే 2009-10లో రూ.71,767 కోట్లు వివిధ పన్నుల ద్వారా ఆర్జించి, కేవలం రూ.14,954 కోట్లు సబ్సిడీగా ఇచ్చింది. దీన్ని బట్టి ఇస్తున్న సబ్సిడీల మొత్తంతో, ప్రభుత్వాలు ఆర్జిస్తున్న మొత్తమెంతో తేటతేల్లమవుతున్నది. ఇక్కడ మరొక విషయాన్ని కూడా గమనించాలి. ఎలాంటి పన్నులను విధించకుండా లీటర్ పెట్రోల్‌ను కేవలం రూ.28లకే ప్రైవేట్ విమానయాన కంపెనీలకు కేంద్ర ప్రభుత్వం సరఫరా చేస్తున్నది. ప్రజలతో లాభార్జనతో కూడిన వ్యాపారం, కార్పొరేట్ సంస్థలకు భారీ రాయితీలు. ఇదీ! ప్రభుత్వ దుష్టనీతి. జపించే మంత్రం మాత్రం ‘సంక్షేమ రాజ్యం’.

ముడి చమురుపై దిగుమతి సుంకాన్ని పూర్తిగా తొలగించి, 5 శాతం కస్టమ్స్ డ్యూటీని తొలగించడంతో పాటు పెట్రోల్, డీజిల్‌లపై ఉన్న 7.5 శాతం కస్టమ్స్ డ్యూటీని 2.5 శాతానికి తగ్గించడం వల్ల కేంద్ర ప్రభుత్వం రూ.26,000 కోట్ల ఆదాయాన్ని కోల్పోయిందని, డీజిల్‌పై లీటర్‌కు రూ.4.60 పైసల చొప్పున ఉన్న ఎక్సైజ్ సుంకాన్ని రూ.2లకు తగ్గించడంతో రూ.23,000 కోట్లు, మొత్తం రూ.49,000 కోట్ల ఆదాయాన్ని త్యాగం చేసినప్పటికీ ఇంకా రూ.1,22,000 కోట్లు చమురు కంపెనీలు నష్టపోతున్నాయని కేంద్ర ప్రభుత్వం మొసలి కన్నీరు కార్చింది.

ఇది పచ్చి అబద్ధం. ఇవి నష్టాలు కావు. చమురు కంపెనీలు ఈ ఆర్థిక సంవత్సరంలో అంచనా కట్టుకొన్న ఆదాయంలో తరుగుదల (అండర్ రికవరీ) మాత్రమే. ఈ తరహా అండర్ రివకరీ మొత్తం 2009-10లో రూ.34,391 కోట్లుగా కిరోసిన్, వంటగ్యాస్ పద్దు కింద ఉన్నాయని మాత్రమే అధికారిక గణాంకాలే తెలియజేస్తున్నాయి. 2006-07 నుండి 2009-10 మధ్య నాలుగు సంవత్సరాల కాలంలో చమురు కంపెనీలు రూ.1,26,000 కోట్ల లాభాలను ఆర్జించాయని కేంద్ర చమురు మంత్రిత్వశాఖ మాజీ మంత్రివర్యులు మురళీ దేవరా స్వయంగా ఒకానొక సందర్భంలో ప్రకటించారు. 2009-10లో ఆదాయపు పన్ను చెల్లింపు తరువాత ప్రభుత్వ రంగ చమురు కంపెనీలు రూ.37,319 కోట్లు నికరలాభాలను ఆర్జించాయని చమురు, సహజవాయువు మంత్రిత్వశాఖ నివేదిక ద్వారా వెల్లడవుతున్నది. ఇవి ప్రబల నిదర్శనాలు.

‘నందిని పందిని, పందిని నందిని చేసినట్లు’ అన్న సామెతగా కేంద్ర ఆర్థిక శాఖామాత్యులు ప్రణబ్ ముఖర్జీ మ్రాతం గతంలో పోగుబడ్డ రూ.1,80,000 కోట్లకు తోడు 2010-11 ఆర్థిక సంవత్సరంలోనే రూ.78,000 కోట్ల మేర చమురు కంపెనీలు నష్టపోయాయన్న దగాకోరు ప్రకటన చేశారు.

మన దేశ వినియోగావసరాలలో 25 నుండి 30 శాతం వరకు కృష్ణా - గోదావరి బేసిన్, ముంబై, అసోం, గుజరాత్, చెన్నై తదితర ప్రాంతాలలో చమురు ఉత్పత్తి జరుగుతున్నది. దానికి కూడా అంతర్జాతీయ చమురు ధరలకు సమానంగా ధరలు నిర్ణయించి కేంద్ర ప్రభుత్వం అమ్ముతున్నది. ఒకవైపున దేశీయంగా చమురు అవసరాలు పెరుగుతూ, తీవ్ర ఒత్తిడి ఉన్న పూర్వరంగం లోనే మన దేశం నుంచి రూ.1,44,037 కోట్ల విలువ చేసే 50,974 మెట్రిక్ టన్నుల పెట్రోలియం ఉత్పత్తులను 2009-10 ఆర్థిక సంవత్సరంలో ఎగుమతి చేయడం జరిగింది. మరీ ముఖ్యంగా ప్రైవేట్ చమురు కంపెనీలకు లెసైన్సులు మంజూరు చేసి, అధిక లాభాలు గడించుకోవడానికి ప్రభుత్వం వీలు కల్పించింది.

నేడు సహజవాయువు అందరూ కోరుకొనే సహజసిద్ధమైన ప్రాధాన్యతా ఇంధనంగా అవతరించింది. సహజవాయువు ఇంధన భద్రతను కూడా పెంచు తుంది. ఇది చౌక ధరకు లభించే ప్రత్యామ్నాయ ఇంధనం. కాలుష్యరహితం. నేడు దేశ ఇంధనావసరాలలో 10 శాతం మాత్రమే సహజవాయువు తీర్చగలుగు తున్నది. దాదాపు 25 శాతం ఉన్న ప్రపంచ సరాసరి వినియోగానికి మన దేశం చాలా దూరంలో ఉన్నది. మన దేశంలోనూ పుష్కలంగా సహజవాయువు నిక్షేపాలున్నాయి. కంప్ట్రోలర్ అండ్ ఆడిటర్ జనరల్ (కాగ్) బహిర్గతం చేసిన నివేదిక నుంచి గుణపాఠాలు నేర్చుకొని, రిలయన్స్, ఎస్సార్ ఆయిల్ లిమిటెడ్ లాంటి ప్రైవేట్ సంస్థలకు అడ్డగోలుగా దోచిపెట్టే విధానాలకు స్వస్తి చెప్పి, సహజవాయువు నిక్షేపాలను ప్రణాళికాబద్దంగా వెలికితీసి, ప్రజా ప్రయోజ నాలే గీటురాయిగా, సక్రమంగా వినియోగించుకొనే రాజకీయ సంకల్పాన్ని ప్రభుత్వాలు ప్రదర్శిస్తే దేశ ఇంధన అవసరాలు గణనీయంగా తీరుతాయన డంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

మన రాష్ట్రంలో దాదాపు ఒక కోటి ఇరవై ఏడున్నర లక్షల ఎల్‌పీజీ వినియోగదారులున్నారు. ఎల్‌పీజీకి రోజు రోజుకు డిమాండ్ పెరుగుతూనే ఉంటుంది. కాబట్టి ఎల్‌పీజీ స్థానంలో పీఎన్‌జీ (పైప్ నేచురల్ గ్యాస్)ని వీలైనంత ఎక్కువగా వినియోగంలోకి తీసుకురాగలిగితే, చౌకగా వంట గ్యాస్‌ను వినియోగదారులకు అందించడమే కాకుండా ప్రభుత్వంపై సబ్సిడీల భారం గణనీయంగా తగ్గుతుంది. ఇంధన అవసరాల కోసం విదేశాలపై ఆధారపడటం తగ్గుతుంది.

అంతర్జాతీయ మార్కెట్‌ను తన చెప్పుచేతల్లో పెట్టుకొని, ఘరానా దోపిడీకి, అన్ని రకాల పెత్తనానికి బరితెగించిన అమెరికన్ సామ్రాజ్యవాదానికి కొంతైనా అడ్డుకట్ట వేయవచ్చు. 2009-10 సంవత్సరంలో 15.93 కోట్ల టన్నుల ముడి చమురు, 1.47 కోట్ల చమురు ఉత్పత్తుల దిగుమతుల కోసం రూ.4,18,475 కోట్ల విదేశీ మారక ద్రవ్యాన్ని వెచ్చించాం. దాంట్లో కొంతైనా ఆదా చేసుకోవచ్చును. ప్రత్యామ్నాయ ఇంధన వనరులపై పెట్టుబడులు పెట్టడం ద్వారా చమురు రంగంలో ఒక మేర స్వయం పోషకత్వాన్ని సాధించే అవకాశమూ ఉంది.
ఇలాంటి చర్యలపైన దృష్టి సారించడానికి బదులు ప్రభుత్వ రంగంలోని చమురు కంపెనీలను, పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ పేరుతో ప్రైవేటీకరించడానికి కేంద్ర ప్రభుత్వం బరితెగించింది. పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ ద్వారా ఈ ఆర్థిక సంవత్సరంలో రూ.45,000 కోట్లు సమకూర్చుకోవాలని నిర్దేశించుకొన్న వ్యూహంలో భాగంగానే చమురు కంపెనీలను మంచి లాభాలు గడిస్తున్న సంస్థలుగా చూపెట్టి అంగడిలో అమ్మకానికి పెడుతున్నారు. అంతర్జాతీయ, జాతీయ కార్పొరేట్ దిగ్గజాల కనుసన్నల్లో నడుస్తున్న స్టాక్ మార్కెట్‌లే ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల భవిష్యత్తును కూడా నిర్ణయిస్తున్నాయి.

సరళీకృత ఆర్థిక విధానాలే ఈ దుష్పరిణామాలకు మూలం. చమురు ఉత్పత్తుల మార్కెట్‌పై నియంత్రణ కొనసాగించడం ద్వారా, ప్రత్యామ్నాయ ఇందన వనరులను అభివృద్ధి చేసి స్వయం పోషకత్వం సాధించడం ద్వారా సామాన్య ప్రజల ఇంధన కష్టాలను కొంతమేరనైనా తగ్గించడానికి కేంద్రం వెనువెంటనే పూనుకోకుంటే యూపీఏ-2 సర్కారుకు ఆయుక్షీణం తప్పదు.

Tuesday, June 28, 2011

మథనమే తప్ప మేధ లేదు

ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రిక జూన్ 28, 2011

సైద్ధాంతిక, ఆర్థిక, రాజకీయాంశాలపై సద్విమర్శలను ఆహ్వానించాలి. విమర్శకులు నమ్రత, విజ్ఞత ప్రదర్శించాలి. తద్భిన్నంగా, సోషలిస్టు భావజాలం, కమ్యూనిస్టులపై విషం వెళ్ళగక్కడమే లక్ష్యంగా జాహ్నవి వ్యాసరచనా వ్యాసంగం సాగుతున్నది. ఆయనకున్నంత తెలివి తేటలు మరొకరికి లేకపోవచ్చు.

అందుకే కాబోలు సోషలిస్టు భావజాలాన్ని తాలిబాన్‌ల భావజాలంతో పోల్చ గలిగారు. పెద్ద సాహసమే చేయగలిగారు. 'వేల సంవత్సరాల క్రితం రాసిన మత గ్రంథాల ఆధారంగా వ్యక్తిగత స్వేచ్ఛను హరించి, సమాజాన్ని మెడలు వంచి నడిపించాలని కోరుకునేవారు కొందరు; అలా తాలిబాన్‌ల ఆధిపత్యంలో నడిచిన అఫ్ఘానిస్తాన్ కడు పేదరికంతో, అవిద్యతో నరకప్రాయంగా తయారైన విషయం కళ్ళముందు కనిపించినా వారి మతస్వప్నం వీడదు.

అలాగే అహేతుకం, అశాస్త్రీయం అని తేలినా, తెలిసినా కొన్ని వందల సంవత్సరాల క్రితం రాసిన సోషలిస్టు పవిత్ర గ్రంథాల ఆధారంగా కార్మిక వర్గంపేరిట నియంతృత్వాన్ని నడపాలని కోరుకునేవారు మరి కొందరు. ఇద్దరూ అధర్మవాదులే, ఇద్దరికీ ఆదర్శం నియంతృత్వమే. ఇద్దరి స్వభావం ఒక్కటే, కానీ ఇద్దరూ బద్ద శత్రువులు. ఇద్దరూ వ్యక్తి స్వేచ్ఛకు, వ్యక్తి వికాసానికి శాశ్వత శత్రువులు'- జాహ్నవి రాసిన ఈ మాటలను చదివాక ఆయనెంత కూపస్థ మండూకమో అనిపించింది.

'బురఖా ధరించడం మంచిదో, కాదో! వేసుకోకుండా ఉండే స్వేచ్ఛ, ఏ స్త్ర్రీకి ఉండదు. స్త్రీలు ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్ళకూడదు' అని చక్కగానే రాశారు. కానీ, ఆ స్వేచ్ఛను కల్పించే సోషలిస్టు భావజాలాన్ని, మత మౌఢ్యాన్ని పెంచి పోషించిన తాలిబాన్‌ల భావజాలానికి తేడా లేదని చెప్పడం ద్వారా తన మూర్ఖత్వాన్ని మాత్రం నగ్నంగా బయపెట్టుకున్నారని చెప్పక తప్పదు. సోషలిజాన్ని, మత మౌఢ్యాన్ని ఒకే గాటన కట్టిన మహా మేధావి జాహ్నవి.

అఫ్ఘాన్‌లో 'ఏప్రిల్ విప్లవం' ద్వారా కమ్యూనిస్టుల భాగస్వామ్యంతో అధికారంలోకి వచ్చిన నజీబుల్లా నేతృత్వంలోని ప్రభుత్వ పాలనలో యువతులుస్వేచ్ఛగా, బురఖాలు లేకుండా, వారికి నచ్చిన బట్టలు ధరించి, కళాశాలలకు వెళ్ళి విద్య నభ్యసించినడం నేను కళ్ళారా చూశాను. 1988 ఫిబ్రవరి 11-13 తేదీలలో కాబూల్‌లో 'విద్య, అభివృద్ధి, సమాజం-విద్యార్థుల దృక్పథం' అన్న అంశంపై ఆసియా ప్రాంత విద్యార్థుల సమాచార కేంద్రం, అఫ్ఘానిస్తాన్ ప్రజాతంత్ర యువజనసంఘం సంయుక్తంగా నిర్వహించిన ఒక సదస్సులో నేను పాల్గొన్నాను.

ఆ సందర్భంగా ఆ వ్యవస్థను పరిశీలించే అవకాశం నాకు లభించింది. విద్యా ఉద్యోగాలు, సమాజాభివృద్ధిలో పురుషులతో పోటీ పడాలనే తపనతో పాలీటెక్నిక్ మొదలుకొని అన్ని విద్యా సంస్థల్లో విద్యార్థినులు విద్యనభ్యసించడం చూశాను. మార్క్సిజం-లెనినిజం సిద్ధాంతం వెలుగులో 'జాతీయ పునర్నిర్మాణ విధానాన్ని' రూపొందించుకొని అమలు చేయడం ద్వారా మంచి సత్ఫలితాలను సాధిస్తూ నజీబుల్లా ప్రభుత్వం ఆ ప్రగతికి బాటవేసింది. తరువాత అమెరికన్ సామ్రాజ్యవాదుల అండదండలతో నజీబుల్లా ప్రభుత్వాన్ని కూలగొట్టి అధికారంలోకి వచ్చిన తాలిబాన్‌లు అఫ్ఘాన్‌ను నేటి దుస్థితికి దిగజార్చారు.

ఈ నిప్పులాంటి నిజాన్ని గుర్తించగలిగిన చైతన్యం జాహ్నవికి లేనట్లుంది. 'మరి వ్యక్తి స్వేచ్ఛ ఏ పాటిదో ఊహించుకోగలం' అని నొక్కి వక్కాణించిన జాహ్నవికి ఏ తరహా స్వేచ్ఛ కావాలో! వ్యవస్థ కావాలో! నిర్ణయించుకునే స్వేచ్ఛ మాత్రం ఉంది. అంతే కాని సోషలిస్టు భావజాలంపై అవగాహనారాహిత్యంతో కూడిన అర్థరహితమైన కువిమర్శలకు పాల్పడడం తగనిపని.

అమానుషమైన దోపిడీకి, అసమానతలకు నిలయమైన పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకు ఊడిగం చేసే మనస్తత్వంతో జాహ్నవి ఉద్దేశపూర్వకంగానే సైద్ధాంతిక ఘర్షణకు తెరలేపుతున్నారు. తద్వారా సోషలిస్టు భావజాలానికి ప్రభావితులైన శ్రామిక ప్రజానీకంలో గందరగోళాన్ని, అపనమ్మకాన్ని కల్గించడానికి పూనుకున్నారు. ఆ దుర్భుద్దితోనే పుంఖానుపుంఖాలుగా అశాస్త్రీయమైన భావాలను తన వ్యాసాల ద్వారా ప్రచారం చేస్తున్నారు.

విజ్ఞానాధార వ్యవస్థ ప్రారంభదశలో నేడు మనం ఉన్నాం. మేధో సంపత్తిపై యాజమాన్య హక్కు, దాన్ని వినియోగించుకొనే సామర్థ్యంపైన ఆధారపడి సంపద సృష్టిలో దాని పాత్ర ఇనుమడిస్తుంది. వ్యవసాయాధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థలో భూమే ప్రధానమైన ఉత్పత్తి సాధనం. తరువాత పారిశ్రామిక ఆధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థలో భూమితో పాటు పరిశ్రమలు ప్రధానమైన ఉత్పత్తి సాధనాలుగా ఉన్నాయి.

ఇప్పుడు పురోగమిస్తున్న విజ్ఞానాధారిత ఆర్థిక వ్యవస్థలో మేధో సంపత్తి ఉత్పత్తి శక్తుల అభివృద్ధిలో అంతర్భాగమే. భూమిపై హక్కులేని వ్యవసాయ కూలి ఎంత నైపుణ్యంతో ఆరుగాలం పనిచేసినా భూస్వామి కాలేడు. పారిశ్రామిక కార్మికుడు వృత్తి నైపుణ్యంతో జీవితకాలం ఒళ్లు గుల్ల చేసుకొని శ్రమించినా చిన్న పరిశ్రమకు కూడా యజమాని కాలేడు. మేధో కార్మికులు చేతల కంటే మెదడును ఎక్కువగా ఉపయోగిస్తారు. అంతే తేడా. కాకపోతే భౌతిక శ్రమకు, మేధో శ్రమకు విలువ కట్టడంలో కాస్త మెరుగ్గా ఉన్నట్లు కన్పించవచ్చు.

'ఈ వ్యవస్థలో ఏ స్థాయి వారయినా యజమాని కావచ్చు. జీతానికి పనిచేసే వారైనా కావచ్చు. అది వారి ఇష్టాయిష్టాలపై ఆధారపడిఉంటుందే తప్ప అసహాయత కాదు' అన్న గొప్ప సత్యాన్ని జాహ్నవి వెల్లడించారు. వివిధరంగాలలో చరిత్ర పుటలకెక్కిన ప్రఖ్యాత మేధావులు, నోబెల్ గ్రహీతలైన ప్రముఖ ఆర్థికవేత్తలు, మేధా సంపన్నులు కుబేరులు కాలేదు. మన ప్రముఖ పారిశ్రామికవేత్తల్లో ఇద్దరు ఏ మేధా సంపత్తితో ప్రపంచ కుబేరులలో నాల్గవ, ఐదవ స్థానానికి ఎగబాకగలిగారో జాహ్నవి హేతుబద్ధంగా వివరించగలరా? 'రైతైనా, రాక్‌ఫెల్లరైనా ఉత్పత్తి చేయాలంటే మేధస్సు కావాలి, స్వలాభాపేక్ష ఉండాలి, చెయ్యనిచ్చే స్వేచ్ఛ ఉండాలి. వీటిలోఏదీ లేకున్నా, ఉత్పత్తి జరగదు' అని జాహ్నవి అన్నారు.

మరి ఇప్పుడు ఎవరికి ఏది అడ్డుగా ఉన్నదో కూడా సెలవీయండి. అలాగే రైతన్నలు వారికున్న మెళకులవలన్నిటినీ వినియోగించి పగలనక, రాత్రనక ఆరుగాలం పనిచేసినా వ్యవసాయం జూదంగా మారిపోవడంతో ఆత్మహత్యలు చేసుకొంటున్నారు. ఏ ఒక్క రైతు అయినా కుబేరుడుగా మారిన చరిత్ర ఉందా? కార్పొరేట్ అధిపతులు ఆత్మహత్యలు చేసుకోకపోగా జాతీయ బ్యాంకులను ముంచి తాము మాత్రం కుబేరులుగా అవతరిస్తున్నారు. దేశాన్ని, జనాన్నినిండా ముంచుతున్నారు. ఇందులో ఉన్న మేధో సంపన్నమైన మర్మమేంటో జాహ్నవికే బోధపడాలి.

'లేని వర్గాలను సృజించి, లేకి భాషలో వాళ్ళ మధ్య సంఘర్షణ, నిస్పృహల విషం చిలకరించే దోపిడీదారులు ఇంకెవరు?' అని తనకున్న 'లేకి'తనాన్ని, మానసిక వర్గస్వభావాన్ని, శ్రామిక వర్గ, కమ్యూనిస్టు బద్ధ వ్యతిరేకతను జాహ్నవి నిస్సిగ్గుగా వెల్లడించుకున్నారు. ఇందుకు ఆయనను అభినందించాల్సిందే. అందరికీ అన్నం పెట్టే రైతుకు తక్కువ వడ్డీకి పంటరుణాలు ఇచ్చినా, అప్పుల ఊబిలో కూరుకుపోయిన రైతాంగాన్ని ఆదుకోవడానికి కాస్త రుణాలు మాఫీచేసినా, ఎరువులపైన, క్రిమిసంహారక మందులపైన, హైబ్రిడ్ విత్తనాలపైన ప్రభుత్వం రాయితీలు వగైరా సహాయం, సంక్షోభంలో ఉన్న వ్యవసాయాన్ని ఆదుకోవడానికి ఉచిత విద్యుత్తు లాంటి పథకాలను అమలు చేసినా ఆయనకు చిర్రెత్తుకొస్తుంది.

పేదరికం నిర్మూలనకు, ఆహార భద్రతకు, సామాజిక సంక్షేమానికి ప్రభుత్వ ధనాన్ని వెచ్చిస్తే సహించలేరు. ఎప్పుడొస్తుందో తెలియని ఆహార భద్రతా చట్టానికి, రైతు పండించిన ధాన్యానికి గిట్టుబాటు ధరలు లేకపోవడానికి లేని లింకు పెట్టి జాహ్నవి అసంబద్ధమైన అడ్డగోలు వాదనలు చేస్తున్నారు. నిత్యావసర వస్తువుల ధరలపై ప్రభుత్వ నియంత్రణ ఉండకూడదని 'డిమాండ్-సప్లయ్' సూత్రం ప్రకారం మార్కెట్ శక్తులే ధరలను నిర్ణయించుకొనే సంపూర్ణ స్వేచ్ఛ కావాలంటున్నారు.

సరళీకృత ఆర్థిక విధానాల పర్యవసానంగా ఆకాశమే హద్దుగా పెరిగిపోతున్న నిత్యావసర వస్తువుల ధరలతో, ప్రభుత్వం నియంత్రణను ఎత్తివేయడంతో హద్దు పద్దు లేకుండా పెరుగుతున్న పెట్రోల్ ధరల పెనుభారంతో సామాన్య ప్రజలు ఎలా బతకాలో దిక్కుతోచక ఘోరంగా జీవిత పోరు సాగిస్తున్నారు. జాహ్నవి ఇవేమీ పట్టించుకోకుండా మార్కెట్ శక్తులకు ఇంకా స్వేచ్ఛ కావాలని డిమాండ్ చేస్తున్నారు.

కార్పొరేటు సంస్థలకు కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు లక్షల కోట్ల రూపాయలు రాయితీలను వార్షిక బడ్జెట్ల ద్వారా రాజమార్గంలోనే దోచిపెడుతున్నా జాహ్నవి పల్లెత్తు విమర్శచేయరు. ఆయన పెట్టుబడిదారీ విధానం పట్ల కనబరుస్తున్న స్వామి భక్తికిది ప్రబల నిదర్శనం. సోషలిస్టు భావజాలంపై దుమ్మెత్తి పోయడం, 'మార్క్సిజం-లెనినిజం సిద్ధాంతం' పై శ్రామికవర్గ ప్రజానీకంలో గందరగోళాన్ని సృష్టించడం, ప్రజానీకంలో కమ్యూనిస్టు వ్యతిరేక విషబీజాలను నాటడమే జాహ్నవి వృత్తిగా పెట్టుకున్నారు.

'మేధో మథనం' శీర్షికన ఆయన గత కొంతకాలంగా 'ఎవరి శ్రమ ఎవరు దోస్తున్నా రు?'; 'సోషలిజం మత్తు మందు కాదా?', 'విప్లవం ఒక ఉన్మాదం', 'ఒసామావాదం సశేషం', 'గెలిచిందెవరు?', 'వ్యర్థ సిద్ధాంతాలు', ధాన్యం-దైన్యం' వగైరా శీర్షికలతో వ్యాసపరంపర కొనసాగిస్తున్నారు. ఇలాంటి కరుడుగట్టిన కమ్యూనిస్టు వ్యతిరేకులెందరో కాలగర్భంలో కలిసిపోయారు. మార్క్సిజం అజరామరమైనది. శ్రామికు ల మెదళ్ళకు పదును పెట్టి, వారి చేతుల్లో శక్తిమంతమైన ఆయుధమై, దోపిడీ వ్యవస్థకు సమాధి కడుతుంది. అదే సత్యం.

-టి.లక్ష్మీనారాయణ
భాతర కమ్యూనిస్టు పార్టీ రాష్ట్ర నాయకులు

Thursday, May 26, 2011

నేతలకు ఓటరు గుణపాఠం!




నేతలకు ఓటరు గుణపాఠం! మే 26, 2011 సాక్షి దినపత్రిక





వైఎస్ అకాల మరణంతో కాంగ్రెస్ పార్టీ పతనం మొదలై, తరచూ ముఖ్యమంత్రులను మార్చే అలనాటి దుష్టసంప్రదాయం మళ్లీ పునరావృతమైంది. కాంగ్రెస్ పార్టీ అనుసరించిన అవకాశవాద విధానాల పర్యవసానంగా తెలంగాణ సమస్య మరింత జటిలమైంది. పార్టీలో ఎవరు ఎవరికి విధేయులో తెలియని దుస్థితి నెలకొన్నది. వైఎస్‌ఆర్ కాంగ్రెస్ పార్టీ ఆవిర్భావంతో రాష్ట్ర ప్రభుత్వ మనుగడ,కాంగ్రెస్ పార్టీ భవిష్యత్తు ప్రశ్నార్థకంగా మారాయి. అపనమ్మకం, అనుమానాలు, అవిధేయత పాలక పార్టీని అంధకారంలోకి నెట్టాయి.

కడప లోక్‌సభ, పులివెందుల శాసనసభ ఉప ఎన్నికల ఫలి తాలు రాష్ట్ర ప్రజల ఆకాంక్షలకు అద్దం పడుతున్నాయి. అధికార, ప్రతిపక్ష పార్టీలు అన్ని విలువలకూ తిలోదకాలిచ్చి అనైతికంగా సాగించిన పోరులో, ప్రజలు విచక్షణతో కూడిన తీర్పును ప్రకటించడం ప్రత్యేకంగా గుర్తించాల్సిన అంశం. అయితే ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలు, ఆ తీర్పుకు ఆత్మవంచనతో కూడిన మాటలను జోడించి ఓటర్లను కించపరిచే ప్రయత్నాలకు ఒడిగట్టడం విచారకరం. కడప జిల్లాలో రిగ్గింగులు, బ్యాలెట్ బాక్సుల ధ్వంసం, దాడులు, ప్రతిదాడులు, హత్యలు వంటి అప్రజాస్వామిక ఘటనలు లేకుండా ఎన్నికలు జరుగుతాయా? అన్న కుతర్కాలకు దిగడం ప్రజాతీర్పును అపహాస్యం చేయడమే. ఓటమి పాలైన ప్రత్యర్థి రాజకీయ పార్టీల నాయకులు సంయమనం కోల్పోయి, ఉద్దేశపూర్వకంగానే ఫలితాలను తక్కువ చేసి మాట్లాడుతున్నారు. అధికార కాంగ్రెస్ పార్టీకి చావుదెబ్బగా పరిణమించిన ఉప ఎన్నికల ఫలితాలు, రాష్ట్రంలో సరికొత్త రాజకీయ సమీకరణాలకు తెరలేపాయనడం అతిశయోక్తి కాదు.

ఏ ఎన్నికల్లోనైనా రాజకీయపార్టీలు గెలుపు కోసం చెమటోడ్చడం సహజం. కానీ కడప ఉప ఎన్నికల్లో అభ్యర్థుల మధ్య పోటీ గెలుపు కోసం కాక, ప్రధాన ప్రత్యర్థి ఆధిక్యతను గణనీయంగా తగ్గించడమే లక్ష్యంగా జరిగాయి. రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి, మంత్రులు, శాసనసభ్యులు గతంలో ఎన్నడూలేని స్థాయిలో అధికార దుర్వినియోగానికి పాల్పడ్డారు. అర్థబలాన్ని, అంగబలాన్ని పెద్దఎత్తున ప్రదర్శిం చారు. అయినా భంగపాటు తప్పలేదు. సానుభూతి పవనాలు బలంగా వీయడంతో ఎన్నికలు ఏకపక్షంగా జరిగాయని నమ్మబలకడానికి అధికార పార్టీ నాయకులు ప్రయత్నించడం దిగజారుడు రాజకీయాలనే గుర్తుచేస్తోంది. ముఖ్యమంత్రి పీఠాన్ని కాపాడుకోవాలనే ఆరాటంలో నిమగ్నమైన కిరణ్‌కుమార్‌రెడ్డి సర్వశక్తులూ ఒడ్డినా, తమ అభ్యర్థి ధరావత్తు కోల్పోవడంతో ‘దినదిన గండం నూరేళ్ల ఆయష్షు’ అన్నట్లు గుంభనంగా కాలం వెళ్లబుచ్చుతున్నారు. ఎన్నికల ప్రచారంలో మీసం మెలేసి, తొడచరిచి మురిసిపోయిన మెగాస్టార్‌కు ఓటర్లు తొడపాశం పెట్టడం కూడా విలక్షణ తీర్పులో భాగమే.

తీర్పుకు వక్రభాష్యాలు తగదు!

వెనుకబడ్డ రాయలసీమ ప్రాంతానికి నడిబొడ్డు కడప. ఉప ఎన్నికల ప్రచార పర్వంలో వీచిన రాజకీయ వడగాడ్పులు వేసవి ఎండలను సైతం మరపించాయి. ఉప ఎన్నికల్లో అధికార పార్టీ వ్యవహార సరళిని గమనించిన వారికి, మనం ఏ తరహా ప్రజాస్వామ్యంలో ఉన్నామన్న సందే హం కలగ క మానదు. పోలీసుల దాడుల్లో అక్రమంగా తరలిస్తున్న మూడు కోట్ల రూపాయలను ‘సీజ్’ చేశారంటే, ధన ప్రభావాన్ని గూర్చి ప్రత్యేకంగా చెప్పనక్కరలేదు. ఆ డబ్బు ఎవరిదో బహిరంగపరచడంలో ఎన్నికల కమిషన్ పారదర్శకంగా వ్యవహరించాలి. ‘బైండోవర్’ కింద పది వేల మందిని అదుపులోకి తీసుకున్నారంటే అధికార దుర్వినియోగం ఏ మోతాదులో జరిగిందో బోధపడుతుంది. అయినా స్థూలంగా ఎన్నికలు స్వేచ్ఛగా, ప్రశాంతంగా జరగడం పట్ల ప్రజాస్వామ్యవాదులు సంతృప్తిని వ్యక్తం చేయడం గమనార్హం. ఇన్ని వత్తిళ్ల మధ్య ఓటర్లు మాత్రం నిబ్బరంగా వారివ్వదల్చుకొన్న తీర్పును ఇచ్చారు. దాన్ని హుందాగా గౌరవించాలి. కేవలం సానుభూతి వరవడిలో ప్రజలు కొట్టుకుపోయారని కించపరిచే విధంగా వ్యాఖ్యానాలు చేస్తే భవిష్యత్తులోనూ భంగపాటు తప్పదు.

ఉప ఎన్నికల ఫలితాల వెనుక దాగిన వాస్తవాలను లోతుగా పరిశీలిస్తే సానుభూతి ఒక ప్రధానాంశమైనప్పటికీ, అందులో అంతర్లీనంగా ఇమిడి ఉన్న అంశాలనూ పరిగణనలోకి తీసుకోక తప్పదు. వైఎస్ అకాలమరణంతో కాంగ్రెస్ పార్టీ పతనం మొదలై, తరచూ ముఖ్యమంత్రులను మార్చే అలనాటి దుష్టసంప్రదాయం మళ్లీ పునరావృతమైంది. కాంగ్రెస్ పార్టీ అనుసరించిన అవకాశవాద విధానాల పర్యవసానంగా తెలంగాణ సమస్య మరింత జటిలమైంది. పార్టీలో ఎవరు ఎవరికి విధేయులో తెలి యని దుస్థితి నెలకొన్నది. వైఎస్‌ఆర్ కాంగ్రెస్ పార్టీ ఆవి ర్భావంతో రాష్ట్ర ప్రభుత్వ మనుగడ, కాంగ్రెస్ పార్టీ భవి ష్యత్తు ప్రశ్నార్థకంగా మారాయి. అపనమ్మకం, అనుమానాలు, అవిధేయత పాలక పార్టీని అంధకారంలోకి నెట్టాయి. ఈ పూర్వరంగంలో ఉప ఎన్నికలు అగ్ని పరీక్షగా ముందుకొచ్చాయి. 2009 ఎన్నికల నాటికీ, నేటికీ పెనుమార్పులు సంభవించాయి. ‘మార్పు’ నినాదంతో ప్రజల ముందుకొచ్చిన ప్రజారాజ్యం పార్టీ చతికిలపడి, రాజకీయ మనుగడ కోసం కాంగ్రెస్ బోటు ఎక్కింది.

దేశంలో రెండు పార్టీల వ్యవస్థ వేళ్లూనుకోవాలనే కోరిక కొన్ని శక్తులకు బలంగా ఉన్నా, దానికి నూకలుచెల్లిపోయాయి. సంకీర్ణ రాజకీయాలు అవశ్యంగా మారాయి. కూటముల వ్యవస్థ రూపుదాల్చింది. రాష్ట్రంలో ఎన్నికల సందర్భంలో పార్టీల మధ్య సర్దుబాట్లు ఉన్నప్పటికీ స్థూలంగా ఏకపార్టీ పాలనా వ్యవస్థే కొనసాగుతున్నది. రెండు పార్టీల మధ్యే అధికార మార్పిడి జరుగుతూ వస్తోంది. నేటి పరిస్థితిని విశ్లేషిస్తే రెండు ప్రధాన పార్టీల ఆధిపత్య రాజకీయాలకు మన రాష్ట్రంలో కూడా రోజులు దగ్గరపడ్డట్టు స్పష్టమైన సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి. ఈ తరహా మార్పులవల్ల నష్టపోతామనుకునేవారు, వాటిని ఆదిలోనే అడ్డుకోవాలని యత్నించడం సహజం.

చిరంజీవి రాజకీయ అరంగేట్రం చేసినప్పుడు ప్రధాన ప్రతిపక్షం మీదే దృష్టి సారించి చతికిలపడ్డాడు. ఇప్పుడు ప్రతిపక్ష తెలుగుదేశం పార్టీ అధికార పార్టీని కాకుండా జగన్‌మోహన్‌రెడ్డినే ప్రధాన శత్రువుగా భావించడంతో, ఆ ఎత్తుగడలు వికటిస్తున్నాయి. కడప స్థానిక సంస్థల నుండి శాసన మండలికి జరిగిన ఎన్నికల్లో తమ అభ్యర్థి రంగంలో లేకపోయినా ఓటింగ్‌లో పాల్గొన్న ఘటనలు దానికి నిదర్శనం. అలాంటి వ్యూహాత్మక తప్పిదాన్ని ప్రజలు గమనిస్తున్నారు. అందుకే ఉప ఎన్నికల్లో టీడీపీకి కూడా పరాభవం తప్పలేదు. మంచికో చెడుకో మూడో పార్టీని ఆదరించాలని ఓటర్లు భావిస్తున్నారు. నాయకుల ఇష్టాఇష్టాలతో ప్రజలకు నిమిత్తం లేదు. వారికున్న చైతన్యం, అనుభవాల ఆధారంగా ప్రత్యామ్నాయాలను రూపొందించుకుంటారన్నది చరిత్ర.

మరోవైపు, రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అనుసరిస్తున్న ప్రజావ్యతిరేక విధానాలతో ప్రజలు పూర్తిగా విసిగిపోయారు. సంక్షేమ పథకాలు సక్రమంగా అమలు కావడంలేదు. జలయజ్ఞానికి విఘ్నం కలిగింది. కడప పార్లమెంటు నియోజకవర్గం పరిధిలోని బద్వేలు ప్రాంత వాసులకు తెలుగుగంగ, జమ్మలమడుగు ప్రాంతం వారికి గండికోట రిజర్వాయర్, శ్రీశైలం కుడి బ్రాంచి కాలువ, కమలాపురం ప్రజలకు గాలేరు-నగరి, పులివెందుల ప్రజలకు ఎత్తిపోతల పథకాల పనులు ఆగిపోవడం జీవన్మరణ సమస్యగా మారింది. వైఎస్ అవినీతిని గురించి ఎంత దుష్ర్పచారానికి ఒడిగట్టినా జిల్లాలో జరిగిన అభివృద్ధిని కప్పిపుచ్చడం సాధ్యంకాదు. వేంపల్లె ప్రజానీకానికి ట్రిపుల్ ఐటీ, కడప వాసులకు ‘రిమ్స్’ దర్శనమిస్తూనే ఉంటాయి. వీటన్నింటి మనుగడ నేడు ప్రశ్నార్థకంగా మారింది. ఓటర్ల తీర్పులో ఇవన్నీ ఇమిడి ఉన్నాయన్నది గుర్తించక తప్పదు.

విలువలకు పాతర

కడపకు ఘనమైన చరిత్ర ఉన్నది. నీతికి, నిజాయితీకి, నిస్వార్థ ప్రజాసేవకు ప్రతిరూపంగా నిలిచిన స్వాతంత్య్ర సమరయోధుడు, కమ్యూనిస్టు నాయకుడు ఎద్దుల ఈశ్వరరెడ్డిని నాలుగు దఫాలు లోక్‌సభకు ఎన్నుకొన్నారు. ఉమ్మ డి మద్రాసు రాష్ట్రంలో ఉండగా 1951లోనూ, 1962, 1967, 1971లో జరిగిన ఎన్నికల్లో ఈశ్వరరెడ్డిని గెలిపించడమే కాక, ‘ఓటు-నోటు’ నినాదంతో ఎన్నికల నిధులను సమకూర్చారు. నైతిక విలువలు మూర్తీభవించిన ప్రజానాయకుడికి బ్రహ్మరథం పట్టిన ప్రజలే 1977లో జరిగిన ఎన్నికల్లో దరావత్తు కోల్పోయేలా చేశారు. ఆ ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్ అభ్యర్థిగా పోటీ చేసిన కందుల ఓబులరెడ్డి డబ్బు సంచులతో రంగప్రవేశం చేసి విచ్చలవిడిగా ఖర్చు చేశారు. తనకు డిపాజిట్ కూడా రాలేదని ఆనాడు ఈశ్వరరెడ్డి ప్రజలను నిందించలేదు. పెపైచ్చు ప్రజలకు మరింత అంకిత భావంతో సేవ చేయడం ద్వారా దగ్గర కావాలని ఉద్భోదించారు. తద్భిన్నంగా నేడు కాంగ్రెస్ నాయకులు ప్రవర్తిస్తున్నారు. డబ్బులకు అమ్ముడుపోయారని, సానుభూతి పవనాల్లో కొట్టుకుపోయారని ప్రజలను అవమానించడం మంచిదికాదు.

ప్రాంతీయ పార్టీలదే భవిష్యత్తు!

తమిళనాడు, పాండిచ్చేరి, కేరళ, పశ్చిమబెంగాల్, అసోం రాష్ట్రాల శాసనసభలకు జరిగిన ఎన్నికల్లో జాతీయ పార్టీలకు నిరాశాజనకమైన ఫలితాలు వచ్చాయి. ప్రాంతీయ పార్టీలు బలం పుంజుకున్నాయి. ఈ ఐదు రాష్ట్రాల్లో మొత్తం స్థానాలు 824 కాగా కాంగ్రెస్ 170, బీజేపీ కేవలం 5, వామపక్షాలు 141 స్థానాలను గెలుచుకున్నాయి. అంటే 500 పైచిలుకు స్థానాలను ప్రాంతీయ పార్టీలు గెలుచుకొన్నా యి. ఈ ఎన్నికలు వామపక్షాలకు గొడ్డలిపెట్టుగా మారినా, యూపీఏ భాగస్వామ్య పక్షాలకు ఊరట కలిగించింది. విచ్ఛిన్నకర ఉద్యమాలతో విసిగిపోయిన అసోం ప్రజలు స్థిరత్వాన్ని కాంక్షించి బోడో పీపుల్స్‌ఫ్రంట్‌తో ఎన్నికల అవగాహన కుదుర్చుకొన్న కాంగ్రెస్‌కు తిరిగి పట్టం కట్టినట్టు బోధపడుతుంది.

మమతా బెనర్జీ దయాదాక్షిణ్యాలతో పశ్చిమబెంగాల్‌లో కాంగ్రెస్ కొంతమేర సానుకూల ఫలితాలను పొందిం ది. ప్రభుత్వానికి, వామపక్షపాలక పార్టీకి మధ్య ఉండవలసిన విభజన రేఖ చెరిగిపోవడంతో జరిగిన అనర్థాలు, 34 సంవత్సరాల సుదీర్ఘ పాలనలో ఎంతో కొంత గూడుకట్టుకొన్న ప్రజా వ్యతిరేకత, పారిశ్రామికాభివృద్ధికి భూసేకరణలో అనుసరించిన లోపభూయిష్టమైన విధానాలతో పాటు మావోయిస్టులు, ఎస్‌యూసీఐ లాంటి పార్టీలతో చేతులు కలిపిన మమత అధికార పగ్గాలను చేపట్టింది. అక్కడ మమతతో సఖ్యత కొనసాగించడం కాంగ్రెస్‌కు పరీక్షే. 2-జీ స్పెక్ట్రం కుంభకోణం, కుటుంబ పాలనల మూలంగా డీఎంకేతో పాటు కాంగ్రెస్ కూడా తమిళనాడులో నిండామునిగింది. ఈ ఫలితాలన్నింటినీ ఏ విధంగా విశ్లేషించినా, దేశ రాజకీయాల్లో ప్రాంతీయ పార్టీల మనుగడే కీలకం అన్నది సుస్పష్టం. ఇది రాష్ట్రంలో వైఎస్సార్ కాంగ్రెస్ పార్టీకి శుభపరిణామమే!
-టి.లక్ష్మీనారాయణ,సీపీఐ సీనియర్ నాయకులు

విద్యాహక్కు చట్టం - 2009 'అమలు'కు రాజకీయ దృఢసంకల్పం ఆవశ్యకం

విద్యాహక్కు చట్టం - 2009 'అమలు'కు రాజకీయ దృఢసంకల్పం ఆవశ్యకం
Tue, 29 Jun 2010, విశాలాంధ్ర టి. టి.లక్ష్మీనారాయణ

మానవ వికాసానికి, సమాజాభివృద్దికి విద్య అత్యంత శక్తివంతమైన సాధనం. మనిషికి చైత న్యంతోపాటు సత్‌ప్రవర్తన, సంస్కారం, నైతిక విలు వలు, నీతి నియమాలను ఉపదేశించడం ద్వారా సమగ్ర మానవుడిగా తీర్చిదిద్దగల శక్తి ఒక్క విద్యకే ఉన్నదని మేథావులు, తత్వవేత్తలు, విద్యావేత్తలెందరో నొక్కి వక్కాణించారు. విద్యా హక్కు మానవ హక్కుల్లో ప్రథమ శ్రేణిది. విద్యావ్యవస్థకు సంబందించి ఒక్కో దేశానికి ఒక్కో చరిత్ర ఉన్నది. ఆయా దేశాల్లోని సామాజిక, ఆర్ధిక ప్రగతికి అనుగుణంగానే విద్యా విధానాన్ని రూపొందించి, అమలు చేయబడుతుంది. దానికి పూర్తి భిన్నంగా వ్యవహరించగల శక్తి ఆ వ్యవస్థకు ఉండదు. పర్యవసానంగా విద్యా వ్యవస్థ లక్ష్యం, సారాంశం, యంత్రాంగం అన్నింటినీ ఆయా చారిత్రక దశల్లో ఉన్న సామాజిక ఆర్ధిక చట్రమే నిర్దేశిస్తుందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అయినప్పటికీ సామాజిక, ఆర్థికాభివృద్ధికి రూపురేఖలు దిద్దడం, ప్రభావితం చేయడం, మార్పు వైపున సమాజాన్ని ముందుకు నడిపించడంలో విద్య క్రియాశీల పాత్ర పోషిస్తుంది. విద్యాభివృద్ధి అన్ని రంగాలతోపాటు ముఖ్యంగా ఆర్థిక ప్రగతికి మార్గాన్ని సుగమం చేస్తుంది. మెరుగైన ఉత్పత్తి సాధనాల అన్వేషణ ద్వారా జాతి సంపద ఉత్పత్తి గణనీయంగా పెరుగుతుంది. దాని ఫలాలు మనలాంటి వ్యవస్థలో అందరికీ అందకపోవచ్చు. కారణం ఉత్పత్తి అయిన సంపద పంపిణీ ఆ నిర్థిష్ట కాలంలో ఉన్న ఆర్థిక వ్యవస్థ వర్గ స్వభావాన్ని బట్టి ఉంటుంది. సంపద పెరిగేకొద్దీ విద్యాభివృద్ధికి అవకాశాలు మెరుగు పడతాయి. విజ్ఞానాన్వేషణ పెరుగుతుంది. అందరికీ విద్యను అందించడం సాధ్యమవుతుంది. పర్యవ సానంగా బుద్దిజీవులు, శ్రమజీవుల నైపుణ్యం, సామర్ధ్యం పెరిగే కొద్దీ ఉత్పత్తి పెరుగుతుంది. తరతారాలుగా సముపార్జించుకొన్న విజ్ఞానంతో పాటు, అనుభవాలను జోడించి, నాణ్యమైన పరి శోధనలను కొనసాగించి నూతన శాస్త్ర సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని ఆర్జిస్తూ సమాజాన్ని ప్రగతి పథంలో నడిపించడంలో విద్య పునాదిరాయి పాత్ర పోషి స్తుంది. సమాజంలోని లోపాలను, సమస్యలను పసిగట్ట గల సంపూర్ణ మానవుని తీర్చిదిద్దగల శక్తి ఒక్క విద్యకే ఉన్నది. కులం, మతం, జాతి, ప్రాంతం, లింగ భేదం లేకుండా స్త్రీ, పురుషుల్లోని విజ్ఞాన వంతులు వ్యక్తులుగా, సమూహంగా, సమష్ఠిగా సామాజిక మార్పుకు, మానవీయ సమాజ నిర్మా ణానికి కావాలసిన చైతన్యాన్ని విద్య అందిస్తుంది. సమాజానికి, విద్యకు మధ్య ఉన్న అనుబంధం విడ దీయరానిదని గతి తర్కం ద్వారా బోధపడుతుంది. సమాజంలో విద్యకున్న ప్రాధాన్యత వర్ణనాతీతం. కానీ విద్య అందరికీ అందుబాటులో నేటివరకు లేదు. మన భారత సమాజంలో మానవుల మధ్య అంతరాలు, వివక్ష కొనసాగుతున్నది. అత్యధిక ప్రజానీకం విద్యకు నోచుకోకుండా ఈ సమాజం వెలివేసింది. నేడున్న దురదృష్టకర పరిస్థితిని గమనిస్తే అన్ని వస్తువుల్లాగే విద్యకూడా పూర్తి స్థాయిలో వినియోగవస్తువుగా బహిరంగ మార్కెట్‌లో నిస్సిగ్గుగా అమ్మబడుతున్నది. ఒకనాడు సామాజిక బాధ్యతగా ప్రభుత్వాలు, సమాజసేవలో అంతర్భాగంగా స్వచ్చంద సేవాసంస్థలు, వ్యక్తులు విద్యా సంస్థలను నెలకొల్పి, విద్యా వ్యాప్తికి అంకిత భావంతో పాటు పడ్డారు. మార్కెట్‌ ఆర్ధిక నీతి రాజ్యమేలుతున్న ఈనాడు లాభనష్టాల కొలబద్దతో విద్యా వ్యవస్థ నిర్వహణను కూడా బేరీజు వేసుకొనే హీనస్థితికి దిగజారాం.

ఈ పూర్వరంగంలో విద్యార్థిలోకం, సామాజిక వర్గాలు సాగించిన దశాబ్దాల పోరాటానికి పాక్షిక విజయం లభించింది. రాజ్యాంగ బద్దంగా విద్యను ప్రాథమిక హక్కుల్లో అంతర్భాగం చేయడం సామా జిక ప్రగతిలో నిస్సందేహంగా ఒక ముందడుగు. దేశానికి స్వాతంత్య్రం లభించిన ఆరు దశాబ్దాల తరువాత గానీ ఈ హక్కు భావిభారత పౌరులైన బాల బాలికలకు దక్కలేదు. భారత రాజ్యాంగం అమలులోకి వచ్చిన 1950 జనవరి 26 మొదలు పది సంవత్సరాల కాల వ్యవధిలో 14 సంవత్సరాల లోపు పిల్లలందరికీ ఉచిత, నిర్భంద ప్రాథమిక విద్యను అందించాలని రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్‌ 45 లోని ఆదేశిక సూత్రాలలో పొందుపరిచారు. దశాబ్దం కాదు ఆరు దశాబ్దాలు గడచిపోయాయి. ఆదేశిక సూత్రాలకు ఆచరణ కరువైయింది. ఆ లక్ష్య సాధనలో ఘోరవైఫల్యం చెందాం. బడి గడప తొక్కని వారు, బడిలో అడుగుపెట్టి మధ్యలో మానేసిన పిల్లలు నిరక్షరాస్యులుగా, బాలకార్మికులుగా నికృష్ఠ మైన జీవితాలతో మగ్గి పోతున్నారు. అలా రెండు తరాలు గడచిపోయాయి. సామాజికంగా, ఆర్ధికంగా, శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాలలో గణనీయమైన ప్రగతిని సాధిస్తూ నాగరిక ప్రపంచంలో దూసుకుపోతున్నా మని, ప్రపంచదేశాలతో పోటీపడుతున్నామని, ప్రపం చంలోనే అతిపెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశం మనదేనని దేశాధినేతలు చంకలు చరుచుకొంటున్నారు. కాని ''అందరికి విద్య'' మాత్రం ''అందని ద్రాక్షపండు'' లాగే మిగిలిపోయింది. మానవ హక్కులు, ప్రజా స్వామ్య హక్కులు బడుగు బలహీన వర్గాలు, వారి పిల్లలలో అత్యధికులకు అందుబాటులోలేని స్థితి. పర్యవసానంగా ఉద్యమాలు నిర్వహించబడ్డాయి. ''ఎడ్యుకేషన్‌ ఈజ్‌ ఎ రైట్‌ నాట్‌ ఎ ప్రివిలేజ్‌ '' (విద్య ప్రత్యేక సౌకర్యం కాదు హక్కు), విద్యా హక్కును రాజ్యాంగంలోని ప్రాథమిక హక్కుల్లో చేర్చాలని దేశవ్యాపితంగా సమరశీల ఉద్యమాలెన్నో నిర్వహించబడ్డాయి. యునెస్కో లాంటి అంతర్జాతీయ సంస్థల వత్తిడి పెరిగింది. ఈ పూర్వరంగంలో భారత ప్రభుత్వం సార్వత్రిక మరియు ఉచిత విద్యను ప్రాథ మిక హక్కుగా గుర్తించి రాజ్యాంగంలో పొందుపరచి 2010 ఏప్రిల్‌ 1 నుండి అమలులోకి తీసుకురావడం హర్షణీయం. ''ఇల్లు అలకగానే పండుగ అయి పోలేదు'' అన్న సామెతగా చట్టం తీసుకురాగానే పిల్లలందరికీ విద్య అందదు. జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం, సమాచార హక్కు చట్టం, స్త్రీ పురుషులకు సమానమైన ఆస్తి హక్కు చట్టం, వరకట్న నిషేధ చట్టం, కాంట్రాక్టు కార్మికుల క్రమబద్దీకరణ మరియు నిషేధ చట్టం, బాలకార్మికుల నిషేధ చట్టం లాంటి సామాజిక ప్రగతికి దోహదపడే పలు అత్యంత ప్రాధాన్యత గల చట్టాలు చట్టుబండలుగా మారిపోయిన దుస్థితి గమనిస్తూనే ఉన్నాం. వీటి నుండి గుణపాఠాలు నేర్చుకోవాలి. విద్యా హక్కు చట్టం-2009ని పూర్తిస్థాయిలో అమలుచేయడానికి పాలక వర్గాలకు దృఢమైన రాజకీయ సంకల్పం, దీక్షాదక్షతలు, నిబద్దత ఉంటే అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేయవచ్చు. 2002 సవంత్సరంలో రాజ్యాంగానికి 86 వ సవరణ చేసి విద్యా హక్కును అమలులోకి తెస్తున్నామని చెప్పి అందులో పిల్లల తల్లిదండ్రులను, సంరక్షకులను బాధ్యులుగా చేసే నిబంధన చేర్చారు. తద్వారా రాష్ట్ర కేంద్ర ప్రభుత్వాలు తమ బాధ్యత నుండి తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేశాయి.

నాటి నుంచి నేటి వరకు ఏడేళ్ళపాటు సుదీర్ఘ చర్చోపచర్చల అనంతరం ఎట్టకేలకు రాజ్యాంగం లోని ప్రాథమిక హక్కులకు సంబంధించిన ఆర్టికల్‌ 21 ఎ మూడవభాగం, ఆర్టికల్‌ 45(3) ను సవరించి నూతన క్లాజ్‌ (కె) ప్రభుత్వ ప్రాథమిక బాధ్యతలకు సంబందించిన ఆర్టికల్‌ క్రింద జతచేయడంద్వారా ఈ చట్టాన్ని పార్లమెంటు ఆమోదించింది. ఇప్పుడు రాష్ట్రపతి రాజముద్రతో అమలులోకి వచ్చింది. పలు ప్రసవవేదనలతో రూపొందిన ఈ విద్యా హక్కు చట్టం అమలు నిస్సందేహంగా పెనుసవాలే. రాష్ట్ర కేంద్ర ప్రభుత్వాలు, తల్లిదండ్రులు, పిల్లల సంరక్షకులు, మొత్తం సమాజం ఈ సవాలును స్వీకరించి సమర్థవంతంగా ఎదుర్కోవలసిన చారిత్రిక అవసరం ఎంతైనా ఉన్నది.

నిధుల సమస్య: చట్టాన్ని పార్లమెంటు ఆమో దించింది. కాని నిధుల కేటాయింపు అంశంపై నిర్ధిష్ఠమైన కార్యాచరణ ప్రణాళికను ప్రకటించలేదు. రాజ్యాంగం నిర్దేశించిన మేరకు ఉచిత నిర్భంద ప్రాథమిక విద్యను పిల్లలందరికీ అందించే ప్రధాన బాధ్యత రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలది. దానికి అవసరమైన నిధులను వారే సమకూర్చుకోవాలి. రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల ఆర్ధిక దుస్థితిని గూర్చి ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించాల్సిన అవసరం లేదు. మన ఆంధ్రప్రదేశ్‌లాంటి రాష్ట్రాలైతే అప్పుల ఊబిలో నిండా కూరుకుపోయి, వార్షిక బడ్జెట్ల కేటాయింపులకే భారీగా కోతలు పెడుతూ విశ్వసనీయతను కోల్పోయాయి. ఈ స్థితిలో రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలపై ఆర్ధిక భారం మోపితే అసలుకే మోసం జరుగుతుంది. కేవలం 10% నిధులను వెచ్చించి కేంద్రప్రభుత్వం నుండి 90% ఆర్ధిక సహాయాన్ని పొందడానికి వీలైన జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లాంటి పథకాల అమలులో కూడా అస మర్థంగా వ్యవహరిస్తూ లబ్దిదారులకు ప్రయోజనం అందకుండా చేస్తున్నారు. ఈ చేదు అనుభవాలను పరిగణలోనికి తీసుకొంటే రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ఈ సామాజిక బాధ్యతను సమర్ధవంతంగా నిర్వర్తించ లేవనడం ముమ్మాటికీ నిజం. ఇప్పటికే ఉత్తర ప్రదేశ్‌, బీహార్‌ లాంటి పలు రాష్ట్రాల ముఖ్యమంత్రులు కేంద్ర ప్రభుత్వమే నిధుల కేటాయింపు బాధ్యతను తీసుకోవాలని బహిరంగంగానే కోరారు. కేంద్ర ప్రభుత్వం 55:45 నిష్ఫత్తిలో కేంద్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు బాధ్యత వహించాలని, ఈశాన్య రాష్ట్రాలకు మాత్రం 90:10 నిష్పత్తిలో నిధుల సహాయం చేస్తామని ప్రకటించింది.

సాకారం కాని ‘ప్రపంచ’ స్వప్నం

సాకారం కాని ‘ప్రపంచ’ స్వప్నం
‘సహస్రాబ్ది లక్ష్య సాధన’ ఎజెండా స్థితి-గతి
విశ్లేషణ...

అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో (భారతదేశంతో సహా) పేదరికానికి సంబంధించి గణాంకాలతో కూడిన తాజా అంచనాల నివేదికను ప్రపంచ బ్యాంకు వెల్లడించింది. అది తీవ్ర ఆందోళన కలిగించడమే కాదు, మన దేశాధినేతలు అనుసరిస్తున్న విధానాల డొల్లతనాన్ని బహిర్గతం చేసింది. సహస్రాబ్ది లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోవడానికి నాడు ప్రామాణికంగా తీసుకున్న గణాంకాలను తారుమారు చేస్తూ దారిద్య్రంలో మగ్గిపోతున్న ప్రజల సంఖ్య అధికంగా ఉన్నదని కుండబద్దలు కొట్టినట్లు ప్రకటించింది. తాము అమలు చేస్తున్న సంక్షేమ పథకాల ఫలితంగా పేదల సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిందని గొప్పలు చెప్పుకుంటున్న ప్రభుత్వాలకు ఈ నివేదిక ఒక చెంపపెట్టు.

ఐక్యరాజ్య సమితిలో సామాజిక స్పృహ వికసిం చింది. ప్రపంచ దేశాధినేతలంతా ఒకే వేదికపై గుమి గూడారు. అభివృద్ధి చెందుతున్న, వెనుకబడిన దేశాలలో బలంగా వేళ్లూనుకుని ఉన్న కటిక దారిద్య్రాన్ని, ఆకలి బాధలను కనీసం సగానికన్నా తగ్గిస్తామని శపథం చేశారు. సార్వజనీన ప్రాథమిక విద్య, లింగ వివక్ష లేని సమానత్వం, మహిళా సాధికారత, శిశుమరణాల తగ్గింపు, తల్లుల ఆరోగ్య పరిరక్షణ, హెచ్‌ఐవీ / ఎయిడ్స్ మలేరియా తదితర భయానక అంటువ్యాధులను నిరోధించడం, పర్యావరణ పరిరక్షణ, అభివృద్ధి ధ్యేయంగా అంతర్జాతీయ భాగస్వామ్యాన్ని బలోపేతం చేయాలని ప్రతినబూనారు.

ఈ మేరకు 2000 సెప్టెంబరులో న్యూయార్క్‌లో జరిగిన ఐక్యరాజ్యసమితి సర్వసభ్య సమావేశంలో 179 సభ్యదేశాల ప్రతినిధులు ఏకగ్రీవ తీర్మానాన్ని ఆమోదించారు. అన్ని వర్గాల ప్రజలను మానవాభివృద్ది ప్రక్రియలో భాగస్వాములను చేయడం దీని ఉద్దేశం. 2015 నాటికి ఈ లక్ష్యాలను సాధిస్తామని గడువు విధించుకున్నారు. ఇరవై ఒకటవ శతాబ్దంలోకి అడుగిడిన సందర్భంగా నిర్దేశించుకున్న ‘సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాల సాధన’లో ప్రగతిని సమీక్షించేందుకు ఈ ఏడాది సెప్టెంబర్ 20-22 తేదీల్లో న్యూయార్క్‌లో ఐక్యరాజ్యసమితి ఒక సదస్సు నిర్వహించింది. ప్రతిజ్ఞ చేసి దశాబ్దం గడచిపోయింది. ఇహ! మిగిలింది ఐదు సంవత్సరాలు మాత్రమే. లక్ష్యాలను అసలు చేరుకోగలమా? అన్నది శేష ప్రశ్న.

ఈ ఆశావహదృక్పథాన్ని 2007-08 ఆర్థిక సంవత్సరంలో పెట్టుబడిదారీ ఆర్థిక వ్యవస్థ పునా దులనే కుదిపేసిన ఆర్థిక సంక్షోభం నీరు గార్చింది. సంక్షోభ దుష్పరిణామాల పర్యవసానంగా ప్రపంచ ప్రజానీకం కష్టాల ఊబిలో కూరుకుపోయారు. వివిధ రూపాలలో దాని ప్రభావం నేటికీ కొనసాగుతున్నది. మన దేశంలో లక్షలాది మంది ఉపాధి కోల్పోయారు. నిరుద్యోగుల సంఖ్య ఇబ్బడిముబ్బడిగా పెరిగింది. ఆహార సంక్షోభం, నిత్యావసర వస్తువుల ధరల పెరుగుదల పేద, మధ్య తరగతి ప్రజల పాలిట శాపంగా పరిణమించింది. ఆహార ద్రవ్యోల్బణం 17.9 శాతానికి ఎగబాకి ఆహార భద్రతకు పెనుసవాలు విసిరింది. రెండంకెల ద్రవ్యోల్బణానికి అడ్డుకట్ట వేసి ఒక అంకెకు దించుతామని ప్రభుత్వాధినేతలు బీరాలు పలికారు.

కాస్త తగ్గినట్టే తగ్గి మళ్లీ విజృంభించి హనుమంతుని తోకలా పెరుగుతూ అది ప్రస్తుతం 15.9 శాతం చేరింది. దాన్ని అదుపు చేసే శక్తి లేక, పోయిన ఏడాది వర్షాలు సరిగా పడలేదని, కరువు కాటకాలు సంభవించాయని, జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పథకం అమలు మూలంగా పేదల కొనుగోలు శక్తి పెరిగి మార్కెట్‌లో ‘డిమాండ్-సప్లయ్’ సూత్రాన్ననుసరించి ఆహార వస్తువుల ధరలు పెరిగాయని నమ్మబలుకుతూ ప్రభుత్వంలోని పెద్దలు తప్పించుకుంటున్నారు. అసలు కారణాల జోలికి పోవడం లేదు. ఐక్యరాజ్యసమితి తాజా అధ్యయన నివేదిక ప్రకారం ప్రపంచంలో 20 కోట్ల మందికి ఆహార భద్రత కొరవడింది. మహిళలు, ఐదేళ్లలోపు పిల్లలలో పౌష్టికాహార లోపాల సమస్య పెరుగు తున్నది. 47 శాతం మంది పిల్లలు తక్కువ బరువు సమస్యతో బాధపడుతున్నారు. ఉదాహరణకు మన రాష్ట్రంలో స్ర్తీ శిశు సంక్షేమశాఖ బహిర్గతం చేసిన సమాచారం మేరకు 50.94 లక్షల మంది పిల్లల బరువు చూస్తే వారిలో 24 లక్షల మంది పోషకాహార లోపాలవల్ల తక్కువ బరువు కలిగివున్నారని తేలింది.

ఈ పూర్వరంగంలోనే అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాలలో (భారతదేశంతో సహా) పేదరికానికి సంబంధించి గణాంకాలతో కూడిన తాజా అంచనాల నివేదికను ప్రపంచ బ్యాంకు వెల్లడించింది. అది తీవ్ర ఆందోళన కలిగించడమే కాదు, మన దేశాధినేతలు అనుసరిస్తున్న విధానాల డొల్లతనాన్ని బహిర్గతం చేసింది. సహస్రాబ్ది లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోవడానికి నాడు ప్రామాణికంగా తీసుకున్న గణాంకాలను తారుమారు చేస్తూ దారిద్య్రంలో మగ్గిపోతున్న ప్రజల సంఖ్య అధికంగా ఉన్నదని కుండబద్దలు కొట్టినట్లు ప్రకటించింది. తాము అమలు చేస్తున్న సంక్షేమ పథకాల ఫలితంగా పేదల సంఖ్య గణనీయంగా తగ్గిందని గొప్పలు చెప్పుకుంటున్న ప్రభుత్వాలకు ఈ నివేదిక ఒక చెంపపెట్టు. ఒక్క 2009 సంవత్సరంలోనే అదనంగా 5.3 కోట్ల మంది దారిద్య్రరేఖ దిగువకు చేరుకున్నారని పేర్కొంది. ‘సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాల సాధన’ తిరోగమన దిశలో సాగుతున్నదన డానికి ఇది ఒక ప్రబల నిదర్శనంగా ఉదహరించింది. ఈ నివేదికను 2005లో ప్రజల కొనుగోలు శక్తి ఆధారంగా రూపొందించారు.

నిత్యావసర వస్తువుల ధరలు అడ్డూఅదుపులేకుండా పెరగడంతో పేద ప్రజల కొనుగోలు శక్తి ఇప్పుడు ఇంకా క్షీణించింది. మరొక వైపున పేదరికాన్ని అంచనా వేయడానికి ఉపయోగి స్తున్న కొలమానాలపై కూడా భిన్నాభిప్రాయా లున్నాయి. ఒక అమెరికన్ డాలర్ అంటే రూ. 46ల దినసరి ఆదాయానికి కింద ఉన్న వారిని పేదలుగా గుర్తిస్తున్నారు. తిండి, గుడ్డ, ఇల్లే కాదు, విద్య, ఆరోగ్యం, పారిశుధ్యం, రక్షిత మంచినీరు, మౌలిక వసతులు వగైరా అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. వీటిని మానవహక్కులుగా నాగరిక సమాజం, న్యాయవ్యవస్థ అంగీకరించాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వ లెక్కల ప్రకారమే 1990వ సంవత్సరంలో 37.5 మంది దారిద్య్రరేఖ కింద జీవిస్తున్నారని, ఈ సంఖ్యను 2015 నాటికి సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాల సాధనలో భాగంగా 18.75 శాతానికి తగ్గిస్తామని, తదనుగుణంగా ప్రణాళికను రూపొందించి అమలు చేస్తున్నామని 2006 ఫిబ్రవరిలో ప్రభుత్వం విధాన ప్రకటన చేసింది. 2009-10 ఆర్థిక సర్వేలో పొందుపరిచిన మేరకు 2004-05 ఆర్థిక సంవత్సరం లో గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో 28.3 శాతం పట్టణ ప్రాంతాలలో 25.7 శాతం, మొత్తం దేశంలో సరాసరిన 27.5 శాతం దరిద్ర నారాయణలున్నారని ప్రణాళికా సంఘం అంచనా వేసింది.

విశ్వసనీయత ఉన్న ఇతర సంస్థల అంచనాల ప్రకారం గ్రామీణ ప్రాంతంలో 41.8 శాతం, పట్టణ ప్రాంతాలలో 37.2 శాతం, సరాసరిన 39.5 శాతం ఉన్నారని కూడా ఆర్థిక సర్వేలోనే పేర్కొన్నారు.
ప్రజలందరికీ అభివృద్ధి ఫలాలు దక్కేవిధంగా విధానాలను రూపొందించి అమలు చేస్తున్నామని, తద్వారా పేదరిక నిర్మూలన లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి మన దేశం కృషి చేస్తున్నదని విదేశాంగ శాఖామా త్యులు ఎస్.ఎం.కృష్ణ ఐక్యరాజ్యసమితి సదస్సులో సెలవిచ్చారు. ఆర్థిక సంక్షోభం, ఆహార సంక్షోభం నుండి బయటపడ్డామని, ఆర్థిక వృద్ధిరేటు ఆశించిన దానికన్నా వేగంగా పెరుగుతున్నదని, జూన్ నెలతో ముగిసిన రెండవ త్రైమాసికాంతానికి 8.8గా నమోదయిందని ఆర్థిక శాఖామాత్యులు ప్రణబ్ ముఖర్జీ ఆనందాన్ని వ్యక్తం చేశారు. ప్రస్తుత మార్కెట్ ధరల సూచిక మేరకు జాతీయ స్థూల ఉత్పత్తి(జీడీపీ) 2009-10 ఆర్థిక సంవత్సరంలో రూ. 61,64,178 కోట్లుగా ఆర్థిక సర్వేలో పేర్కొన్నారు. విదేశీ మారక ద్రవ్యం నిల్వలు 2009 డిసెంబర్ నాటికి 284 బిలియన్ అమెరికన్ డాలర్లకు చేరుకున్నాయి. జాతీయ తలసరి ఆదాయం రూ. 43,749కు పెరిగింది. ఎంత ఎక్కువగా ఆర్థికాభివృద్ధి సాధిస్తే అంత ఎక్కువగా సామాజికాభివృద్ధికి నిధులు లభ్యమవుతాయని ప్రజలు కలలుగంటారు. అభివృద్ధి ఫలాలు అన్ని వర్గాల ప్రజానీకానికి సమపాళ్లలో పంపిణీ జరగాలి. మరీ ముఖ్యంగా బడుగు బలహీనవర్గాలకు వారి వాటా వారికి చేరాలి. అప్పుడే దారిద్య్ర నిర్మూలనా లక్ష్యం నెరవేరుతుంది.

సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాలలో మొదటి సమస్య అయిన దారిద్య్ర నిర్మూలన నిరాశాజనకంగా ఉన్నది. రెండవది- సార్వజనీన ప్రాథమిక విద్య. చిన్నారులను 100 శాతం బడిలో చేర్పించాలి. బడిమానేసే పిల్లల సంఖ్యను పూర్తిగా నిరోధించాలి. 2007 సంవత్సర గణాంకాలను పరిశీలిస్తే 15 సంవత్సరాలు మరియు ఆపై వయస్సు ఉన్న వయోజనులలో అక్షరాస్యత 66 శాతం. ప్రాథమిక పాఠశాలల్లో పిల్లల నమోదు 61 శాతంగా ఉన్నది. నిష్ర్కమించేవారు దాదాపు 35 శాతం ఉన్నారు. కొన్ని పరిమితులున్నా విద్యాహక్కు చట్టాన్ని తీసుకురావడం నిస్సందేహంగా ముందడుగే. మౌలిక సదుపాయాల లేమి, నిధుల కొరత, ప్రైవేట్ పాఠశాలల్లో సీట్ల కేటాయింపు, నిర్దేశిత పరిధిలో పాఠశాలలు వగైరా సంక్లిష్ట సమస్యలను పరిష్కారం లభిస్తేనే చట్టంవల్ల ప్రయోజనం చేకూరు తుంది. మూడవది- ఐదు సంవత్సరాలలోపు శిశు మరణాల నిష్పత్తిని వెయ్యి జననాలకు కనీసం 42కు తగ్గించడం. కానీ ఆడ శిశువుల్లో 55, మగశిశువుల్లో 52, సరాసరి 53 మరణాలు సంభవిస్తున్నాయి. నాలుగవది- ప్రసూతి మరణాలను లక్ష జననాలకు 109కి తగ్గించడం. 2004-06 నాటికి ఇది 354కు మాత్రమే తగ్గింది.

ఐదవది లింగ సమానత్వం. మహిళా సాధికారత సాధనలో అడుగు ముందుకుపడటం లేదు. చట్ట సభల్లో మూడవవంతు రిజర్వేషన్ల కోసం మహిళా లోకం ఉద్యమాలు చేస్తున్నది. ముసాయిదా బిల్లును పార్లమెంట్‌లో ప్రవేశపెట్టారు. ఇదిగో అదిగో అని ఊరిస్తున్నారు తప్ప, వ్యతిరేకించేవాళ్ల నిజస్వరూపాన్ని ఎండగట్టి, బిల్లుకు ఆమోదాన్ని పొందలేకపోతున్నారు.

ఆరవది హెచ్‌ఐవీ / ఎయిడ్స్ రోగుల సమస్య. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా 2008 డిసెంబర్ నాటికి 3.34 కోట్ల మంది హెచ్‌ఐవీ పీడితులు ఉన్నారని ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ తెలియజేసింది. వీరిలో 15 సంవత్సరాల లోపు పిల్లలు 21 లక్షల మంది ఉన్నారు. ఈ వ్యాధివల్ల మరణించిన 20 లక్షల మందిలో దాదాపు మూడు లక్షల మంది పిల్లలే. 2006 నాటికి మన దేశంలో 25 లక్షలకు పైగా ఉన్నారని జాతీయ ఎయిడ్స్ నిరోధక సంస్థ అంచనా వేసింది. అసంఘటిత కార్మికులు అత్యధికంగా ఈ వ్యాధికి బలైపోతున్నారు. మన రాష్ట్రంలో విషజ్వరాల బారినపడి మరణిస్తున్న గిరిజనులను కాపాడటంలో ప్రభుత్వం విఫలమవు తున్నది. ఏడవది- పర్యావరణ పరిరక్షణ అంశం. నేడు దేశవ్యాప్తంగా పెద్ద ఎత్తున చర్చనీయాంశంగా తయా రైంది. మొత్తం భూమి విస్తీర్ణంలో 20.64 శాతం అడవులు విస్తరించి ఉన్నాయి. ఈ అటవీ సంపదను, సహజ వనరులను రక్షించుకుంటూ, కాలుష్యాన్ని అరికట్టే చర్యలను పకడ్బందీగా అమలు చేయాలి, చేసి పచ్చదనాన్ని కాపాడుకోకపోతే ఆహార భద్రతకు పెను ముప్పు వాటిల్లుతుంది.

ఎనిమిది- నిధులకు సంబంధించిన అంశం. సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాలను సాధించడానికి ప్రపంచ దేశాల భాగస్వామ్యంలో అంతర్భాగంగా అభివృద్ధి చెందిన దేశాలు వారి స్థూల జాతీయోత్ప త్తిలో 0.7 శాతం నిధులను అభివృద్ధి చెందుతున్న, వెనుకబడిన దేశాలను ఆర్థిక సహాయంగా అందిస్తా మని చేసిన వాగ్దానాన్ని ఐదు దేశాలు మాత్రమే పాక్షికంగా అమలు చేశాయి. రుణ భారాలతో పీకల్లోతు కష్టాలలో ఉన్న దేశాలకు ఈ లక్ష్యాలను చేరుకోవడం అందుకే దుర్లభమవుతున్నది.

అభివృద్ధి, సామాజిక న్యాయం, శాంతియుత సహజీవనం, స్థిరమైన ఆర్థిక, సామాజికాభివృద్ధి, అధిక ఉత్పాదకత సాధించాలన్నా, విద్య, ఆరోగ్యం, ఆవాసం వగైరా మానవహక్కులు అందరూ సంపూర్ణంగా అనుభవించాలన్నా ముందు షరతు దారిద్య్రాన్ని నిర్మూలించాలి. ప్రజల నాణ్యమైన జీవన ప్రమాణాల ప్రాతిపదికగానే ఏ దేశమైనా అభివృద్ధి చెందిందా? లేదా అన్నది ఆధారపడి ఉంటుంది. సహస్రాబ్ది అభివృద్ధి లక్ష్యాల సాధనే ధ్యేయంగా కార్యాచరణకు మన దేశం పూనుకోవాల్సిన సమయం ఆసన్నమైంది.