చక్రం తిప్పనున్న ప్రాంతీయ పార్టీలు

Surya Daily April 18, 2014

 
ప్రాంతీయ పార్టీలపై తక్కువ అంచనాలు
యుపిఎ భవితవ్యం మాత్రం స్పష్టం
రేసులో మోడీది ముందువరసే!
మసకబారిన వామపక్షాల బలం
జాతీయ పార్టీల వరుస వైఫల్యాలు
ప్రాంతీయ పార్టీలకు అదే ఊపిరి

మూడో ప్రత్యామ్నాయం లేదా ఫెడరల్‌ ఫ్రంట్‌ ఊహాజనితమేనని, కాంగ్రెస్‌ సంఖ్య రెండం కెలు దాటదని, మోడీ జోరు మీదున్నారనీ- జరుగుతున్న ప్రచారంలోని వాస్తవికతపై సందేహాలు లేకపోలేదు. మోడీని భుజాలపైకెక్కించుకొన్న ప్రసారమా ధ్యమాలు, కార్పొరేట్‌ సంస్థల ధనబలంతో నమూనా అధ్యయనాలు (సర్వేలు) నిర్వహిస్తున్న సంస్థలు- బలంగా వేళ్ళూనికొని ఉన్న ప్రాంతీయ పార్టీల బలా బలాలను తక్కువగా అంచనా వేస్తూ, ఆ రాష్ట్రాలలో నిర్మాణపరంగా అత్యంత బలహీనంగా ఉన్న భాజపాకు కొన్నింటిలో కొత్తగా మిత్రులు దొరికినా, మరి కొన్నింటిలో అనివార్యంగా సొంతంగానే పోటీ చేస్తున్న ఆ పార్టీని మోడీ గాలి విజయపథాన నడిపిస్తుందనే భ్రమలను సృష్టించే పనిలో పూర్తిగా నిమగ్నమై ఉన్నారనిపిస్తోంది. ఆ మైకంలో ఉన్నవారికి మే16న వెలువడనున్న ఎన్నికల ఫలితాలే కనువిప్పు కలిగిస్తా యనడంలో సందే హం లేదు.
వాస్తవాలను వాస్తవాలుగా పరి గణలోకి తీసుకొనే దృక్పథాన్ని అలవాటుచేసుకొని, నిష్పాక్షికంగా రాజకీయ పరిస్థితులను విశ్లేషించి, హేతు బద్ధమైన నిర్ధారణలకు రావడం ఉపయుక్తంగా ఉంటుంది. అప్పుడు వాటి విశ్వసనీయతా పెరుగుతుంది. అలాకాకుండా తమ మెదళ్ళలో తొలుస్తున్న పాక్షిఆలోచనలకు అనుగుణంగా ప్రజల మనోభావాలను మలచాలనిచేసే ప్రయత్నాలు నిరర్థకంగా మిగిలిపోయే ప్రమాదమూ ఉంటుంది. పదహారవ లోక్‌ సభ గడువు మే 31తో ముగుస్తుంది. జూన్‌ మొదటి వారంలో కేంద్రంలో కొత్త ప్రభుత్వం కొలువుదీరాలి. దేశ రాజకీయ ముఖచిత్రాన్నివాస్తవిక దృష్టితో పరిశీలిస్తే, ఎన్నికల తదనంతరం ఏ కూటమి ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేస్తుందన్న విషయంలో అస్పష్టత, గందరగోళ పరిస్థితి నెలకొనిఉన్నది. ప్రజాగ్రహానికి గురవుతున్న కాంగ్రెస్‌ నాయకత్వంలోని యు.పి.ఎ. కూటమి అధికారం నుంచి వైదొలగుతుందన్న విషయంలో మాత్రం ప్రజలకు స్పష్టత ఉన్నది.
ఎవరు అధికార పగ్గాలను అందిపుచ్చుకొంటారన్న అంశంపై భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. అధికారాన్ని చేజిక్కించుకోవడానికి జరుగుతున్న ఎన్నికల పరుగు పందెంలో ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీగా ఉన్న బి.జె.పి. ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థి నరేంద్ర మోడీ ముందు వరసలో ఉన్నారనే అంశంపైన పెద్దగా వివాదం లేదు. కానీ బి.జె.పి.కి, ప్రత్యేకించి నరేంద్ర మోడీకి ప్రధాన మంత్రి పీఠం దక్కుతుందా- అన్న దానిపై ఆసక్తికరమైన చర్చ నడుస్తున్నది. బి.జె.పి. లేదా కాంగ్రెస్‌ పార్టీ భాగస్వామ్యం లేదా వాటి మద్దతులేని ప్రభుత్వం ఏర్పడుతుందనే తెలివి తక్కువ ఆలోచనలూ ఎవరికీ లేవనేచెప్పవచ్చు. అలాగే ప్రాంతీయ పార్టీలు తమ స్వప్రయోజనాల కోసం సమయానుకూలంగా పచ్చి అవకాశవాద వైఖరులను ప్రదర్శిస్తాయనడంలో కూడా ఎవరికీ ఎలాంటి సందేహాలు లేవు. పైపెచ్చు అవినీతి కూపంలో కూరుకపోయిన ప్రాంతీయ పార్టీల నాయకులను తమ దారిలోకి తెచ్చుకోవడానికి ఢిల్లీ గద్దెపై ఆసీనులయ్యే వారి చేతుల్లో శక్తిమంతమైన ఆయుధం సి.బి.ఐ. ఉండనే ఉన్నది.
మన దేశం వైవిధ్యభరితమైనది. అంతే వైవిధ్యభరితంగా ప్రజల మనోభావాలు, రాజకీయ పార్టీల వైఖరులు ఉన్నాయి. మనది బహుళ పార్టీ వ్యవస్థ. మన పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకు ఆరున్నర దశాబ్దాల సుదీర్ఘ చరిత్ర ఉన్నది. వర్ణనాతీతమైన, సాహసోపేతమైన ప్రజా ఉద్యమాలు, అపారమైన త్యాగాలతో స్వాతంత్య్రం సిద్ధించింది. స్వేచ్ఛ, స్వాతంత్య్రాల కోసం పరితపించిన త్యాగధనులు తొలినాళ్ళలో చట్ట సభలకు ఎన్నికై ఆ వేదికలకే వన్నెతెచ్చారు. 1980 దశకం తరువాత క్రమేపీ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థ గాడి తప్పింది. మనది పరిణతి చెందిన ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థని బల్లగుద్ది వాదించుకొన్నా, కొన్ని పరిమితులకులోబడే అది పని చేస్తున్నదన్న విషయం వివాదరహితం. ధన బలం, కండ బలం, మద్యం, కులం, మతం, తెగలు, ప్రాంతం వగైరా అంశాలు ఎన్నికల వ్యవస్థను బలహీనపరచి, ప్రజాస్వామ్యాన్ని అబాసుపాలు చేస్తున్నాయి.
వ్యవస్థీకృత నేరాలలో భాగస్వాములైన వారు యథేచ్ఛగా చట్ట సభల్లోకి రొమ్ము విరుచుకొని అడుగు పెడుతున్నారు. డబ్బులేని వాడికి రాజకీయమెందుకు అన్న పరిస్థితి బలంగా వేళ్ళూనుకొన్నది. రాజకీయ రంగం వ్యాపారమయమై పోయింది. ఎన్నికల సంస్కరణలను తీసుకొచ్చి ధన బలం ప్రభావాన్ని అరికట్టవలసిన ఎన్నికల కమిషన్‌ అభ్యర్థుల ఎన్నికల వ్యయ పరిమితిని పెంచేసి, డబ్బున్న వాడికే పరోక్షంగా మద్దతు పలికింది. నీతి, నిజాయితీతో కూడిన ప్రజాసేవ- అంటే అర్థం లేని వెర్రిబాగుల మాటగా మారిపోయింది. నైతిక విలువలు కాలుష్య వాతావరణంలో కొట్టుకు పోతున్నాయి.మసకబారిన వామపక్షాల బలం: సామాజిక ప్రగతికి అలుపెరగని పోరుసల్పే కమ్యూని స్టులు, వామపక్షాలు బలహీనపడడంతో ఛాందసవాదులు, మతోన్మాదులు, రాజకీయ అవకాశ వాదులు లబ్ధిపొందుతున్నారు.
ప్రగతిశీల శక్తులకు దిశానిర్దేశం చేస్తూ, ప్రజా ఉద్యమాలను చట్ట సభల్లో ప్రతిబింబిస్తూ, సామాజిక ప్రగతికి దోహదపడే మెరుగైన శాసనాల కోసం చట్ట సభల్లో పోరుసలుపుతున్న వామపక్షాల బలం తరిగిపోతున్నది. ఇది శ్రామిక జనావళి భవిష్యత్తుకు హానికరమైనది, ప్రజాస్వామ్య, లౌకిక శక్తులకు తీవ్రఆందోళన కలిగించే పరిణామం. స్వాతంత్య్రానంతరం మూడవ లోక్‌ సభ వరకు భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీ ప్రధాన ప్రతిపక్ష స్థానంలో ఉండి పాలక పార్టీ అయిన కాంగ్రెస్‌కి ఎదురొడ్డి నిలిచిన ఘనమైన చరిత్ర ఉంది. కమ్యూనిస్టు ఉద్యమానికి చీలిక గొడ్డలి పెట్టుగా పరిణమించింది. అయినా ఐదవ లోక్‌ సభ (1971-77)లో సి.పి.ఐ. (యం) ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీగా వ్యవహరించింది.
1989లో వి.పి.సింగ్‌ నేతృత్వంలో నేషనల్‌ ్రఫంట్‌, 1996లో దేవెగౌడ- 1997లో ఐ.కె. గుజ్రాల్‌ నాయకత్వంలో యునైటెడ్‌ ప్రంట్‌, 2004లో మన్మోహన్‌ సింగ్‌ నేతృత్వంలో యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వాల ఏర్పాటులో వామపక్షాలు క్రియాశీలమైన భూమిక పోషించాయి. 2009లో జరిగిన లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో, మూడు దశాబ్దాల పాటు అవిచ్ఛిన్నంగా అధికారంలో కొనసాగిన పశ్చిమ బెంగాల్‌లో, కేరళ శాసనసభఎన్నికల్లో ఘోరంగా ఓటమి పాలైన తరువాత వామపక్షాల ప్రాభవం తగ్గిపోయిందనే భావన సర్వత్రానెలకొన్నది. పర్యవసానంగా ఎన్నికల్లో వామపక్షాలతో సీట్ల సర్దుబాటు చేసుకోవడానికికూడా యు.పి.ఎ., యన్‌.డి.ఎ. కూటముల్లో భాగస్వాములు కాని బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీల అధినేతలు విముఖత ప్రదర్శించారు. తామే సొంతంగా పోటీచేసి అత్యధిక స్థానాలను గెలుచుకొని, ప్రధాన మంత్రి అయిపోవాలన్న దురాశ వారిలో కలగడం కూడా ఒక కారణం కావచ్చు. గతంలో జాతీయ రాజకీయాలలో చక్రం తిప్పిన వామపక్షాలను మౌనరోదన చేసే పరిస్థితికి నెట్టడం నిస్సందేహంగా దుష్పరిణామం.
వామపక్షాల బలాన్ని కేవలం ఓట్లు, సీట్ల కొలబద్దతో కొలవడం హేతుబద్దం కాదు. కానీ పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థపై విశ్వాసాన్ని ప్రకటించిన కమ్యూనిస్టుల శక్తి సామర్థ్యాలను అంచనా వేయడానికి చట్టసభల్లో ప్రాతినిథ్యాన్ని కూడా ప్రజలు పరిగణలోకి తీసుకొంటారు. పార్లమెంటరీ పెడధోరణులతో చట్టసభల్లో ప్రాతినిథ్యాన్ని పెంచుకొన్నా, అధికారానికొచ్చినా ఉద్యమం బలపడదు కానీ, వామపక్షాలు నిర్వహించిన ఉద్యమాలకు సరియైన ప్రాతినిథ్యం లభిస్తే అది సమాజానికి మేలు చేస్తుంది.ప్రాంతీయ పార్టీల బలం మిథ్య కాదు: జాతీయ పార్టీల వైఫల్యం పర్యవసానంగా ప్రాంతీయ పార్టీలు ఆవిర్భవించి, బలమైన పునాదులను ఏరాటు చేసుకొన్నాయి. ప్రాంతీయ పార్టీల వైఫల్యాల వల్ల ఉప ప్రాంతీయ పార్టీలు కూడా పుట్టుకొచ్చాయి. ఈ ప్రక్రియ కొనసాగుతున్నది. పర్యవసానంగా దేశంలో ఏకపార్టీ పాలన అంతరించి, సంకీర్ణ ప్రభుత్వాల దశ నడుస్తుండడంతో జాతీయ రాజకీయాలలో ప్రాంతీయ పార్టీల పాత్ర క్రియాశీలంగా మారింది. ఈ మార్పు దేశానికి మేలు చేస్తుందా- కీడు చేస్తుందా, సమాఖ్య వ్యవస్థ బలపడుతుందా- బలహీనపడుతుందా- అన్న అంశంపై చర్చోపచర్చలు జరుగుతున్నాయి.
ఈ ఎన్నికల్లో కాంగ్రెసుకు వంద స్థానాలకు మించి, బి.జె.పి.కి ఎక్కువలో ఎక్కువ 175 స్థానాలకు దాటి వచ్చే అవకాశాలే లేవన్నది సుస్పష్టం. కేంద్రంలో ఏ ప్రభుత్వం ఏర్పడాలన్నా, మనుగడసాగించాలన్నా- ప్రాంతీయ పార్టీల మీద ఆధారపడి ఉన్నదన్న విషయం నిప్పులాంటి నిజం. అవి ప్రభుత్వంలో పాలుపంచుకొంటయా లేదా బయటి నుండి తోడ్పాటు అందిస్తాయా అన్నది వేరే విషయం. వాటిని విస్మరించలేని అనివార్య పరిస్థితులు మాత్రం నెలకొని ఉన్నాయి. అందుకే జాతీయ పార్టీ అయిన కాంగ్రెస్‌ అయినా, భాజపా అయినా ప్రాంతీయ పార్టీల వెంటబడుతున్నాయి. ప్రస్తుతానికి యన్‌.సి.పి. ఆర్‌.జె.డి., ఆర్‌.యల్‌.డి., నేషనల్‌ కాన్పరెన్స్‌, కేరళ కాంగ్రెస్‌ వంటి పార్టీలు యు.పి.ఎ. కూటమిలో ఉంటే- అకాళిదళ్‌, శివసేన పార్టీలు గతం నుంచి యన్‌.డి.ఎ. కూటమిలో ఉన్నాయి. తాజాగా తెలుగు దేశం, లోక్‌ జన శక్తి, డి.యం.డి.కె., యం.డి.యం.కె., పి.యం.కె., కె.యం.డి.కె వగైరా పార్టీలు భాజపాతో జట్టు కట్టాయి. ఈ రెండు కూటములకు బయట ఉన్న బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీలు స్వతంత్రంగా ఎన్నికల బరిలో ఉన్నాయి.
అతిపెద్ద రాష్టమ్రైన ఉత్తర్రపదేశ్‌ లో సమాజ్‌ వాది పార్టీ, బహుజన్‌ సమాజ్‌ పార్టీ, బీహార్‌లో జనతా దళ్‌ (యునైటెడ్‌), పశ్చిమ బెంగాల్‌ లో తృణమూల్‌ కాంగ్రెస్‌, ఒడిస్సాలో బిజూ జనతా దళ్‌, తమిళనాడులో ఎ.ఐ.ఎ.డి.యం.కె., డి.యం.కె., ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో వై.యస్‌.ఆర్‌. కాంగ్రెస్‌, తెలంగాణలో టి.ఆర్‌.యస్‌., కర్ణాటకలో జనతా దళ్‌ (సెక్యులర్‌), అస్సాంలో అస్సాం గణ పరిషత్‌, అలాగే ఈశాన్య భారత దేశంలోని ఏడు రాష్ట్రాలలోని పలు ప్రాంతీయ పార్టీలు ఎన్నికల్లో స్వతంత్రంగా పోటీ చేస్తున్నాయి. కొద్ది మాసాల క్రితమే జరిగిన ఢిల్లీ శాసనసభ ఎన్నికల సందర్భంలో పురుడుపోసుకొని, ఎన్నికల్లో పోటీ చేయడమే కాకుండా రెండవ అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించి, హంగ్‌ అసెంబ్లీ ఏర్పడడంతో కాంగ్రెస్‌ మద్దతుతో ప్రభుత్వాన్ని కూడా ఏర్పాటుచేసి నెలరోజుల పాటు పాలన సాగించిన ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ దేశ ప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించింది. నేడు జాతీయ ప్రసారమాధ్యమాలలో బి.జె.పి., కాంగ్రెస్‌ పార్టీల తరువాత స్థానంలో అత్యధికంగా ప్రచారాన్ని పొందుతున్న పార్టీ- ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీనే.
కేంద్ర ప్రభుత్వ అండదండలతో రిలయన్స్‌ సంస్థ కె.జి. బేసిన్‌ లోని సహజ వాయువు నిల్వలను కొల్లగొట్టి, అక్రమార్జనకు పూనుకొన్న అంశంపై వామపక్షాలు సంవత్సరాల తరబడి పోరాడుతున్నా ఏనాడూ తగిన ప్రచారాన్ని ఇవ్వని ప్రసారమాధ్యమాలు, కేజ్రివాల్‌ ఆ అంశంపై మాట్లాడడం మొదలుపెట్టాక దాన్నొక ప్రధాన చర్చనీయంశంగా చేశాయి. ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ విధానాలు, పోకడలపై భిన్నాభిప్రాయాలు వ్యక్తమవుతూ ఉండవచ్చు. అధికారం కోసం ఉవ్విళూరుతున్న మోడీకి సవాలుగా దేశ వ్యాపితంగా అభ్యర్థులను బరిలోకి దించింది. ఆ పార్టీ ఎన్నికల ఫలితాలను ఏదో ఒక మేరకు ప్రభావితం చేస్తుందనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అది ఎన్ని స్థానాల్లో విజయబావుటా ఎగరేస్తుందో వేచి చూడాలి. పది- పదిహేను గెలిచినా అవేమీ తక్కువ కాదు. కొన్ని కొన్ని సందర్భాలలో ఒక్క లోక్‌ సభ సభ్యుడు ఉన్న పార్టీలకు కూడా ఎనలేని ప్రాధాన్యత వస్తుంటుంది.
మన రాష్ట్రంలో యం.ఐ.యం., కేరళలో ముస్లిం లీగ్‌ వంటి పార్టీలు ఈ కోవ క్రిందికే వస్తాయి. ఈ ధపా మన రాష్ట్రంలో లోక్‌ సత్తా, జై సమైక్యాంధ్రప్రదేశ్‌ పార్టీలు మొదటిసారి లోక్‌సభ ఎన్నికల బరిలోకి ప్రవేశించాయి. ఎన్నికల సందర్భంలో ప్రాంతీయ పార్టీలు పుట్టగొడుల్లా పుట్టుకొస్తుంటాయి. కొన్ని ఉనికిలోకే రావు. మరికొన్ని ఒకటి, అర స్థానాలను సంపాదించుకొని చట్ట సభల్లో అడుగుపెడుతుంటాయి.విశ్వసనీయత ప్రశ్నార్థకమే, కానీ?: ప్రాంతీయ పార్టీల నాయకత్వాలపై జాతీయ స్థాయిలో విశ్వసనీయత కొరవడిన మాట వాస్తవం. యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వానికి బయటి నుండి మద్దతిచ్చిన ములాయం సింగ్‌ యాదవ్‌, మాయావతి- అవినీతి కేసుల్లో ఇరుక్కొని సి.బి.ఐ. విచారణల నుండి బయటపడడం కోసం అనుసరించిన అవకాశవాద వైఖరుల వల్ల అప్రతిష్ఠ పాలైనారు. ముజఫర్‌ నగర్‌ జిల్లాలో జరిగిన మత ఘర్షణలతో- అధికారంలో ఉన్న సమాజ్‌ వాది పార్టీ ప్రతిష్ఠ మసకబారినప్పటికీ ములాయం సింగ్‌ బలహీనపడిపోయినట్లు భావించడం తొందరపాటే అవుతుంది.
ఒక వైపున ఆ రాష్ట్రంలో కాంగ్రెస్‌ బలహీనపడిందని, మాయావతి నాయకత్వంలోని బి.యస్‌.పి. ఇంకా కోలుకోలేదన్న వార్తలు వినిపిస్తున్నాయి. గత ఎన్నికల్లో కేవలం 10 స్థానాలకే పరిమితమై, అటుపై జరిగిన శాసన సభ ఎన్నికల్లో మూడో స్థానంతో తృప్తి పడవలసి వచ్చిన భాజపా ఒక్కసారిగా బలం పుంజుకొని మోడీ ప్రభంజనంతో రాష్ట్రంలోని 80 స్థానాల్లో 50 వరకు తన ఖాతాలో వేసుకొంటుందన్న ప్రసారమాధ్యమాల నమూనా అధ్యయనాల విశ్లేషణలలో పాక్షిక దృష్టి ఉన్నట్లుతోస్తున్నది.పశ్చిమబెంగాల్‌లో మూడు దశాబ్దాలకు పైగా అవిచ్ఛిన్నంగా అధికారంలో కొనసాగిన వామపక్షాలను 2011 శాసనసభ ఎన్నికల్లో ఓడించి ముఖ్యమంత్రి అయిన మమతా బెనర్జీ దేశ ప్రజల దృష్టిలో పడ్డారు. యు.పి.ఎ. భాగస్వామ్య పార్టీగా ఉండిన తృణమూల్‌- మన్మోహన్‌ ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఉపసంహరించుకొని ఒక కుదుపు కుదిపింది. రాష్ట్రంలో వామపక్షాల కార్యకర్తలపై దాడులను ప్రోత్సహిస్తూ బలహీనపరిచే ప్రయత్నాలను ముమ్మరం చేసింది.
తనకు వ్యతిరేకంగా రాస్తున్న విశ్వవిద్యాలయాల ఆచార్యులపైన, ప్రసారమాధ్యమాలపైన కన్నెర్రజేసి, కక్షపూరిత చర్యలకు పూనుకొన్నది. దుందుడుకుగా వ్యవహరిస్తూనే పంచాయితీ ఎన్నికల్లో తన స్థానాన్ని మరింత పదిలపరచుకొన్నది. ఆ రాష్ట్రం మొత్తంగా దాదాపు 20 శాతం, కొన్ని నియోజకవర్గాలలో 40 శాతంగా ఉన్న ముస్లిం ఓటర్లను తన వైపుకు తిప్పుకోవడంలో చాలా వరకు సఫలీకృతమైనట్లే కనబడుతున్నది. అందుకే ఒకనాటి మిత్రపక్షమైన్‌ బి.జె.పి.ని, ప్రత్యేకించి నరేంద్ర మోడీపైన తీవ్ర స్థాయిలో విమర్శలు కొనసాగిస్తున్నది. తృణమూల్‌ 2009 లో 19స్థానాల్లో గెలుపొందిదింది. ఈదఫా ఆ సంఖ్యను పెంచుకొంటుందన్న వార్తలొస్తున్నాయి.ఒడిస్సా రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి నవీన్‌ పట్నాయక్‌ పై ప్రజల్లో విశ్వాసం సడలలేదని, బిజూ జనతా దళ్‌ కే సానుకూల వాతావరణం ఉన్నదని చెబుతున్నారు.
గతం నుండి గుణపాఠాలు నేర్చుకొన్న తమిళనాడు రాష్ట్ర ముఖ్యమంత్రి జయలలిత ప్రజానుకూల పాలన సాగిస్తున్నారని, ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీ డి.యం.కె. కుటుంబ తగాదాలు, యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వంలో జరిగిన టెలికం కుంభకోణంలో పీకల్లోతు కూరుకపోయి ఉన్న నేపథ్యంలో ఎ.ఐ.ఎ.డి.యం.కె. కు అనుకూల పవనాలు వీస్తున్నాయని, అత్యధిక స్థానాలను సొంతం చేసుకొంటామనే భరోసా ఉండబట్టే జయలలిత ఉభయ కమ్యూనిస్టు పార్టీలతో కుదుర్చుకొన్న సీట్ల సర్దుబాట్ల ఒప్పందానికి తిలోదకాలిచ్చారని అంటున్నారు. తానే ప్రధాన మంత్రి కుర్చీలో ఎందుకు కూర్చోకూడదన్న ఆలోచన మెదడులో వచ్చి పుదుచ్చేరితో కలిపి రాష్ట్రంలో ఉన్న40 స్థానాల్లో అత్యధికం గెలవడానికి పట్టుదలతో చమటోడుస్తున్నారు. మోడీతోఉన్న స్నేహ బంధాన్ని ప్రక్కకు నెట్టి, మమతతో కలిసి కొత్త జట్టు కట్టడానికి తెరవెనుక ప్రయత్నాలు చేస్తున్నట్లు వార్తలు చక్కర్లు కొడుతున్నాయి.
నిన్న మొన్నటి వరకు యన్‌.డి.ఎ.లో భాగస్వామిగా ఉన్న జనతా దళ్‌(యు) బీహార్‌లో అధికారంలో కొనసాగుతున్నది. జనతా దళ్‌(యు) - సి.పి.ఐ., కాంగ్రెస్‌ - ఆర్‌.జె.డి., బి.జె.పి.- లోక్‌ జనశక్తి పార్టీలతో కూడిన మూడు కూటముల మధ్య ముక్కోణ పోటీ నెలకొన్నది. జనతాదళ్‌ పోయిన ఎన్నికల్లో 20 స్థానాల్లో గెలిచింది. ఆ సంఖ్యను నిలబెట్టుకోలేక పోవచ్చనే అంచానాలు వేస్తున్నారు. ఒకటి రెండు తగ్గితే తగ్గవచ్చు.మొత్తం మీద జయలలిత, మమతా బెనర్జీ, మాయావతి, ములాయం సింగ్‌, నితీశ్‌ కుమార్‌, నవీన్‌ పట్నాయక్‌, దేవెగౌడ, ప్రపుల్ల కుమార్‌ మహంతి, వై.యస్‌.జగన్మోహన్‌ రెడ్డి, కె.సి.ఆర్‌.ల నేతృత్వాలలోని ప్రాంతీయ పార్టీలకు ప్రస్తుతం 114 మంది లోక్‌ సభ సభ్యులున్నారు. కొత్తగా కేజ్రీవాల్‌ నాయకత్వంలోని ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ రంగంలో కొచ్చింది. ఆయా రాష్ట్రాల్లోని నిర్ధిష్ఠ పరిస్థితులను, పార్టీల స్థితిగతులను పరిశీలిస్తే ఈ ఎన్నికల్లో ఈ పార్టీల బలం 150 నుంచి 175 వరకు పెరిగే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి.
వీటికి తోడు వామపక్షాలకు ప్రస్తుతమున్న 24 స్థానాలకు ఒకటి అటు ఇటుగా వచ్చే అవకాశం ఉన్నది.ప్రాంతీయ పార్టీల ఆవిర్భావంతో దేశ రాజకీయ రంగంలో సంభవించిన పెనుమార్పుల అంశాన్ని ఎవరూ గుర్తించ నిరాకరించలేరు. ప్రస్తుత లోక్‌ సభలో 38 పార్టీల ప్రాతినిథ్యం ఉన్నది. పెద్ద రాష్ట్రాలైన ఉత్తర్రపదేశ్‌, బీహార్‌, పశ్చిమ బెంగాల్‌, తమిళనాడు, ఒడిశాలలో ప్రాంతీయ పార్టీలే అధికారంలో ఉన్నాయి. ఈ రాష్ట్రాలలో 223 లోక్‌ సభ స్థానాలున్నాయి. కాకపోతే వీరిని వెంటాడుతున్న అతిపెద్ద సమస్య- నాయకత్వ కొరత. ములాయం, నితీశ్‌, నవీన్‌, జయలలిత, మమత, మాయావతి వీరందరూ ఎవరికి వారు ప్రధాన మంత్రి పీఠంపై కన్నేసి ఉన్నారు. వీరి మధ్య ఐక్యతను సాధించ గలిగిన సూత్రబద్ధమైన విధానాల ప్రాతిపథిక లేదు. అందుకు తోడు అహంభావం, వ్యక్తిగత పోకడలు, రాజకీయ నిబద్ధత- సమన్వయం- అంకితభావం లేకపోవడం, కొందరు ఒకే రాష్ట్రంలో ప్రధాన ప్రత్యర్థులుగా మనుగడ సాగిస్తుండడం- కాంగ్రెసుకు, భాజపాకు ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయ వేదిక రూపకల్పనలో అవరోధంగా నిలిచాయి. ఎన్నికల తదనంతరం పరిస్థితులు తన్నుకొస్తే ఒకే వేదికపైకి రావచ్చు లేదా అవకాశవాదంతో సొంతదారులు చూసుకొని భాజపా పంచన చేరనూ వచ్చు!

కమలనాథుల అంతర్మథనం

Surya Daily 8th April 2014

పని చేయని గాంధేయ సోషలిజం
రెండు సార్లే తోడ్పడిన రామజన్మభూమి
వికటించిన బదేశం వెలిగిపోతోంద్పి నినాదం
దశాబ్దం పాటు ప్రతిపక్షంలో...
దూరమైన భాగస్వామ్య పక్షాలు
పార్టీలో అంతర్గత నాయకత్వ పోరు
ఆర్ధిక విధానాలలో కాంగ్రెస్‌తో తేడా లేదు
బలమైన రాషా్టల్ల్రో ఎంపీ స్థానాలు పరిమితం
దక్షిణాది, ఈశాన్య రాషా్టల్రు కీలకం

మతతత్వ పార్టీగా ముద్రపడి, రాజకీయ అంటరానితరానికి గురై అధికారానికి చేరువ కాలేకపోతున్న భాజపా అంతర్మథనంలో పడింది. ఒకనాడు గాంధేయ సోషలిజం నినాదాన్ని చ్చినా ప్రయోజనం ఒనగూడలేదు. అయోథ్యలో బాబ్రీ మసీదు స్థానంలో రామ మందిర నిర్మాణమే కర్తవ్యంగా ప్రకటించి, హిందువు మనోభావాల ను సొమ్ముచేసుకొని, రెండు దఫాలు అతల్‌ బిహారీ వాజపాయి నాయకత్వంలో అధికారంలోకి వచ్చిం ది. దేశం వెలిగి పోతున్నది- నినాదంతో2004లో ఘోరపరా జయాన్ని చవిచూసింది. దశా బ్దంపాటు ప్రతిపక్షంలో కూర్చున్నది. ఈ ఎన్నికల్లో ప్రభుత్వ వ్యతిరేకత మీదనే ఆధారపడకుండా, హిందుత్వ భావజాలంతో- అస్తిత్వ భావజాలాన్ని (కులం కార్డు) కలగలిపి అసాధ్యాన్ని సుసాధ్యం చేసుకోవాలని సంఘ్‌ పరివార్‌ కూటమి పథకం రచించింది. త్రివేణి సంగమంగా ప్రసిద్ధికెక్కిన వారణాసి నియోజకవర్గాన్ని ఎంపిక చేసుకొని మోడీ బరిలో దిగడంద్వారా కమలనాథుల మనోగతం వెల్లడయ్యింది.
ఉత్తరప్రదేశ్‌లో రామ బాణాన్ని ప్రయోగించి 1991,1996,1998 సాధారణ ఎన్నికల్లో 85 స్థానాలకు గాను వరుసగా 51, 52, 57 చొప్పున తమ ఖాతాలో వేసుకోగలిగారు. 1984 ఎన్నికల్లో 7.74 శాతం ఓట్లతో 2 లోక్‌ సభ స్థానాలల్లో గెలుపొందిన భాజపా, 1989లో 85 (11.36 శాతం), 1991లో 120 (20.11శాతం), 1996లో161 (20.29 శాతం), 1998లో 182 (25.59 శాతం) స్థానాలన పెంచుకోగలిగింది. 1999లో 182 స్థానాలను నిలబెట్టుకొన్నా ఓట్లు 23.75 శాతానికి పడిపోయాయి. 2002లో గోద్రా ఘటనల అనంతరం మైనారిటీ మతస్థులపై మారణహోమం మోడీని, భాజపాను వెన్నాడుతూనే ఉన్నది. యన్‌డిఎ భాగస్వాములైన మిత్రపక్షాలు ఒక్కొక్కటే దూరమైనాయి. పర్యవసానంగా 2009 నాటికి 116 స్థానాలు, 18.8 శాతం ఓట్లకు పడిపోయింది. ఈ పూర్వరంగంలో ఇప్పుడు డిల్లీ పీఠాన్ని సొంతం చేసుకోవలసిందేనన్న పట్టుదలతో కాషాయదళం పావులు కదుపుతున్నది. వాజ్‌ పాయ్‌ కాలంనాటికి నేటికి పరిస్థితుల్లో గణనీయమైన మార్పులు సంభవించాయి. అస్తిత్వ రాజకీయాలు ఉనికిలోకి వచ్చాయి. అనంతరం బహుజన్‌ సమాజ్‌ పార్టీ అధినేత్రి మాయావతి- అనుభవాల నుండి గుణపాఠాలు నేర్చుకొని, బ్రాహణ- వైశ్య- దళిత కులాల ఐక్యతా నినాదంతో ఉత్తర్‌ప్రదేశ్‌లో అధికారాన్ని కైవసం చేసుకొన్నారు. ఆ ఫార్ములాను తమ దృక్పథంతో అమలుచేసి రాజకీయ లబ్ధి పొందాలని సంఘ్‌ పరివార్‌ నిర్ధారణకు కొచ్చినట్లుంది. అందుకే రామమందిర నిర్మాణం, రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్‌ 370 తొలగింపు వంటి వివాదాస్పద అంశాలను కాస్త వెనక్కు నెట్టినట్లు కనబడుతున్నది. కొత్త మిత్రుల వేటలో నిమగ్నమయ్యింది. కొంత వరకు సత్ఫలితాలను పొందినట్లే కనబడుతున్నది. కానీ, దేశ రాజకీయాలు సంక్లిష్టంగా, అస్పష్టంగా ఉన్నాయనడంలో సందేహం లేదు.
ఒకే తానులోని ముక్కలు:
ఆర్థిక విధానాలు, అవినీతి అంశాల్లో కాంగ్రెస్‌- భాజపా ఒకే తాను ముక్కలని ప్రజలు నిర్ధారణకొచ్చేశారు. సరళీకృత ఆర్థిక విధానాల పేరిట ఉభయులూ కార్పొరేట్‌ రంగానికి దాసోహం చేస్తున్నారు. మోడీ తాత్విక చింతన బడా వ్యాపార వర్గాలకు అనుకూలం, బిజినెస్‌ ఫ్రెండ్లీ అన్న భావన విస్తృతంగా ప్రచారంలో ఉన్నదే. వాజ్‌ పాయ్‌ కాలంలోనూ బహుళజాతి సంస్థలకు, అమెరికాకు అనుకూలమైన విధానాలనే అమలు చేసిన చరిత్రఉంది. కర్ణాటకలో అధికారంతో సాగించిన అవినీతి మరకలు మాసిపోలేదు. అందువల్ల కేవలం యుపిఎ ప్రభుత్వ వ్యతిరేకతపై ఆధారపడితే లాభం లేదన్న ఆలోచన భాజపా చేసినట్లుంది. గుజరాత్‌ నమూనా అభివృద్ధి నినాదం, కుల, ప్రాంతీయ పార్టీలను ఆకర్షించుకోవడం, వీలైనన్ని ఎక్కువ స్థానాలతో లోక్‌సభలో అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించి, ఎన్నికల అనంతరం మరికొంత మందిని తమవైపుకు తిప్పుకోవడం ద్వారా అధికారంలోకి రావాలని భాజపా నాయకత్వం ఉవ్విళ్ళూరుతున్నది. ఏడాది క్రితంనుంచే కుల సమ్మేళనాలకు ముఖ్యఅతిథిగా హాజరవుతూ మోడీ చేసిన ప్రసంగాల సారాంశం, తాజాగా బడుగు, బలహీన తరగతులకు చెందిన కులాల ప్రాతిపదికపై మనుగడ సాగిస్తున్న పార్టీలతో ఎన్నికల ఒప్పందాలు చేసుకోవడాన్ని బట్టి భాజపా పోకడ తేటతెల్లమవుతున్నది. బీహార్‌లో రాంవిలాస్‌ పాశ్వాన్‌ (లోక్‌ జనశక్తి పార్టీ), మహారాష్ట్రలో రాందాస్‌ అథవాలె (రిపబ్లికన్‌ పార్టీ ఆఫ్‌ ఇండియా), హర్యానా జన్‌ హిత్‌ కాంగ్రెస్‌, ఇరవైవ శతాబ్దం ప్రారంభంనుండి బ్రాహ్మణ వ్యతిరేక ఉద్యమానికి కేంద్ర స్థానంగా నిలిచిన తమిళనాట సినీ నటుడు విజయకాంత్‌ పార్టీ అయిన డియండికె, డా యస్‌. రాందాస్‌కు చెందిన్‌ పియంకె, వి. గోపాలస్వామి (వైకో) పార్టీ యండియంకె, కెయండికె, ఐజెకె వంటి చిన్న చితకా పార్టీలతో కూటమిగా ఏర్పడి, సీట్ల ఒప్పందం కుదుర్చుకొన్నది. కేరళలో కూడా ఈ తరహా ప్రయత్నాలు చేసినా ఫలితం లేకపోయింది.
కాంగ్రెస్‌పీడ విరగడై ప్రజానుకూల ప్రభుత్వం రావాలని జనం కోరుకొంటున్నారు. అధికార పగ్గాలను చేజిక్కించుకొని కార్పొరేట్‌ సేవకు పునరంకితం కావాలని, హిందుత్వ భావజాల పునాదులను పటిష్ఠ పరచాలని మోడీ కలలు కంటున్నారు. నాడు భాజపాలో ఉదారవాదైన వాజ్‌ పాయ్‌ నాయకత్వం కింద కొన్ని బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీలు యన్‌డిఎ కూటమిలో భాగస్వాములైనాయి. నేడు కరడుగట్టిన హిందుత్వవాదిగా పేరుపడ్ద బిజెపి నాయకత్వాన్ని అంగీకరించి ఎంత మంది జై కొడతారో వేచి చూడవలసిందే! ఎన్నికల తదనంతర రాజకీయ పరిణామాలు, పార్టీల పునరేకీకరణాలు, ఆయా పార్టీలు గెలుపొందిన లోక్‌ సభ సభ్యుల సంఖ్యమీద ఆధారపడి కూడికలు, తీసివేతలే కేంద్రంలో అధికారంలోకి ఎవరొస్తారో తేలుస్తాయి. అయినా, తమ అభ్యర్ధే కాబోయే ప్రధాని అని భాజపా శ్రేణు లు ఊదరగొట్టేస్తున్నా యి. నిజానికి కాషాయ దళం మంచి ఊపుమీదుంది. ఆ పార్టీ ప్రచార హోరుతో ఊదరకొడుతున్నది. దాన్ని సమర్థవంతంగా తిప్పి కొట్టడంలో బాగా కాంగ్రెస్‌ వెనుకబడిపోయింది. రాజకీయ సమీకరణాల ముఖ చిత్రాన్ని పరిశీంచే వారికి- పీఠం మోడీకి దక్కుతుందా అన్న అనుమానం రాకమానదు. భాజపాలో పలువురు సీనియర్‌ నేతలు పదవీ వ్యామోహంతో ఆధిపత్య పోరు కొనసాగిస్తున్న ఉదంతా లు వెలుగులోకి వచ్చాయి. లోక్‌సభ అభ్యర్థుల ఎంపిక విషయం లో అలకలు, బుజ్జగిం పులు, ధిక్కా రధోరణులు కనబడుతూనే ఉన్నాయి. ప్రస్తుతానికి మోడీ హవా నడుస్తున్నట్లు పైకి కనబ డుతున్నా, అవకాశం దొరికితే అంది పుచ్చుకోవడానికి కొందరు సీనియర్లు సిద్ధంగా ఉన్నారన్న పుకార్లు షికార్లు చేస్తున్నాయి.
అధికారం- భావజాలం:
అద్వానీ, మోడీ- ఇద్దరూ హిందుత్వవాదులే. ఇద్దరి మధ్య గురు శిష్యుల బంధమే ఉన్నదని బాహ్యప్రపంచానికి వినిపిస్తూనే ఉంటారు. భాజపా అధికారంలోకి రావాలన్నది ఉభయుల కల. ఢిల్లీ గద్దె కోసం ప్రచ్ఛన్న యుద్ధం చేసుకొంటున్నారు. భాజపాలో సాగుతున్న ఈ రగడకు మరో కోణంకూడా లేకపోలేదనిపిస్తోంది. హిందుత్వవాద భావజాలానికి మూలస్థంభం వర్ణవ్యవస్థ. ఆ చట్రాన్ని బలహీనపరిచే నిర్ణయాలను జీర్ణించుకోలేని వారి మనోవేదనకూడా ఘర్షణ వెనుకదాగి ఉన్నదనిపిస్తోది. వైవిధ్యభరితమైన భారత దేశ సార్వభౌమత్వాన్ని పరిరక్షించుకొంటూ, ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను పటిష్ఠవంతం చేసుకోవాలంటే లౌకిక వ్యవస్థ పదిలంగా ఉండాలని రాజ్యంగ నిర్మాతలు విశ్వసించి తదనుగుణంగా రాజ్యాంగ చట్రాన్ని రూపొందించారు. మతాన్ని రాజకీయాలలో చొప్పించడం రాజ్యాంగ వ్యతిరేకం. దేశ ఐక్యతకే పెనుముప్పు సంభవిస్తుంది. కాషాయ దళం నిజమైన దేశభక్తులమని చెప్పుకొంటూనే రాజకీయ ప్రయోజనాలకోసం మతానికి రాజకీయ రంగు పులిమింది.
రామజన్మభూమి విముక్తి పేరిట ఎల్‌.కె. ఆద్వానీ రథయాత్ర చేసి,400 సంవత్సరాల చరిత్రఉన్న బాబ్రి మసీదు నేలమట్టానికి కారణమై, ఆ మంటల వేడిలో రెండు స్థానాల (9వ లోక్‌ సభలో) నుండి 12వ లోక్‌ సభలో 182 స్థానాలకు ఎగబాకి అధికారాన్ని హస్తగతం చేసుకొన్నారు. ఈ మొత్తం రాజకీయోద్యమానికి నేతృత్వం వహించింది ఆద్వానీయే అయినా- హిందూ మతోన్మాది అన్న ముద్రను మూటగట్టుకొన్న ఆయనకు ప్రధాని పీఠం దక్కలేదు. ఆద్వానీని భుజాల మీద మోయడానికి లౌకిక, ప్రజాతంత్ర భావాలున్న బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీలు నాడు ముందుకు రాలేదు. భాజపా నాయకుడైనా వాజ్‌పాయ్‌ ఉదారవాది అన్న భావనతో ఆయనను పల్లకీ ఎక్కించడానికి సుముఖత వ్యక్తం చేయడంతో- యన్‌డిఎ కూటమి ఆధ్వర్యంలో సంకీర్ణ ప్రభుత్వం ఏర్పడింది. ఆ కూటమి 2004 వరకు అధికారంలో కొనసాగింది. మాజీ ప్రధాని వాజ్‌ పాయ్‌ అనారోగ్యంతో క్రియాశీల రాజకీయాల నుండి తప్పుకోవలసి వచ్చింది. ఆద్వానీయే భాజపాకు పెద్ద దిక్కుగా మిగిలారు. ఆద్వానీని ప్రధాని అభ్యర్థిగా ప్రకటించుకొని 15వ లోక్‌ సభ ఎన్నికల్లో పోరు చేసినా ఫలితం దక్కలేదు.
2014 ఎన్నికల సందర్భానికి కాంగ్రెస్‌ నేతృత్వంలోని యుపిఎ ప్రభుత్వం భ్రష్ఠుపట్టి పోయింది. అందువల్ల ప్రధాన ప్రతిపక్షంగా ఉన్న భాజపాకు కాస్త సానుకూల వాతావరణం కనిపించడం సహజం. దాన్ని అందిపుచ్చుకునేందుకు- హిందుత్వవాదాన్ని కులవాదంతో అనుసంధానించక పోతే అధికారాన్ని పొందడం అసాధ్యమన్న తాత్విక చింతనలో భాగంగానే నరేంద్రమోడీని భాజపా రంగం మీదికి తెచ్చింది. ఆయన విశ్వసనీయమైన, హిందుత్వ వాదిగా కాల పరీక్షలో నిగ్గుదేలిన, వెనుకబడ్ద కులానికి చెందినవారు కావడంతో ఆయనను ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థిగా ప్రకటింపచేసి, ఎన్నికల సమరానికి శంఖారావం పూరించేలా సంఘ్‌ పరివార్‌ చేసిందన డంలో సందేహం లేదు. ఆద్వానీని ఒకసారి ప్రధాని అభ్యర్థిగా ముందు పెట్టుకొని ఎన్నికల్లో దిగినా ఫలితం దక్కలేదని, ఇప్పు డు వయసు మీదపడిందని వగైరా కబుర్లెన్ని పైకి చెప్పి నా అసలు తంతు వెనుక దాగిఉన్న చిదంబర రహస్యం వేరని అర్థమవు తూనే ఉన్నది. అంతిమంగా ఆద్వానీకి వలె మోడీకి కూడా ఢిల్లీ పీఠంపై కూర్చు నే భాగ్యం కలగకపోవచ్చనే సూచనలూ కనిపిస్తు న్నాయి. మోడీయే భాజపా కు బలం, బలహీనత- అన్న ప్రచారం కూడా సాగుతున్నది. నాటికీ నేటికీ మిత్రులసంఖ్య తగ్గిపో యింది. ఇరవైకి పైగా మిత్రపక్షాల భాగస్వా మ్యమున్న యన్‌డిఎ కూటమికి తిరుగులేని నాయకుడుగా వాజ్‌పేయ్‌ 1999లో ఎన్నికల్లో విజయ బావుటా ఎగరేశారు. నేడు వివిధరాషా్టల్రలో ప్రాంతీయ పార్టీలు శక్తిమంతమైనవిగా ఆవిర్భవించాయి. వాటితో పొత్తు లేకుండా ఎన్నికల్లో గెలుపొందడం గానీ, అధికార పీఠాన్ని అధిరోహించడం గానీ జరగని పని. వాటిలో కొన్నింటిని గడచిన దశాబ్ద కాలంగా కాంగ్రెస్‌ పార్టీ నయానో భయానో తనవెంట తీసుకెళ్ళ గలిగింది కాబట్టే అధికారంలో కొనసాగింది. కాంగ్రెస్‌కు కూడా చాలా పార్టీలు దూరమైనాయి.
అయితే ఇప్పుడు పాతమిత్రులు కానీ, కొత్త మిత్రులు కానీ భాజపా దరి చేరడానికి విముఖత ప్రదర్శిస్తున్నారు. బీహార్‌లో నితీశ్‌ కుమార్‌ నాయకత్వంలోని బలమైన జనతా దళ్‌(యు) విడాకులిస్తే, పరిమిత బలమున్న రాం విలాస్‌ పాశ్వాన్‌ నాయకుడుగా ఉన్‌‌న లోక్‌ జనశక్తి దగ్గరకు చేరింది. యుపి, బీహార్‌లలో120 స్థానాలుంటే, పోయిన ఎన్నికల్లో కేవలం 22 గెలిచింది. అక్కడ బలం పుంజుకోకుండా డిల్లీలో చక్రం తిప్పుతామంటే కుదరదు. దక్షిణాదిన 121 స్థానాలుంటే ఒక్క కర్ణాటకలో 19 గెలిచారు. అటుపై అవినీతి ఆరోపణలతో ఉక్కిరిబిక్కిరైన భాజపా ప్రతిష్ఠ దేశ వ్యాపితంగా మంటగలిసింది, యడ్డూరప్ప, శ్రీరాములు వంటి వారు బయటికెళ్ళి శాసనసభ ఎన్నికల్లో భజపాకి చావుదెబ్బ కొట్టి అధికారాన్ని కాంగ్రెసుకు అప్పజెప్పారు. అధికారమే పరమావధిగా భావించి మళ్ళీ వాళ్ళను బ్రతిమాలుకొని పార్టీలో చేర్చుకొన్నారు. అయినా గతంలో గెలిచిన స్థానాల సంఖ్య బాగా తగ్గే సూచనలే ఉన్నాయి. కేరళలో కొద్ది పాటి ఓట్లను రాబట్టుకొనే స్థితిలో ఉన్నదే కానీ, సీట్లను తెచ్చుకొనే స్థితిలో లేదు.
తమిళనాట వేళ్ళూనుకొని ఉన్న జయలలితతో మోడీకి మంచి స్నేహ సంబంధాలున్నాయని తలంచినా, ఆమె మెదడులో కూడా ప్రధాని కావాలనే తలంపు రావడంతో సీను తిరగబడింది. విజయకాంత్‌, వైకో, రాందాస్‌ పార్టీలతోబాటు మరో రెండు చిన్న పార్టీలతో కూటమిని ఏర్పాటు చేసుకొని, తమకందరికీ కలిపి, గత ఎన్నికల్లో దాదాపు 20 శాతం ఓట్లు వచ్చాయని, ఈ ఎన్నికల్లో బలమైన పోటీ ఇవ్వగల శక్తిని సంతరించుకొన్నామని చెప్పుకొంటున్నారు. విజయకాంత్‌ పార్టీకి చెందిన 8 మంది శాసనసభ్యులు, కడకు ఆయన సోదరుడు సైతం జయలలిత పంచన చేరిపోయారు. దక్షిణాదిన భాజపాకు అదనపు బలం చేకూరిన దాఖలాలు కనబడడం లేదు. బీహార్‌ మినహాయించి తూర్పు, ఈశాన్య భారత దేశంలో 102 స్థానాలుంటే 2009లో భాజపా గెలిచింది 14 మాత్రమే. వాటిలో 8 జార్ఖండ్‌, 4 అస్సాం, 1 గూర్ఖాలాండ్‌, మరొకటి అండమాన్‌ నికోబార్‌. ఈ సంఖ్యను నిలుపుకోవడానికే ఆపసోపాలు పడవలసి ఉన్నది. మోడీకి ఢిల్లీ పీఠంపై మోజు ఉండవచ్చు. కార్పొరేట్‌ దిగ్గజాల అండ పుష్కలంగా ఉండవచ్చు. కానీ ఆయన ఆశలకు అడ్డుకట్ట వేయడానికి ప్రధానంగా రెండు వ్యతిరేక శక్తులు బలంగా ఉన్నాయని ధృవపడుతున్నది. ఒకటి- మోడీ అంటే గిట్టని ప్రాంతీయ పార్టీలు, భావజాల రీత్యా వర్గ శత్రువులై వామపక్షాలు. రెండు- భాజపా లోని మోడీ వ్యతిరేక శక్తులు.
ప్రధాని అభ్యర్థిగా మోడీ ఎంపిక సందర్భంలో ఆద్వానీ వంటి సీనియర్‌ నాయకుల నుండి గట్టి ప్రతిఘటనను ఎదుర్కోవలసివచ్చింది. లోక్‌సభ అభ్యర్థుల ఎంపికలో మోడీ వ్యతిరేకుల రాజకీయభవిష్యత్తుకు శుభంకార్డు వేయాలని మోడీ అంతర్గతంగా ప్రయత్నించినట్లు అభ్యర్థుల ఎంపిక వ్యవహారంలో ఆరోపణలు వచ్చాయి. ఆద్వానీని రాజ్యసభకు పంపాలనే ప్రతిపాదన గుప్పుమనడం, మోడీ మీద విశ్వాసం సన్నగిల్లి గాంధీనగర్‌ నుండి కాకుండా భోపాల్‌ నుండి పోటీ చేస్తానని ఆద్వానీ పట్టుపట్టడం, మురళీ మనోహర్‌ జోషీ ప్రాతినిథ్యం వహిస్తున్న వారణాసి నుండి ఆయన్ను తప్పించి మోడీయే స్వయంగా పోటీ చేయడానికి నిర్ణయించుకోవడం, జస్వంత్‌ సింగ్‌ కోరికను తిరస్కరించడంతో ఆయన స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా నామినేషన్‌ దాఖలు చేసి, బహిష్కరణకు గురైన పరిణామాలు భాజపాలో ఆంతరంగికంగా కొనసాగుతున్న రగడకు నిదర్శనం. యన్‌డిఎలో నిన్నటి వరకు ప్రధాన భాగస్వామ్య పార్టీగా ఉండిన జనతా దళ్‌(యు) నేత, బీహార్‌ ముఖ్యమంత్రి- మోడీని తెగనాడుతూ, ఆద్వానీని పొగడడం చూస్తుంటే మోడీకి ఇంట- బయటా శత్రువులు అధికంగానే ఉన్నారనిపిస్తున్నది. మోడీ పనితీరు ఆయన పార్టీ సహచరులకే మింగుడుపడని పరిస్థితి ఉన్నా, అధికారానికి చేరువుగా ఉన్నామనే ఆశతో మింగలేక కక్కలేక ఉన్నారు. భాజపా అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించినా మోడీని బలపరచడానికి కొత్త మిత్రులు ముందుకురాని పరిస్థితి ఎదురైనప్పుడు ఆంతరంగికంగాఉన్న మోడీ వ్యతిరేక శక్తులు గళం విప్పే అవకాశాలున్నాయి.
భాజపాకు 1999లో వచ్చిన 182 స్థానాలైనా వస్తాయా- అన్న సంశయాన్ని పలువురు వ్యక్తం చేస్తున్నారు. భాజపా అధికారంలో ఉన్న గుజరాత్‌, మధ్యప్రదేశ్‌, చత్తీస్‌ గఢ్‌, రాజస్థాన్‌ రాషా్టల్రలో బలంగా ఉన్నమాట నిజం. కాకపోతే ఆ రాషా్టల్రలో ఉన్న లోక్‌ సభ స్థానాలెన్ని అన్నదే ప్రశ్న. మొత్తం 542 లోక్‌ సభ స్థానాలకు గాను 91 మాత్రమే ఆ రాషా్టల్ల్రో ఉన్నాయి. వాటిలో అత్యధికంగా భాజపా గెలుపొందే అవకాశాలే మెండుగా ఉన్నాయి. కారణం- బలహీనంగాఉన్న కాంగ్రెస్‌తో భజపా ముఖాముఖి తలపడడమే. గత ఎన్నికల్లో 43 స్థానాల్లో గెలుపొందారు. రాజస్థాన్‌లో కూడా అధికారంలోకి వచ్చారు. కాబట్టి ఆ నాలుగు రాషా్టల్ల్రో ఆ సంఖ్యను బాగా పెంచుకోవచ్చు. మోడీ ప్రభంజనం ఉన్నదని, రేపు అధికారంలోకి వచ్చేది తామేనని, తెలుగుదేశం వంటి ప్రాంతీయ పార్టీలతో ఎక్కువ స్థానాలను పొందే ప్రయత్నాలు చేస్తున్నది. సిబిఐని కాంగ్రెస్‌ ఆయుధంగా వాడుకొన్నట్లే, భాజపా కూడా వాడుకొం టుందేమో అన్న భయం ఉన్నవారు లేకపోలేదు. ెఫెడరలిజాన్ని గొడ్డలి వేటుకు గురిచేయడంలో కూడా కాంగ్రెసుకు, భాజపాకు తేడాలేదు. అందువల్ల బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీలు జాగ్రత్తగానే వ్యవహరిస్తున్నట్లుంది.కేరళ, తమిళనాడు, ఆంధ్రప్రదేశ్‌, ఒడిశా, పశ్చిమ బెంగాల్‌, అసోం మినహా ఈశాన్య రాషా్టల్రలో ఖాతా నే తెరవలేని స్థితిలో ఉన్న భాజాపా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడం అంత సులభం కాదు.

అంపశయ్యపై కాంగ్రెస్‌

March 26, 2014  Surya Daily

నేత ఫిరాయింపులు, పార్టీల కలయికలు
„ద శాబ్దం పాలన తర్వాత కాంగ్రెస్‌ కుదేలు
ఐక్య ప్రగతిశీల కూటమి కకావికలు
జారుకుంటున్న యుపిఎ పక్షాలు
ప్రాంతీయ పార్టీలు హస్తానికి దూరం
పొత్తులకోసం ముందుకు రాని కొత్త మిత్రులు
సీమాంధ్రలో అభ్యర్ధులే దొరకని దుస్థితి
తెలంగాణ- సీమాంధ్రల్లో కూలిన కోటలు

పదహారవ లోక్‌ సభకు, మన రాష్ట్రంతో పాటు నాలుగు రాషా్టల్ర శాసన సభల ఎన్నికల నిర్వహణకు దశల వారీ నోటిఫికేషన్ల జారీ ప్రక్రియ కొనసాగుతున్నది. అధికారం కోసం అర్రులు చాస్తున్న పార్టీలు, వ్యక్తులు సిద్ధాంతాలను ప్రక్కకు నెట్టి కలయిలకు సై అంటే సై అనేస్తున్నారు. ఎన్నికల్లో పోటీ చేయాలనే ఆశావహులు గెలుపు గుర్రాలుగా కనిపిస్తున్న పార్టీలలోకి జంప్‌ చేసేస్తున్నారు. మన రాష్ట్రంలోనైతే పిరాయింపులు జోరుగా సాగుతున్నాయి. నిన్న మొన్నటి వరకు ఒకరి ముఖాన మరొకరు ఉమ్మేసుకొన్న వారు, ఆ మరకలను పార్టీల జెండాలతో తుడిపేసుకొని, చిరునవ్వులతో కౌగలించుకొంటు న్నారు. ముక్కున వేలేసుకొని నివ్వెరపోవడం ప్రజల వంతయ్యింది. గెలుపే కొలబద్దగా రాజకీయ శక్తుల పునరేకీకరణ, విచ్ఛిన్నం రెండూ నిత్యనూతనంగా సాగిపోతున్నా యి. దశాబ్దం పాటు కేంద్రంలోను, మన రాష్ట్రం లోను అధికారాన్ని వెలగబెట్టి ప్రజాగ్రహానికి గురెన కాంగ్రెస్‌ పార్టీ డీలా పడింది. కాంగ్రెస్‌ నేతృత్వం లోని ప్రగతిశీల ఐక్య కూటమి (యుపిఎ) కకా వికలయ్యింది. మిగిలిన రాజ కీయ పార్టీలు ఎన్నికల సమ రంలో అన్నిరకా ల అస్త్ర శసా్తల్ర ను వినియోగిం చడానికి సన్నద్ధమైనాయి. ప్రసారమాధ్యమాలు, ర్యాలీలు, బహిరంగ సభలు, రోడ్‌ షోల ద్వారా ప్రచార హోరు మొదలయ్యింది.

అరచేతిలో స్వర్గం చూపెట్టే నైపుణ్యాన్ని బాగా వంటబట్టించుకొన్న నాయకులు తమ నాలుకలకు బాగా పదును పెట్టారు. ప్రత్యర్థులను నైతికంగా కృంగదీసి దెబ్బకొట్టడమే లక్ష్యంగా కొంత మంది నోళ్ళు అదుపు తప్పుతున్నాయి. దూషణ పర్వం కొనసాగుతున్నది. వేసవి వడగాల్పులతో పాటు ఎన్నికల వేడితో ప్రజల బురల్రు వేడెక్కుతున్నాయి. ఎవరి మాట నమ్మాలో, ఏ పార్టీని విశ్వసించాలో, ఎవరికి ఓటేసి, ఏ పార్టీని గద్దెనెక్కిస్తే తమ జీవితాలకు ఊరటనిచ్చే ఆర్థిక, రాజకీయ విధానాలను అమలుచేస్తారో పాలుపోక ప్రజలు తలలు బాదుకుంటున్నారు. కులం, మతం, ప్రాంతం, డబ్బు, మద్యం వంటి ఆయుధాలతో, మాయమాటలు, నయవంచనలు, పాదాభివందనాలు వంటి నయవంచనలతో ఓటర్లను ప్రలోభ పెట్టడానికి పడరాని పాట్లు పడుతున్నారు. బెల్లమున్న చోటికే ఈగలు చేరతాయన్న నానుడిగా అధికారానికి చేరువగా ఉన్నాయని తలపోస్తున్న పార్టీల వైపు నాయకులు ఉరకలు, పరుగులు తీస్తూ, సీట్లను అందిపుచ్చుకోవడానికి అర్రులు చాస్తున్నారు. ఎన్నికల సందర్భంలో పార్టీ ఫిరాయింపులు అనైతికమన్నది ఒకనాటి నానుడి. ప్రజలకు సేవ చేయాలంటే అధికార పార్టీలో ఉంటేనే సాధ్యమవుతుందనేది నేటితరం నేతల ఉవాచ. పైపెచ్చు ప్రజలు, తమ కార్యకర్తల అభిప్రాయాల మేరకే నడుచుకొంటున్నామని ముక్తాయింపిస్తున్నారు. నైతిక విలువలకు- విలువే లేదని చెప్పకనే చెబుతున్నారు. కాలం మారింది, కాలంతో పాటు మారితేనే రాజకీయ మనుగడ, అప్పుడే ప్రజలకు సేవ చేయగలమనే భాష్యాలు చెబుతూ- ఎన్ని వేషాలైనా వేయవచ్చనే అవకాశవాద భావజాలం ఊపందుకొన్నది. రాజకీయ, సైద్ధాంతిక వైరుధ్యాలున్నా- ఉన్న పార్టీల్లోనే బానిసలుగా పడి ఉండాలనేది నేటి అధిష్ఠానాల హుకుం.

ప్రజాస్వామ్య భావ వ్యక్తీకరణకు సైతం ఊతం ఇవ్వలేని పరిస్థితులు నేటి రాజకీయ రంగంలో నెలకొని ఉన్నాయి. మన రాష్ట్రంలో రాజకీయ పరిస్థితులు ప్రత్యేకతను సంతరించుకొన్నాయి. తెలుగు జాతిని ముక్కలు చేసి- కాంగ్రెస్‌ పార్టీ సీమాంధ్రలో తన గోతిని తానే తవ్వుకొన్నది. రాజకీయ మనుగడ కోసం ఆ పార్టీ నాయకులు, కార్యకర్తలు అధికార పోరులో జబ్బలు చరుచుకొంటున్న రెండు ప్రధాన ప్రాంతీయపార్టీల్లో ఏదో ఒక పంచన చేరిపోతున్నారు. కేవలం పదవీకాంక్ష, స్వార్థ చింతనతో ఎన్నికల సందర్భంలో జరిగే పార్టీల ఫిరాయింపులను ప్రజలు ఆహ్వానించరాదు.
ఈ నేపథ్యంలో దేశ వ్యాపితంగా జరుగనున్న ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్‌ పార్టీ శ్రేణులు పూర్తిగా నీరుగారి పోకుండా నైతిక సై్థర్యాన్ని నింపడం కోసమన్నట్లు, భావి ప్రధానిగా కాంగ్రెస్‌ శ్రేణుల కీర్తనలు అందుకుంటున్న రాహుల్‌ గాంధీ- 2009 నాటి కంటే మెరుగైన ఫలితాలను సాధిస్తామనే భరోసా ఇచ్చే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. పరిస్థితులు తద్భిన్నంగా ఉన్నాయని గ్రహించిన నేతలు ప్రజా వ్యతిరేక వెల్లువలో కొట్టుకపోతామనే నిర్ధారణకొచ్చి పోటీ చేయలేమని పలాయనం చిత్తగిస్తున్నారు. కొత్తవారికి తర్పీదు ఇచ్చే ఎన్నికలుగా ఈ ఎన్నికలను భావించి యువతను అభ్యర్థులుగా రంగంలోకి దించాలని కేంద్ర మంత్రివర్యులు చిదంబరం సెలవిచ్చి, తన కుమారునికి పోటీ చేసే అవకాశం కల్పించారు. యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వానికి దేశ వ్యాపితంగా ప్రతికూల గాలులు వీస్తున్నాయని కాంగ్రెస్‌ పార్టీ ప్రధాన కార్యదర్శి, అధికార ప్రతినిథి కూడా అయిన్‌ పి.సి. చాకో బహిరంగంగానే వ్యాఖ్యానించారు.

కేంద్ర మంత్రివర్యులు, రాజకీయాల్లో తలపండిన శరద్‌ పవార్‌ మాత్రం యు.పి.ఎ.కి ఈ దఫా అధికారం కల్లే అని విస్పష్టంగా ప్రకటించి రాహుల్‌ ఆశలపై చన్నీళ్ళు చల్లారు. దేశంలో కాంగ్రెస్‌ పరిస్థితి ఇంత దారుణంగా ఉంటే రాజకీయాల్లో ఆరితేరిన ప్రాంతీయపార్టీలు కాంగ్రెస్‌ పార్టీ దరిచేరడానికి సాహసిస్తాయా! కొత్త స్నేహితుల మాట అటుంచి, పాత మిత్రులు ఒక్కొక్కరే చేతికి గుడ్‌ బై చెప్పి సొంత దారులు వెతుక్కొన్నారు. యు.పి.ఎ- 2లో భాగస్వాములైన తృణమూల్‌ కాంగ్రెస్‌ నిష్క్రమణతో మొదలైన ఈ ప్రక్రియ డి.యం.కె.తో తుది దశకు చేరుకొంది. బయటి నుండి వెన్నుదన్నుగా నిలిచి ఐదేళ్ళ పాలనకు కొండంత అండగా నిలిచిన సమాజవాది పార్టీ, బహుజన సమాజ్‌ పార్టీ ప్రత్యర్థులుగా కత్తులు నూరుతున్నాయి. లోక్‌ జనశక్తి పార్టీ చెయ్యి వదిలేసి కమలాన్ని ఆశ్రయించింది. రాష్ట్రీయ జనతా దళ్‌ పార్టీ అధినేత లాలూ ప్రసాద్‌ యాదవ్‌ కాంగ్రెస్‌ వెంటే ఉన్నా, బీహార్‌ లో లోక్‌ సభ స్థానాల పంపకంలో కాంగ్రెస్‌కు చుక్కలు చూపించారు. ఆర్‌.జె.డి.తో పాటు నేషలిస్టు కాంగ్రెస్‌ పార్టీ, నేషనల్‌ కాన్ఫరెన్‌‌స కాంగ్రెస్‌ కు స్నేహితులుగా విధిలేని పరిస్థితుల్లో కొనసాగుతున్నారు. కేరళ కాంగ్రెస్‌, ముస్లిం లీగ్‌ లాంటి చిన్నా చితకా పార్టీలు మినహా స్వతంత్ర బలం ఉన్న పార్టీలేవీ కాంగ్రెస్‌తో అంటకాగడానికి సిద్ధంగా లేవు. పార్లమెంటు ఎన్నికలకు ముందు ప్రిఫైనల్‌గా భావించిన ఢిల్లీ, రాజస్థాన్‌, మధ్యప్రదేశ్‌, చత్తీస్‌ గఢ్‌ శాసనసభ ఎన్నికల్లో ఘోరపరాజయాన్ని మూటగట్టుకున్న కాంగ్రెస్‌ పార్టీ (గత లోక్‌ సభ ఎన్నికల్లో 206 స్థానాల్లో గెలుపొందింది) ఈ ఎన్నికల్లో వంద స్థానాలనైనా నిలబెట్టుకొంటుందా- అన్న అనుమానాలు బలపడుతుండడంతో దాని పరిస్థితి దయనీయంగా తయారయింది.

కేంద్రంలో కాంగ్రెస్‌ అధికార పీఠాన్ని చేజిక్కించకోవడంలో ముఖ్య భూమిక పోషించింది ఆంధ్రప్రదేశ్‌. ఇక్కడ 2009 ఎన్నికల్లో 33 పార్లమెంట్‌ స్థానాలలో విజయబావుటా ఎగురవేసింది. కాంగ్రెస్‌ అగ్రనాయకత్వం రాష్ట్ర విభజనలో అనుసరించిన నిరంకుశ వైఖరితో కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంతాలలో నేడు ఆ పార్టీకి అభ్యర్థులే కరవయ్యారు. స్థానిక సంస్థల ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్‌ తరుపున నామినేషన్లు వేయడానికి కూడా ఎవరూ ముందుకు రాని దుస్థితిలో లోక్‌ సభ, శాసనసభ ఎన్నికల్లో పోటీ చేయడానికి సమర్థులైన అభ్యర్థులు దొరకడం దుర్లభం. ప్రస్తుత లోక్‌ సభ సభ్యుల్లో ఏడుగురే మిగిలారు. 12 మంది లోక్‌ సభ సభ్యులు వివిధ దశల్లో కాంగ్రెస్‌ను వీడారు. ఇంకా ఒకరిద్దరు ప్రక్క చూపులు చూస్తున్నారు. కాంగ్రెస్‌ టిక్కెట్‌పై పోటీచేసి, కోట్ల రూపాయలు తగలబెట్టి సాధించేదేమిటి అన్న మీమాంసలో పార్టీ నేతలు ఉన్నారు. ఈ ఎన్నికల్లో పోటీ చేసిన వారికే వచ్చే ఎన్నికల్లో పోటీ చేసే అవకాశం ఉంటుందని ఎంపీ కనుమూరి బాపిరాజు చెప్పడమంటే అర్థం- ఇప్పుడు ఓటమి ఖాయమని ఒప్పేసుకొన్నట్లేనని పలువురు కాంగ్రెస్‌ వాదులు భావిస్తున్నారు.

పి.సి.సి. నూతన అధ్యక్షుడు రఘువీరారెడ్డి- ఎన్నికల్లో పోటీ చేయాలన్న ఔత్సాహికులు ఎవరైనా ముందుకొస్తే కాంగ్రెస్‌ అభ్యర్థులుగా అవకాశం కల్పిస్తామని బహిరంగంగా బంపర్‌ ఆపర్‌ ఇచ్చినా స్పందన కరవయ్యింది. తెలంగాణ రాషా్టన్న్రి ప్రసాదించాం, తెలంగాణ రాష్ట్ర సమితిని కాంగ్రెస్‌లో కలిపేయండని కె.సి.ఆర్‌. వెంటబడిన కాంగ్రెస్‌కు తీవ్రనిరాశే మిగిలింది. ముఖ్యమంత్రి పదవిపై కన్నేసిన కె.సి.ఆర్‌. తన విస్వరూపాన్ని ప్రదర్శించి ఎన్నికల పొత్తు కూడా ఉండదని తేల్చేసి, తెలంగాణలో ఎన్నికలపోరు తెరాస- కాంగ్రెస్‌ మధ్యనే ప్రధానంగా ఉంటుందని ప్రకటించడంతో కాంగ్రెస్‌ దిక్కుతోచని పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటున్నది. ఎన్నికల తదనంతరం యు.పి.ఎ. కి మద్దతునిస్తామని కె.సి.ఆర్‌. మాటవరసకు చెప్పినా దానిని నమ్మే స్థితిలో మాత్రం ఎవరూ లేరు. తద్వారా దక్షిణాదిన బలమైన పునాదులున్న ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కాంగ్రెస్‌ కోటలు కూలిపోయాయి. తమిళనాట డియంకె దూరం కావడంతో కాంగ్రెస్‌ పీకల్లోతు కష్టాల్లో ఉన్నది. అధికారంలో ఉన్న కేరళలో ముఖ్యమంత్రిపైనే వెలుగు చూసిన అవినీతి ఆరోపణలపై వామపక్ష కూటమి నాయకత్వంలో పెద్దఎత్తున ఆందోళనలు జరిగిన పూర్వరంగంలో కాంగ్రెస్‌ గడ్డు స్థితిలో ఉన్నది. కాకపోతే సిపిఐ(యం) ఆధిపత్య దోరణి ప్రదర్శిస్తున్నదని ఆరోపించి వామపక్ష ప్రజాతంత్ర కూటమి వ్యవస్థాపక పార్టీల్లో ఒకటైన రెవల్యూషనరీ సోషలిస్టు పార్టీ కాంగ్రెస్‌ నాయకత్వంలోని యుడిఎఫ్‌ లో చేరడం వారిని సంతోషపరుస్తోంది. కర్ణాటకలో 2009లో 28 స్థానాలకుగాను కేవలం ఆరింటినే పొందగలిగింది.

తరువాత 2013లో జరిగిన కర్ణాటక శాసనసభ ఎన్నికల్లో అవినీతి ఊబిలో కూరుకు పోయిన భాజపాను ఓడించి అధికారంలోకి వచ్చింది. దక్షిణాదిన ఆ పార్టీని ఇది కాస్త ఊరడినిస్తున్న అంశం. యడ్డూరప్ప, శ్రీరాములు వంటి భాజపా నేతలు సొంత కుంపట్లు పెట్టుకోవడం కూడా నాడు కాంగ్రెస్‌ గెలుపునకు దోహదపడింది. మళ్ళీ వారు సొంత గూటికి చేరిపోయారు. కుల సమీకరణలు కూడా కొంత వరకు ప్రభావితం చేయగల ఆ రాష్ట్రంలో రానున్న లోక్‌ సభ ఎన్నికల్లో ఏ మేరకు కాంగ్రెస్‌ నెట్టుకు రాగలదో చూడాలి. గుండెకాయ వంటి ఉత్తర భారత దేశంలో కాంగ్రెస్‌ అత్యంత దయనీయమైన దుస్థితికిలో పడింది. ఈ సువిశాల ప్రాంతంలో 180 స్థానాలుంటే 2009 ఎన్నికల్లో 86 స్థానాల్లో విజయం పొందింది. నేటి పరిస్థితిని పరిశీలిస్తే వాటిలో నాలుగవ వంతు స్థానాలనైనా నిలబెట్టుకోగలదా అన్న సంశయం కలుగుతున్నది. గత ఎన్నికల్లో రాజస్థాన్‌లో 25 కు 20, డిల్లీలో 7కు 7, హర్యానాలో 10 కి 9, ఉత్తరాఖండ్‌ లో 5 కు 5, మధ్యప్రదేశ్‌ లో 29 కి 12, యు.పి.లో 80 కి 21, పంజాబ్‌ లో 13 కు 8 గెలుపొందింది. నేడా పరిస్థితి లేదు. భాజపా గుజరాత్‌లో అధికారాన్ని పదిల పరుచుకోవడంతో పాటు మధ్యప్రదేశ్‌, చత్తీస్‌గఢ్‌ రాషా్టల్ల్రో అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోవడమే కాకుండా రాజస్థాన్‌ పీఠాన్ని కైవసం చేసుకొన్నది. దాని మిత్రపక్షం అకాళీదళ్‌ పంజాబ్‌ లో పాగా వేసింది. ఈ రాషా్టల్రతో పాటు తామే అధికారంలో ఉండి అభాసుపాలైన హర్యానా, ఉత్తరాంచల్‌, హిమాచల్‌ ప్రదేశ్‌ రాషా్టల్ల్రో బి.జె.పి.ని- అత్యంత బలహీనంగా ఉన్న కాంగ్రెస్‌ ఎదురొడ్డి నిలవడం దుస్సాధ్యంగా కనబడుతున్నది.

ఇటీవలే అవమానకరమైన ఓటమిని చవిచూసిన దేశ రాజధానిలో ఢిల్లీలో ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ, భాజపాల మధ్యే సంకుల సమరం జరుగబోతున్నదన్న వాతావరణంలో కాంగ్రెస్‌ ఊసెత్తే వారే లేకుండా పోయారు. మాజీ ముఖ్యమంత్రి షీలా దీక్షిత్‌ను పునరావాసం కింద కేరళ గవర్నర్‌ గా పంపిచేశారు.
తూర్పు భారత దేశంలో 118 స్థానాలుంటే 15వ లోక్‌ సభ ఎన్నికల్లో కేవలం 15 స్థానాల్లోనే గెలిచింది. అందులో ఆరింటిని తృణమూల్‌ కాంగ్రెస్‌ పార్టీ తోడ్పాటుతో సాధించుకొన్నది. ఈ దఫా మమతా బెనర్జీ బయటికి గెంటి వేయడంతో 42 స్థానాలున్న పశ్చిమ బెంగాల్‌, అలాగే 21 స్థానాలున్న ఒడిశాలో కాంగ్రెస్‌ ఒంటరిగానే పోటీ చేస్తున్నది. నలబై స్థానాలతో మరొక పెద్ద రాష్టమ్రైన్‌ బీహార్‌లో లాలూప్రసాద్‌ యాదవ్‌ దయాదాక్షిణ్యాలపై ఆధారపడి, ఆయన కేటాయించిన పన్నెండు స్థానాలకే పరిమితమై పోటీ చేయాల్సిన దుస్థితి. పోయిన ఎన్నికల్లో రెండింటిలోనే గెలిచిన కాంగ్రెసుకు ఇప్పుడు అంతకంటే మెరుగైన అవకాశాలు లేవన్నది స్పష్టం. 14 స్థానాలునాలు ఉన్న జార్ఖండ్‌ పరిస్థితీ అంతే. అప్రతిష్ఠపాలైన్‌ జార్ఖండ్‌ ముక్తి మోర్చా, ఆర్‌.జె.డి.పైన ఆధారపడే నెట్టుకు రావాలి. ఈశాన్య భారత దేశంలో 24 స్థానాలుంటే 2009 ఎన్నికల్లో 13లో గెలిచిన కాంగ్రెస్‌ అస్సాం, మణిపూర్‌లలో మునుపటి ఫలితాలు పొందడానికి ఆపసోపాలు పడవలసిందే. సెవన్‌ సిస్టర్‌‌సగా పిలిచే ఆ రాషా్టల్ల్రో బలంగా వేళ్ళూనికొని ఉన్న అస్సాం గణపరిషత్‌, నాగాలాండ్‌ పీపుల్‌‌స ప్రంట్‌, మిజో నేషనల్‌ ప్రంట్‌, సిక్కిం డెమోక్రటిక్‌ ప్రంట్‌, మణిపూర్‌ రాష్ట్ర కాంగ్రెస్‌ వంటి పది ప్రాంతీయ పార్టీలు ఒక కూటమిగా ఏర్పడ్డాయి. త్రిపురలో సిపిఐ (యం) తిరుగులేని శక్తిగా ఉన్నది.

పశ్చిమ భారతాన ఉన్న 78 స్థానాల్లో కాంగ్రెస్‌ 29 మాత్రమే గెలిచింది. దాని మిత్రపక్షం శరద్‌ పవర్‌ నాయకత్వంలోని నేషనలిస్‌‌ట కాంగ్రెస్‌ పార్టీ ఎనిమిదింటిలో గెలిచింది. ప్రస్తుతం ఆ రాష్ట్రంలో కూడా ప్రతికూల పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్నది. కేంద్ర ప్రభుత్వ అవినీతి కుంభకోణాలకు తోడు ఆదర్‌‌శ కుంభకోణంతో అభాసుపాలైన్‌ మహారాష్ట్రలోని కాంగ్రెస్‌ నాయకత్వంలోని సంకీర్ణ ప్రభుత్వ నిర్వాకం పర్యవసానంగా 48 స్థానాల్లో ఎన్నింటిని నిలుపుకోగలదో! భాజపా, శివసేన కూటమితో పాటు ఈసారి ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీని కూడా ఎదుర్కోవలసి ఉన్నది. ముంబాయిలో ఉన్న ఆరు స్థానాలను గతంలో కాంగ్రెస్‌ గెలిచింది. ఢిల్లీ శాసనసభ ఫలితాల ప్రభావం పడ్డ మహానగరాలలో ముంబాయి ముందు వరసలో ఉన్నదన్న వార్తల మధ్య కాంగ్రెసు గడ్డు పరిస్థితిని ఆ రాష్ట్రంలో ఎదుర్కొంటున్నది. గుజరాత్‌లో భాజపా స్థానం పదిలం కావడంతో పాటు నరేంద్ర మోడీ ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థి కావడంతో 26 స్థానాలున్న ఆ రాష్ట్రంలో గతంలో సాధించుకొన్న 11 నిలబెట్టుకోవడం దుర్లభమే!

మూలిగే నక్కపై తాటి కాయపడ్డ నానుడిగా కాంగ్రెసు రానున్న ఎన్నికల్లో 70-80 స్థానాలకే పరిమితమవుతుందని పలు సంస్థలు నిర్వహించిన సర్వేల్లో తేలిపోవడంతో ఆ పార్టీ మరింత జావగారి పోయిందనే చెప్పవచ్చు. కాకపోతే మేకపోతు గాంభీర్యాన్ని ప్రదర్శిస్తూ శ్రేణులు చేజారి పోకుండా పెనుగులాడుతున్నది. 2009 ఎన్నికల్లో లాగా అతిపెద్ద పార్టీగా ఆవిర్భవించే అవకాశాలు మృగ్యమయిపోయాయని రూఢిగా తెలిసినా- భాజపా ప్రత్యర్థి పార్టీల్లో కాంగ్రెస్‌ మాత్రమే అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరిస్తుందని, తమను కాదని కేంద్రంలో ప్రభుత్వం ఏర్పడే అవకాశమే లేదని బలంగా విశ్వసిస్తున్నది. అదొక్కటే కాంగ్రెస్‌ పార్టీకి ఇంకా మిణుగు మిణుగు మంటున్న ఆశ.

పదవుల వేటలో నేతలు - నిర్వేదంలో జనం

March 12, 2014   సూర్య దినపత్రిక
అధికారాన్ని చెరబట్టే పనిలో పెద్ద పార్టీలు
ప్రాతినిథ్యం కోసం చిన్న పార్టీల ఆరాటం
అవకాశాలకోసం నేతల కప్పదాట్లు
భవిష్యత్తుపై ఆశతో కొత్త పార్టీలు
రాష్ట్రంలో మూడేళ్ళుగా అనిశ్చితి
కుదిపిన విభజన, సమైక్య ఉద్యమాలు
రాష్ట్ర రాజకీయాలు అనిశ్చిత పరిస్థితుల్లో కొట్టుమిట్టాడుతున్నాయి. ఎన్నికల నగారా మోగడంతో ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలు అధికారాన్ని చెర బట్టే పనిలో పడ్డాయి. చిన్న మధ్య తరహా పార్టీలు చట్టసభల్లో ప్రాతినిథ్యం కోసం పోరు చేయడానికి సిద్ధమవుతున్నాయి. రాజకీయంగా అభద్రతా భావంలో ఉన్న కాంగ్రెస్‌, తెదెపా నాయకులు కప్పదాట్లకు పాల్పడుతున్నారు. కొత్త కొత్త రాజకీయ పార్టీలు రంగ ప్రవేశం చేస్తున్నాయి. ప్రజల మనోభావాలను సొమ్ము చేసుకో వాలనే ఆరాటంలో పార్టీలున్నాయి. ప్రజల నిజ జీవితాలపై ప్రభావం కలిగించే అంశాలు మాత్రం ఎన్నికల అజెండాగా రూపొందే అవకాశాలు కనపడడం లేదు. గడచిన ఐదేళ్ళుగా కేంద్రంలో అధికారాన్ని వెలగబెట్టిన కాంగ్రెస్‌ నేతృత్వంలోని యు.పి.ఎ.-2 ప్రభుత్వం అమలు చేస్తున్న సరళీకృత ఆర్థిక విధానాల పర్యవసానంగా పెరిగిన నిత్యావసర వస్తువుల ధరలు సామాన్యుడి వెన్ను విరిచాయి. అవినీతి అందలమెక్కి, దేశ ప్రతిష్ఠ అంతర్జాతీయంగా అథఃపాతాళానికి కూరుకుపోయింది. మన రాష్ట్రంలో అయితే అసలు ప్రభుత్వం ఉన్నదా అనే అనుమానాల మధ్య కాలం గడచి పోయింది. ప్రత్యేక తెలంగాణ ఏర్పాటు, సమైక్యాంధ్ర పరిరక్షణ నినాదాలతో ఇటు అటు ఉద్యమాల వేడితో తెలుగు నేల అట్టుడికి పోయింది. మంత్రి మండలి సమష్ఠిగా పని చేయలేదు. చట్ట సభలైన్‌ శాసన సభ, శాసన మండలి సమావేశాలను సహితం సజావుగా నిర్వహించుకోలేని దౌర్భాగ్య పరిస్థితుల్లో ఐదేళ్ళు గతించాయి.
రాష్ట్ర ఆర్థిక వ్యవస్థ, పాలనా వ్యవస్థ గాడితప్పాయి. ఆర్థికాభివృద్ధికి ఇంధనంగా పనిచేసే విద్యుత్‌ శాఖకు మంత్రివర్యులు లేకుండానే పుణ్యకాలం కాస్తా గడిచిపోయింది. ప్రజలు మౌలిక సమస్యలతోనే కాదు, దైనందిన, తక్షణ సమస్యలకు సైతం ఉపశమనం లభించక తల్లడిల్లి పోతున్నారు. ఈ విచిత్ర పరిస్థితి నడుమ పురపాలక, నగర పాలక సంస్థలకు, లోక్‌ సభ, శాసన సభకు ఏక కాలంలో ఎన్నికల ప్రకటనలు ముంచుకొచ్చాయి. గోరుచుట్టుపై రోకటి పోటన్నట్లు యం.పి.టి.సి.- జెడ్‌.పి.టి.సి. ఎన్నికలను కూడా నిర్వహించి తీరాల్సిందేనని అత్యున్నత న్యాయస్థానం హుకుం జారీ చేసింది. నేడు తెలుగు జాతి ఒక గడ్డు పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటున్నది. ఒకవైపున ఎన్నికలు, మరొక వైపున రాష్ట్ర విభజనలో కీలకమైన పంపకాల ప్రక్రియ సమాంతరంగా జరుగుతున్నాయి. ప్రజలు దిక్కుతోచని స్థితిలో, అచేతనావస్థలో ఉన్నారు. పిల్లికి చెలగాటం ఎలుకకు ప్రాణ సంకటం అన్న నానుడిగా రాజకీయ పార్టీల తీరు తెన్నులున్నాయి. రాష్ట్ర విభజనాంశం రాజకీయ పార్టీ డొల్లతనాన్ని, దివాలాకోరు తనాన్ని బట్టబయలు చేసింది. అధికారం కోసం ఏ గడ్డి అయినా కరవడానికి ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలు సిద్ధపడి ప్రదర్శిస్తున్న విన్యాసాలు ప్రజలకు జుగుప్సాకరంగా ఉన్నాయి.వే సంవత్సరాల చరిత్ర గలిగిన తెలుగు జాతి- నైజాం నవాబుల ప్రజా కంటక పాలనలో, తెల్లదొరల పాశవిక పాలనా కాలంలో ముక్క చెక్కలై దుర్భర జీవితం గడిపింది. సమగ్రాభివృద్ధి సాధించడానికి యావత్తు తెలుగు జాతి ఒకే పరిపాలనా వ్యవస్థ కింద ఉండాలనే మహదాశయంతో ఇరవైవ శతాబ్దం తొలినాళ్ళలో నాటి తరం ప్రారంభించిన ఉద్యమం, దశాబ్దాల సమరశీల పోరాటాలు, అపార త్యాగాలతో తెలుగు జాతి ఆశాసౌధంగా ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్రం 1956 నవంబరు 1న ప్రప్రథమ భాషా ప్రయుక్త రాష్ట్రంగా ఆవిర్భవించింది.
ఎన్నో ఒడుదుడుకులు, సమస్యలు, అడపా దడపా విచ్ఛిన్నకర ఆందోళనల మధ్య దాదాపు ఆరు దశాబ్దాల పాటు కలిసి మెలిసి ఉమ్మడి కుటుంబంగా జీవనం సాగిస్తూ, పురోగమిస్తున్న తెలుగు జాతిలో దురదృష్టవశాత్తు విభేదాలు పొడచూపాయి. అవకాశవాదం, స్వార్థ రాజకీయాలు, కుట్రలు, కుతంత్రాలు, బ్లాక్‌ మెయిల్‌ రాజకీయాలు, కడకు- కండ బలం పైచేయి సాధించాయి. రాజ్యాంగ స్ఫూర్తి మంట గలిచింది. ప్రజాస్వామ్య విలువలకు తిలోదకాలివ్వడం జరిగిపోయింది. పార్లమెంటు ప్రతిష్ఠకు తీవ్ర కళంకం తెచ్చిపెట్టిన గొడవలు, తీవ్ర నిరసనల హోరు మధ్య భిన్నధృవాలుగా ఉన్న పాలక పార్టీ అయిన కాంగ్రెస్‌- ప్రధాన ప్రతిపక్ష పార్టీ అయిన బిజెపి నిస్సిగ్గుగా ఒక్కటై రాషా్టన్న్రి రెండు ముక్కలు చేయాలన్న బిల్లుకు మూజువాణి ఓటుతో ప్రాణం పోశాయి. స్వాతంత్య్రానంతర కాలంలో రాషా్టల్ర పునర్వ్యవస్థీకరణ నిమిత్తం ఏర్పడిన మొదటి కమిషన్‌ సిఫార్సు మేరకు ఆవిర్భవించిన ప్రథమ భాషా ప్రయుక్త రాష్టమ్రైన ఆంధ్రప్రదేశ్‌ విభజన నిర్ణయంతో- మిగిలిన భాషా ప్రయుక్త రాషా్టల్ర విభజనకు తెరƒలేచింది. ఆ రెండు పార్టీలపై అత్యధిక తెలుగు ప్రజానీకంలో ఆగ్రహావేశాలు పెల్లుబికిన పూర్వరంగంలోనే ప్రస్తుత ఎన్నికల సమరం ప్రారంభమయ్యింది. ఆ రెండు జాతీయ పార్టీలు ఇప్పుడు మళ్ళీ ప్రత్యర్థులుగా కత్తులు నూరుకొంటున్నాయి. రాష్ట్ర విభజన విషయంలో ఆందోళనలకు నాయకత్వం వహించిన పార్టీలు, పోటీలు పడి మద్దతు పలికిన పార్టీలు, పచ్చి అవకాశవాద వైఖరి ప్రదర్శించి చతికిలబడ్డ జాతీయ, ప్రాంతీయ పార్టీలు- ఈ ఎన్నికల వేళ ప్రజలను వంచించడానికి రోడ్డెక్కాయి. తమ సోనియమ్మే రాషా్టన్న్రిచ్చిందని కాంగ్రెస్‌, తాము లేకపోతే రాష్ట్రం వచ్చేదే కాదని బి.జె.పి., తానే రాషా్టన్న్రి సాధించానని కె.సి.ఆర్‌., మా నాయకుడు ఉత్తరం ఇవ్వబట్టే రాష్ట్రం వచ్చిందని తెదేపా- తెలంగాణ ప్రాంతంలో సిగపట్లు పట్టుకొంటున్నాయి.
తెరాసా విలీనంతో ఈ ఎన్నికలలో సునాయాసంగా అత్యధిక స్థానాలను సొంతం చేసుకోవచ్చని కలలు గన్న కథ అడ్డం తిరగడంతో కాంగ్రెస్‌ పరిస్థితి- కుడితిలో పడ్డ ఎలుకలా తయారయ్యింది. ప్రజా సమస్యల పరిష్కారం కంటే, తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధన అంశాన్నే పెద్ద ఎత్తున మార్కెట్‌ చేసుకొని రాజకీయ లబ్ధి పొందాలని, అధికార పగ్గాలను చేజిక్కించుకోవాలని ఇప్పుడు వివిధ పార్టీలు విఫలయత్నం చేస్తున్నాయి. కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంతాల్లో భిన్నమైన పరిస్థితులు నెలకొని ఉన్నాయి. రాష్ట్ర విభజనను ప్రతిఘటిస్తూ సమైక్యాంధ్ర కోసం ఉవ్వెత్తున సాగిన ఉద్యమాన్ని ఏమాత్రం ఖాతరు చేయకుండా లెక్కలేనితనంతో వ్యవహరించి, తెలుగు జాతిని అడ్డగోలుగా ముక్కలు చేసిన హేయమైన చర్యను జీర్ణించుకోలేని వాతావరణం ఆ ప్రాంతంలో ఉన్నది. ప్రజలు నిరాశ నిస్పృహలతో రాజకీయ పార్టీలపై అక్కసు వెళ్ళగక్కుతున్నారు. కాకమీదున్న ప్రజలను వంచనతో మభ్యపెట్టాలనే కుటిల నీతితో కాంగ్రెస్‌, బి.జె.పి. రెండూ ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టాయి.
కేంద్ర ప్రభుత్వం నియమించిన మంత్రివర్గ ఉప సంఘంలో సభ్యుడుగా ఉండి, రాష్ట్ర విభజనలో క్రియాశీలక పాత్ర పోషించిన జయరాం రమేష్‌- ప్రజాగ్రహాన్ని చవిచూస్తూనే, రాష్ట్ర వ్యాప్త పర్యటనలు చేస్తూ, విభజనకు తానూ వ్యతిరేకినేనని, సీమాంధ్రకు మంచి ప్యాకేజీ ప్రకటించామని మభ్యపెట్టే మాటలతో సీమాంధ్ర ప్రజలను వంచింప చూస్తున్నారు. తాను రాజ్యసభలో నిల్చోవడంవల్లనే ఆ మాత్రం ప్యాకేజీఅయినా వచ్చిందని, వెనుకబడ్డ రాయలసీమ కడగండ్లను అసలు పట్టించుకోలేదని బి.జె.పి. నాయకుడు వెంకయ్య నాయుడు మొసలి కన్నీరు కారుస్తున్నారు. అధికారాన్ని అప్పగిస్తే సీమాంధ్రను స్వర్గతుల్యం చేస్తామని కాలికి బలపం కట్టుకొని ప్రచారం చేస్తున్నారు. లౌకికవాదంపై తమదే పేటెంట్‌ హక్కని ప్రకటించుకొనే కాంగ్రెస్‌, హిందుత్వవాదమే తమ ఊపిరి అని సగర్వంగా ప్రకటించుకొనే బి.జె.పి. పార్లమెంటు వేదికగా అపవిత్ర కూటమిగా ఏర్పడి ప్రదర్శించిన వింత రాజకీయ విన్యాసాలను తెలుగు జాతే కాదు, యావత్తు భారత జాతి వీక్షించి, అసహ్యంతో నిట్టూర్పులు విడుస్తున్నది. నీచంగా మారిన రాజకీయ చదరంగంలో తెలుగు జాతిని బలి పశువును చేసింది చాలక, ఓట్ల రాజకీయంలో పై చేయి సాధించాలని పడరాని పాట్లు పడుతున్నారు. ఆ రెండు పార్టీలు కూడబలుక్కొని పార్లమెంటు సాక్షిగా తెలుగు జాతి భవిష్యత్తుకు సమాధి కట్టాయని కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమ జనం భావిస్తున్నారు. అధికారమే పరమావధిగా బతుకుతున్న పార్టీలు ఎవరేమనుకొంటే తమకేమి సిగ్గు అన్న తీరులో వ్యవహరిస్తూ ఓట్ల వేటలో తలమునక లవుతున్నాయి.
చిన్న రాషా్టల్ర భావజాలానికి అనుకూలమని ఒకరు, వ్యతిరేకం కాదని మరొకరు చెప్పుకొంటూ భారత రాజ్యాంగ మౌలిక లక్షణమైన సమాఖ్య వ్యవస్థ మూలాలపై ముప్పేట దాడి చేస్తున్నారు. ఆ దుర్నీతి రాజకీయాల మొదటి గొడ్డలి పెట్టు తెలుగు జాతిపై పడింది. ఓట్లు, సీట్ల కోసం ప్రజలను నిలువునా చీల్చడానికి, అనుబంధాలను విచ్ఛిన్నం చేసి శతృత్వానికి ఆజ్యం పోయడమే రాజకీయమన్నట్లు రెండు పార్టీలు వ్యవహరిస్తున్నాయి. భారత రాజ్యాంగం మౌలికంగా సమాఖ్య వ్యవస్థను పరిరక్షించే అత్యంత శక్తిమంతమైనదిగా నేటి వరకు పౌరులందరూ విశ్వసిస్తూ వచ్చారు. సామాజికాభివృద్ధికి అనుగుణంగా సముచితమైన సవరణలు చేసుకొంటూ, రాజ్యాంగాన్ని సమున్నతంగా అభివృద్ధి చేసుకొంటూ అడుగులు ముందుకు వేయాల్సిన తరుణంలో రాజ్యాంగంపై ప్రజలకు విశ్వాసం సడలిపోయేలా రెండు జాతీయ ప్రధాన రాజకీయ పార్టీలు వ్యవహరించాయి. తెలుగు జాతిని విచ్ఛిన్నం చేస్తూ పార్లమెంటులో శాసనం చేసిన తీరుతెన్నులు ప్రజాస్వామ్యం పైన, సమాఖ్య వ్యవస్థ మనుగడపైన విశ్వాసం సన్నగిల్లేలా చేశాయి. దేశ సమైక్యతకే ముప్పు వాటిల్లుతున్నదన్న అనుమానాలు రేకెత్తాయి. జాతీయ పార్టీలను నమ్ముకొంటే నట్టేట ముంచుతాయని, ప్రాంతీయ, ఉప ప్రాంతీయ శక్తులను బలోపేతం చేసుకోవడం ద్వారా కనీసం రాజకీయ ఒత్తిళ్ళతో కొంతైనా ఊరట పొందవచ్చనే ఆలోచన ప్రజల్లో బలపడుతున్న సూచనలు కనబడుతున్నాయి.
బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీల ఆవిర్భావంతో ఇప్పటికే జాతీయ పార్టీల పట్టు సడలిపోయింది. రెండు పార్టీల వ్యవస్థను కోరుకొంటున్న కాంగ్రెస్‌, బి.జె.పి. కనీసం తమతమ నాయకత్వాల్లోని రెండు కూటముల వ్యవస్థనైనా నెలకొల్పుకోవాలని ఉబలాట పడుతున్నాయి. దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థపై పెత్తనం చేస్తున్న కార్పొరేట్‌ రంగం కూడా ఈ శక్తులకే వెన్నుదన్నుగా నిలుస్తున్నది. రానున్న ఎన్నికల్లో ఈ శక్తులు విజయం సాధించడమంటే ఆశ్రీత పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ మరింత బలంగా వేళ్ళూనుకోవడానికే దోహదపడుతుంది. ప్రజల జీవితాలతో చెలగాటమాడుతున్న సరళీకృత ఆర్థిక విధానాల అమలు నిర్విఘ్నంగా కొనసాగుతుంది. రాజకీయాలకు అతీతంగా విజ్ఞతతో ఓటర్లు ఆలోచించి, దేశ ప్రయోజనాలు, ప్రజల భవిష్యత్తుకు బరోసా ఇవ్వగలిగిన శక్తులను గుర్తించి ఆదరించాలి, దుష్టశక్తులకు కీలెరిగి వాత పెట్టాలి.

కూడలిలో దేశ రాజకీయం

March 1, 2014 Surya daily

కేంద్రంలో సంకీర్ణ ప్రభుత్వాల శకం నడుస్తున్నది. నేడు డిల్లీ గద్దెపై ఉన్న కాంగ్రెస్ పార్టీ నేతృత్వంలోని ఐక్య ప్రగతిశీల కూటమి(యు.పి.ఎ.) పాలనకు చరమగీతం పాడి, ఎంత త్వరగా వీలైతే అంతత్వరగా దుష్ట‌పాలన నుండి విముక్తి పొందాలని ప్రజలు ఆతృతగా ఎదురుచూస్తున్నారు. పార్లమెంటు ఎన్నికలకు రంగం సిద్ధమవుతున్నది. ఈ మధ్య కాలంలోనే జరిగిన ఐదు రాష్ట్రాల శాసన సభ ఎన్నికల ఫలితాలను బట్టి కాంగ్రెస్ పార్టీ గడ్డు పరిస్థితిని ఎదుర్కొంటున్నదని స్పష్టమయ్యింది. దాంతో అధికార‌మార్పిడి అనివార్యమనే సంకేతాలు వెల్లడయ్యాయి. ఇప్పుడు పాలనా పగ్గాలు ఎవరి చేతికి దక్కుతాయన్నదే ప్రజల మెదళ్ళను తొలుస్తున్న హిమాలయ పర్వతమంత ప్రశ్న. డిల్లీ గద్దె కోసం జరుగుతున్న పరుగు పందెంలో కాషాయధారణులు ఒకడుగు ముందున్నారనే వాతావరణం సృష్టించబడింది. మూడంకెల సంఖ్య(112)తో పార్లమెంటులో ప్రధాన ప్రతిపక్షంగా ఉండడం, సంఘ్ పరివార్ కూటమి అండదండలతో, మరీ ప్రత్యేకించి కార్పోరేట్ రంగంలోని దిగ్గజాలు నరేంద్ర మోడీకి వెన్నుదన్నుగా నిలవడంతో మొగ్గు ఉన్నట్లు ప్రసార మాధ్యమాలు ఊదరగొడుతున్నాయి. దేశ రాజకీయ ముఖచిత్రాన్ని పరిశీలిస్తే జాతీయ ప్రజాతంత్ర కూటమి(యన్.డి.ఎ.) లోక్ సభలో కావలసిన సాధారణ మెజారిటీ(272+) కి ఆమడ దూరంలోనే ఆగిపోతుందన్న భావన సర్వత్రా వ్యక్తమవుతున్నది.

చీలికలు పేలికలుగా ఉన్న యు.పి.ఎ. మరియు యన్.డి.ఎ. యేతర పార్టీలు ఎన్నికలు తరుముకొస్తుండడంతో సర్దుబాటు తత్వాన్ని ప్రదర్శిస్తూ ఒకే వేదికపైకి వచ్చి ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయ కూటమిగా ఏర్పడి, పదకొండు పార్టీలు సంయుక్త ప్రకటన విడుదల చేశాయి. ఎన్నికల బరిలో దిగడానికి సన్నాహాలు మొదలు పెట్టాయి. యు.పి.ఎ. మరియు యన్.డి.ఎ. కూటములకు జాతీయ పార్టీలుగా ఉన్న కాంగ్రెస్, బి.జె.పి.లు నాయకత్వం వహిస్తుంటే, తృతీయ‌ కూటమి బహుళ నాయకత్వం క్రింద పని చేయాల్సిన పరిస్థితి ఉన్నది. ఇది కొంత వరకు నాయకత్వ లేమిగానే కనబడుతున్నది. జాతీయ పార్టీలుగా ఉన్న సి‍.పి.ఐ.(యం), సి.పి.ఐ. మిగిలిన వామపక్ష పార్టీలైన ఆర్.యస్.పి. మరియు పార్వర్డ్ బ్లాక్ లతో కలిసి ఒక కూటమిగా చాలా కాలం నుంచి జాతీయ స్థాయిలో పనిచేస్తున్నాయి. మూడు దశాబ్దాలకుపైగా పశ్చిమ బెంగాల్ లోను, అనేక సంవత్సరాల పాటు కేరళలోను, అధికారంలో ఉండి ప్రజానుకూల పాలనను అందించిన ఘనమైన చరిత్ర వామపక్షాలకున్నది. ప్రస్తుతం త్రిపురలో సి.పి.ఐ.(యం) నాయకత్వంలోని ప్రభుత్వం కొనసాగుతున్నది. వారికి సంకీర్ణ ప్రభుత్వాల నిర్వహణానుభవం ఉన్నది. పైపెచ్చు యు.పి.ఎ.-1 ప్రభుత్వానికి కనీస ఉమ్మడి కార్యక్రమం ప్రాతిపదికగా వెలుపలి నుండి మద్దతు ఇచ్చి, సమన్వయ కమిటీలో భాగస్వాములుగా ఉంటూ నాలుగేళ్ళకుపైగా కేంద్రంలో కలిసి పని చేసిన అనుభవమూ ఉన్నది. 14వ లోక్ సభలో 61 మంది సభ్యుల బలంతో ప్రభావశీలమైన పాత్రను పోషించాయి. భారత్, అమెరికా అణు ఒప్పందంపై విభేధించి, నాటి యు‍.పి.ఎ.-1 ప్రభుత్వానికి మద్దతును ఉపసంహరించుకొన్నాయి. అటుపై 15వ లోక్ సభ ఎన్నికల్లో వామపక్షాల బలం 24కు పడిపోవడం, కమ్యూనిస్టులకు కంచుకోటైన పశ్చిమ బెంగాల్ మరియు కేరళలో అధికారాన్ని కోల్పోవడంతో వామ‌పక్షాల ప్రాభవంపై కారుమబ్బులు కమ్ముకొన్నాయి. బలహీనపడ్డాయనే వాతావరణం నెలకొన్నది. అయినా ప్రజా సమస్యలపైన, ప్రభుత్వ ప్రజా వ్యతిరేక విధానాలపైన అలుపెరగని పోరుసల్పడంలో ముందు వరుసలోనే ఉన్నాయి. వామపక్షాలకు అధికార వ్యామోహం ఉన్నదని ప్రత్యర్థులు కూడా అనలేరు. 

తృతీయ కూటమిలోని మిగిలిన పార్టీలన్నీ ప్రాంతీయ పార్టీలే. సమాజవాది పార్టీ(22), జనతా దళ్(యునైటెడ్)(19), బిజూ జనతా దళ్(14), ఎ.ఐ.ఎ.డి.యం.కె.(9), జనతా దళ్(సెక్యూలర్)(1), అస్సాం గణ పరిషత్(1), జార్ఖండ్ వికాస్ మోర్చా(2), వీటన్నింటికీ కలిపి ప్రస్తుత లోక్ సభలో 68 మంది సభ్యులున్నారు. అంటే ప్రస్తుత‌ లోక్ సభలో తృతీయ కూటమిలోని 11 పార్టీల బలం 92. యు.పి.ఎ., యన్.డి.ఎ. ల తరువాత స్థానంలో ఈ కూటమి ఉన్నది. ఉత్తర ప్రదేశ్, బీహార్, ఒడిశా, తమిళనాడు రాష్ట్రాలలో అధికారంలో ఉన్న సమాజవాది పార్టీ, జనతా దళ్(యు), బిజూ జనతా దళ్, ఎ.ఐ.ఎ.డి.యం.కె. లకు రాజకీయ‍ పరిస్థితులు సానుకూలంగా ఉండడంతో 16వ లోక్ సభకు జరుగనున్న‌ ఎన్నికల్లో గతం కంటే ఎక్కువ స్థానాల్లో విజయం సాధించే అవకాశాలు మెండుగా ఉన్నాయనే అంచనాలు తృతీయ కూటమికి ఆశాజనకమైన అంశం. ఆయా రాష్ట్రాలలో ఈ పార్టీలకు శక్తివంతమైన నాయకత్వం, విస్తృతమైన ప్రజా బలం, నిర్మాణ పటిష్టత‌ ఉండడంతో నిస్సందేహంగా యు.పి.ఎ. కూటమి కంటే ఎక్కువ స్థానాలను దక్కించుకొనే మెరుగైన స్థితిలో ఈ కూటమి ఉన్నది. కానీ తనకు తానుగా అధికారంలోకి రాగలిగిన శక్తి సామర్థ్యాలు మాత్రం లేవనే చెప్పాలి. పైపెచ్చు ప్రధాన మంత్రి కావాలనే కోర్కెను ములాయం సింగ్ యాదవ్, జయలలితలు బహిరంగంగానే వ్యక్తం చేశారు. అలాగే నితీశ్ కుమార్, నవీన్ పట్నాయక్ లకు ఆ కోరిక లేదని చెప్పలేం. అందరికీ ఆమోదయోగ్యమైన నాయకత్వం లేక పోవడం ఈ కూటమికున్న పెద్ద బలహీనత. ప్రజలు అధికారాన్ని అప్పగిస్తే దేశానికి సమర్థవంతమైన నాయకత్వాన్ని ఇవ్వగలమనే విశ్వాసాన్ని ప్రజలకు కల్పించడంలో వెనుకబడి ఉన్నది. స్థిరమైన, మెరుగైన పాలన ఈ కూటమి అందించగలదా! అన్న సంశయం ప్రజలకు రావడం సహజం.

యు.పి.ఎ., యన్.డి.ఎ. మరియు నూతనంగా ఆవిర్భవించిన తృతీయ కూటమి, ఈ మూడు కూటములకు వెలుపల ఉన్న మరికొన్ని బలమైన ప్రాంతీయ పార్టీలున్నాయి. పశ్చిమ బెంగాల్ లో అధికారంలో ఉన్న తృణమూల్ కా‍గ్రెస్(19), ఉత్తర ప్రదేశ్ లో బహుజన్ సమాజవాది పార్టీ(21), ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో తెలుగు దేశం(6), వై.యస్.ఆర్. కాంగ్రెస్(2), వీటన్నింటికీ ప్రస్తుత లోక్ సభలో 48 మంది సభ్యులున్నారు. అలాగే ఇటీవల డిల్లీ శాసన సభకు జరిగిన ఎన్నికల్లో రెండవ పెద్ద పార్టీగా అవతరించి అధికార పీఠాన్నెక్కి దేశ ప్రజలను కాస్త ఆశ్చర్యానికి గురిచేసిన ఆమ్ ఆద్మీ పార్టీ వంటి పార్టీలు ప్రస్తుతానికి ఏ కూటమితోనూ అనుబంధాన్ని ఏర్పాటు చేసుకోలేదు. ఈ పార్టీలు డెబ్బయ్ ఎనబై స్థానాల్లో గెలుపొందే అవకాశాలు కనబడుతున్నాయి. ఎన్నికల తరువాత వీటి వైఖరి ఎలా ఉంటుందో చెప్పడం కష్టం. మమతా బెనర్జీ ఫెడరల్ ప్రంట్ ఏర్పాటు లాంటి మాటలు మాట్లాడుతున్నారు. ఇటీవల కాలంలో బి.జె.పి.కి సన్నిహితంగా వ్యవహరించిన టి.డి.పి. రాష్ట్ర విభజన విషయంలో బి.జె.పి. దగా చేసిందనే భావనతో మళ్ళీ దూరం జరిగినట్లు కనబడుతున్నది. యు.పి.ఎ.కు బయటి నుండి మద్దతిస్తున్న బి.యస్.పి. ఎన్నికల తరువాత ఎలాంటి వైఖరి ప్రదర్శిస్తుందో ఊహించడం కష్టమే. ఒకే ఒరలో రెండు కత్తులు ఇమడవన్న నానుడిగా వామపక్షాలున్న కూటమిలో మమత, ములాయం ఉన్న చోట మాయావతి, చంద్రబాబున్న చోట జగన్, జయలలిత ఉన్న చోట కరుణానిథి ఇలా తీవ్రమైన‌ వైరుద్యాలతో ప్రత్యర్థులుగా ఉన్న ప్రాంతీయ పార్టీలు, నాయకులు ఒకే గొడుగు క్రిందికి రావడం సాధ్యమా! అన్న సంకోచం ఎవరికైనా వస్తుంది. అలా అని అసాధ్యమని చెప్పలేము. యు.పి.ఎ.-2 ప్రభుత్వానికి బయట నుండి ములాయం, మాయావతి ఇద్దరూ వారి వారి అవసరాల కొద్దీ అంటకాగిన తాజా అనుభవం ఉంది కదా! అధికార పగ్గాలు చేతికందిన తరువాత ప్రభుత్వ స్థిరత్వాన్ని కాపాడగలిగిన శక్తిశాలి సి.బి.ఐ. ఉండనే ఉంది. ప్రస్తుతానికి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే దేశ రాజకీయ రంగంలో అనిచ్ఛిత పరిస్థితి నెలకొని ఉన్నది.

యు.పి.ఎ.కి గానీ, యన్.డి.ఎ.కి గానీ, తృతీయ కూటమికి గానీ 544 స్థానాలున్న లోక్ సభలో 272+ స్థానాలను సాధించుకొని అధికారంలోకి రాగల శక్తిసామర్థ్యాలు లేవన్నది సుస్పష్టం. అందుకే అధికారం కోసం సాగుతున్న‌ పెనుగులాటలో ఆధిక్యాన్ని సాధించాలనే తలంపుతో ప్రత్యర్థి పార్టీలను మిత్రులుగా మలచుకొని తమ పంచన చేర్చుకోవాలనే కుట్రలు కుతంత్రాలు, ప్రలోభాలతో కాంగ్రెస్, బి.జె.పి.లు తమ తమ ప్రయత్నాల్లో నిమగ్నమై ఉన్నాయి. అందులో భాగంగానే బీహార్ లో కాంగ్రెస్ వైపున్న‌ లోక్ జన శక్తి పార్టీని సీట్ల అయస్కాంతంతో బి.జె.పి. లాగేసుకొన్నది. ఎన్నికలకు ముందు, ఎన్నికల తరువాత అధికారం కోసం జరిగే పోరులో ఎవరిది పైచేయి అవుతుందో వేచి చూడాలి. 

ప్రజల‌ ఆకాంక్ష‌ : 2004కు ముందు యన్.డి.ఎ. పాలనను ప్రజలు చవి చూశారు. వివిధ రాష్ట్రాలలో అధికారంలో ఉన్న బి.జె.పి., మరీ ప్రత్యేకించి కర్నాటక అవినీతి ప్రభుత్వాన్నీ చూశారు. ఆర్థిక విధానాల్లోను, అవినీతిలోను కాంగ్రెస్ కంటే ఏ మాత్రమూ బి.జె.పి. భిన్నమైన పార్టీ కాకపోగా వైవిద్యభరితమైన భారత దేశంలో మతోన్మాద రాజకీయాలతో లౌకిక వ్యవస్థ పునాదులను గొడ్డలి పెట్టుకు గురిచేస్తున్న పార్టీగా అపకీర్తిని మూటకట్టుకొన్నది. ఈ పూర్వరంగంలో మెరుగైన రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయ శక్తి ఆవిర్భవిస్తే ఆదరించడానికి దేశ ప్రజలు సిద్ధంగా ఉన్నారని ఇటీవల జరిగిన డిల్లీ శాసన సభ ఎన్నికల ఫలితాలు స్పష్టం చేశాయి. విధానాల ప్రాతిపదికగా మాత్రమే కాంగ్రెస్, బి.జె.పి.యేతర పార్టీలతో జట్టు కడతామని నిన్నమొన్నటి వరకు వామపక్షాలు చెబుతూ వచ్చాయి. ఎన్నికలు సమీపించడంతో ఆ ఆలోచనలకు స్వస్తి చెప్పి స్థూలంగా "ప్రజాస్వామ్య, లౌకిక మరియు సమాఖ్య వ్యవస్థ పరిరక్షణ, ప్రజానుకూల విధానాల అమలు" అన్న అజెండాతో ఎన్నికల కూటమికి నడుంకట్టాయి.

భారీ కుంభకోణాలతో అవినీతి కూపంలో కూరుకపోయి, ప్రజావ్యతిరేక పాలనతో ప్రజాగ్రహానికి గురైన కాంగ్రెస్ పార్టీ దింపుడు కళ్ళం ఆశతో ఉన్న అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోనే ప్రయత్నాల్లో భాగంగా ప్రజల దృష్టిని మళ్ళించడానికి రాష్ట్ర‌ విభజన అంశాన్ని ముందుకు తెచ్చి పార్లమెంటే జరగని పరిస్థితిని కల్పించింది. యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వ వైఫల్యాలను, ప్రజా వ్యతిరేకతను సొమ్ము చేసుకొని అధికార పీఠాన్ని చేజిక్కించుకోవాలని బి.జె.పి. ఉవ్విళ్ళూరుతున్నది. ఈ రెండు పార్టీల, కూటముల‌ ఆర్థిక విధానాల్లో ఇసుమంత తేడా లేదు. ఆశ్రిత పెట్టుబడిదారీ విధానాల ప్రధాన లబ్దిదారులు కార్పోరేట్ సంస్థలు. కాంగ్రెస్ గుర్రం బక్కచిక్కి పోయింది కాబట్టి కొత్త గుర్రమైన బి.జె.పి. పైకెక్కి స్వారిని కొనసాగించాలనే నిర్ణయానికి కార్పోరేట్ రంగం వచ్చింది. తమ దోపిడి నిర్విఘ్నంగా కొనసాగాలంటే మన్మోహన్ స్థానంలో మోడీని కూర్చోబెట్టాలనే నిర్ధారణకు కార్పోరేట్ దిగ్గజాలొచ్చినట్లు విస్పష్టంగా కనబడుతున్నది. తదనుగుణంగానే కార్పోరేట్ ఆధిపత్యంలోని ప్రసారమాధ్యమాలు బహుళ ప్రచారాన్ని చేస్తూ, ఓటర్లను ప్రభావితం చేసే పనిలో పడ్డాయి.

కరడుగట్టిన హిందూ మతోన్మాద రాజకీయాలకు ప్రతినిథి అయిన నరేంద్ర మోడీ చేతికి పాలనా పగ్గాలు అప్పగిస్తే భారత దేశ ఐక్యతకు మూలస్థంభమైన లౌకిక వ్యవస్థ ఉనికికే ప్రమాదం వాటిల్లుతుందని, తద్వారా ప్రజాస్వామ్యం వ్యవస్థ బీటలు వారుతుందని, కాంగ్రెస్ మరియు బి.జె.పి. లు ఒకే తానులోని ముక్కలు కాబట్టి ప్రజావ్యతిరేక, స్వదేశీ మరియు విదేశీ గుత్త పెట్టుబడిదారీ అనుకూల ఆర్థిక విధానాలే కొనసాగుతాయన్న వాదనలతో తృతీయ‌ కూటమి తెరపైకొచ్చింది. మోడి పేరు వింటేనే 2002లో గోద్రా ఘటనల తదనంతరం ముస్లిం మైనారిటీలపై జరిగిన‌ మారణహోమం దేశ ప్రజలకు గుర్తుకొస్తుంది. అలాగే నాలుగు వందల సంవత్సరాల చారిత్రక కట్టడమైన బాబ్రి మసీదును సంఘ్ పరివార్ కూటమి నేలమట్టం చేసిన దుర్ఘటన బి.జె.పి.ని వెన్నంటుతూనే ఉన్నది. పర్యవసానంగా కాంగ్రెస్, వామపక్షేతర పార్టీలు బి.జె.పి.తో మిత్రత్వం చేయాలంటే ఒకటికి పదిసార్లు ఆలోచించుకొంటున్నాయి. ప్రత్యేకించి మోడీని ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థిగా ప్రకటించగానే జనతాదళ్(యు) పార్టీ యన్.డి.ఎ. కూటమి నుండి తెగదంపులు చేసుకొన్నది. ఒకే భావజాలంతో ఉన్న శివసేన(11), అలాగే అకాళీదళ్(4) పార్టీలు మాత్రమే ఆ పార్టీకి మిత్రులుగా మిగిలారు. ప్రస్తుతo యన్.డి.ఎ. బలం 127 మంది సభ్యులు. కొత్తగా లోక్ సభలో ప్రాతినిథ్యం లేని లోక్ జనశక్తి దగ్గరికి చేరింది. కర్నాటకలో గతంలో గెలిచిన 19, జార్ఖండ్ లో 6 స్థానాలను నిలబెట్టుకొనే అవకాశమే కనబడడం లేదు. కాకపోతే రాజస్తాన్, మధ్యప్రదేశ్ లలో మెరుగైన పరిస్థితులున్నాయి. యాతావాతా 150 స్థానాలకు వరకు సాధించుకోగలదు. బి.జె.పి.కి బలమూ, గుదిబండ మోడీనే అన్న ప్రచారమూ జరుగుతున్నది. అందుకేనేమో! బి.జె.పి. అధ్యక్షులు రాజ్ నాథ్ సింగ్ గతంలో జరిగిన తప్పులకు బహిరంగంగా క్షమాపణలు కూడా చెప్పారు. మోడీ మాత్రం చెప్పలేదు సుమా!

ఈ నేపథ్యంలో యు.పి.ఎ.కి, యన్.డి.ఎ.కి ప్రత్యామ్నాయంగా తృతీయ కూటమి ఆవిర్భవించడం స్వాగతించదగిన పరిణామం. యు.పి.ఎ.-1 నుంచి వామపక్షాలు నిష్క్రమించాక బ్రేకులు వేసే అడ్డుతొలగడంతో ఆశ్రిత పెట్టుబడిదారీ విధానాల అమలులో దూకుడు ప్రదర్శించి, ఆర్థిక సంస్కరణల అమలులో వేగం పెంచింది. జాతి సంపదైన సహజ వనరులను, శాస్త్ర సాంకేతికాభివృద్ధి ఫలాలను కార్పోరేట్ రంగం అడ్డగోలుగా దోపిడి చేసుకొని సంపదను ఇబ్బడి ముబ్బడిగా పోగేసుకోవడానికి లైసెన్స్ ఇచ్చింది. స్వాతంత్య్రానంతర కాలంలో దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు వెన్నెముకగా బాసిల్లిన ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలను పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ ముసుగులో ద్వంసం చేసింది. నష్టాల పేరుతో చాలా సంస్థలను మూసివేసింది. లాభాలు గడిస్తున్న సంస్థలను పెట్టుబడుల ఉపసంహరణ పేరుతో ప్రయివేటు సంస్థలకు దారాదత్తం చేసింది. దేశ భద్రతను కూడా పణంగా పెట్టి వివిధ రంగాలలోకి విదేశీ పెట్టుబడులకు ద్వారాలు తెరిచింది. మన ఆర్థిక వ్యవస్థను బహుళ జాతి సంస్థల గుప్పెట్లోకి నెట్టివేసే అత్యంత హానికరమైన ఆర్థిక విధానాల అమలుకు పూనుకొన్నది. తదనుగుణంగా చట్టాలలో మార్పులు చేసింది.

కార్మికుల, ఉద్యోగుల జీవనోపాథిపై గొడ్డలి పెట్టు వేసింది. ప్రభుత్వ రంగంలో ఉపాథి కల్పన మృగ్యం. అధిక లాభార్జనే ధ్యేయంగా పెట్టుబడులు పెట్టే ప్రయివేటు రంగంలో సాంకేతిక పరిజ్ఞానంతో తయారు చేయబడ్డ అత్యాధునిక యంత్రసామగ్రిని వినియోగించడం మూలంగా ఉపాథి కల్పన పరిమితంగా ఉన్నది. సేవా రంగమైన ఐ.టి. తదితర రంగాలలో మిన‌హాయిస్తే అసంఘటిత రంగంలోనే కాస్తా ఉపాథి అవకాశాలు ఉన్నాయి. ఈ తరగతి కార్మికుల జీవన పరిస్థితులు దుర్భరంగా తయారైనాయి. చమురు ఉత్పత్తులైన పెట్రోల్, డీజల్, వంటగ్యాస్ ధరలపై ఉన్న ప్రభుత్వ‌ నియంత్రణను ఎత్తివేసి, మార్కెట్ శక్తులకు అప్పగించడంతో ప్రజలపై మోయలేని ఆర్థిక‌ భారం పడింది. నిరంతరం పెరుగుతున్న‌ నిత్యావసర వస్తువుల ధరల వల్ల సామాన్యుల జీవితాలు అతలాకుతలమైపోయాయి. నిజవేతనాలు దారుణంగా పడిపోయాయి. నిరుద్యోగం, పేదరికం పెరిగాయి. ఆర్థిక కుంభకోణాలు, అవినీతి ఏడాదికేడాది రికార్డులు బద్దలుకొడుతూ దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను భ్రష్టు పట్టించాయి. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే గడచిన ఐదు సంవత్సరాలుగా ప్రజాకంఠక పాలన సాగింది. ఈ దుర్భర పరిస్థితుల నుండి త్వరితగతిన విముక్తి కావాలని సామాన్య ప్రజలు వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తున్నారు. కాంగ్రెస్ దుష్టపాలనకు సమాధి కట్టాలన్న కృతనిశ్చయానికి ప్రజలొచ్చారు. సరియైన రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయం కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. యు.పి.ఎ. ఆర్థిక విధానాలే యన్.డి.ఎ. విధానాలు. ఈ నేపథ్యంలో ప్రజానుకూల‌ ఆర్థిక విధానాలతో, జవాబుదారితనంతో, స్వ‌చ్ఛమైన, నీతివంతమైన, అవినీతిరహిత పాలన అందించే నిజమైన రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయం కోసం దేశ ప్రజలు ఎదురుచూస్తున్నారు. 

విధానాలే అజెండా కావాలి!

Surya Daily, February 23, 2014

కూటముల కోసం పార్టీల అన్వేషణ
కంటిలో నలుసులా ఆమ్‌ ఆద్మీ
20 మంది ఎంపీ అభ్యర్ధుల ప్రకటన
వాగ్దానాలు నెరవేర్చేందుకు అడుగులు
దుందుడుకు చర్యలంటూ విమర్శలు
చిన్న ప్రయత్నానై్ననా ప్రోత్సహించాలి
ఆమ్‌ ఆద్మీకి వ్యతిరేకంగా కాంగ్రెస్‌, బిజెపి
కార్పొరేట్ల చేతుల్లో రెండూ పావులే!
ప్రత్యామ్నాయం కోసం జనం ఎదురు చూపు

దేశంలో ఎన్నికల వేడి రాజుకొంటున్నది. రాజకీయ కూటముల ఏర్పాటులో రాజకీయ పార్టీలన్నీ తలమునకలై ఉన్నాయి. అధికార పీఠాన్ని అధిష్ఠించి ఉన్న కాంగ్రెస్‌ పార్టీ నేతృత్వంలోని యు.పి.ఎ. కూటమికి, ఢిల్లీ పీఠాన్ని అధిరోహించాలని ఉవ్విళ్ళూరుతున్న బి.జె.పి. నాయకత్వంలోని యన్‌.డి.ఎ. కూటమికి- ఆమ్‌ ఆద్మి పార్టీ కంటిలో నలుసులా పరిణమించినట్లు భావించడం జరుగుతోంది. ఇటీవల జరిగిన దేశ రాజధాని ఢిల్లీ శాసన సభకు జరిగిన ఎన్నికల ఫలితాలతో ఈ భావనకు బలం చేకూరింది. ఢిల్లీలో హంగ్‌ అసెంబ్లీ ఏర్పడడంతో అతిపెద్ద పార్టీగా ఆవిర్భవించినప్పటికీ బి.జె.పి. ప్రభుత్వాన్ని నెలకొల్ప లేక పోయింది. రెండవ అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించిన ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ అధినేత కేజ్రీవాల్‌ కాంగ్రెస్‌ పార్టీ తోడ్పాటుతో ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసి, తనదైన శైలిలో 48 రోజుల పాటు పరిపాలన సాగించారు. తన ఎన్నికల వాగ్దానమైన్‌ జన్‌ లోక్‌ పాల్‌ బిల్లును ప్రవేశ పెట్టడానికి శాసనసభ తిరస్కరించడంతో రాజీనామా చేసి, తిరిగి ప్రజా క్షేత్రంలోకి దూకారు. రానున్న పార్లమెంటు ఎన్నికల్లో పోటీ చేసే ఇరవై మంది అభ్యర్థుల పేర్లను అందరి కంటే ముందుగా ప్రకటించి ఎన్నికల యుద్ధభేరి మ్రోగించారు.

పార్టీ పేరు ఆమ్‌ ఆద్మీ. సిద్ధాంతపరంగా ఆశ్రీత పెట్టుబడిదారీ విధానాలకు వ్యతిరేకంగా ఉండాలి. అంటే, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థకు వ్యతిరేకం కాదు. అవినీతిని తుదముట్టించాలనే లక్ష్యాన్ని చేరుకోవాలనే సంకల్పంతో కార్యాచరణ. సంక్షేమ రాజ్యంలో సామాన్యుల జీవితాలకు ఊరట కలిగించే రాయితీలను ఇవ్వడం ప్రభుత్వ విధి అని విశ్వసిస్తున్న పార్టీ. ఇదే స్థూలంగా కేజ్రీవాల్‌ కేంద్ర బిందువుగా నెలకొల్పిన ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ సైద్ధాంతిక పునాదిగా కనబడుతున్నది. ఆ పార్టీ ఆచరణను పరిశీలించినా అందుకు అనుగుణంగానే అంకిత భావంతో పని చేస్తున్న అభిప్రాయం కలుగుతున్నది. ఢిల్లీలో అధికార పగ్గాలు చేపట్టిన వెనువెంటనే పలు ప్రాధాన్యతాంశాలపై దృష్టి సారించిన కేజ్రీవాల్‌ ప్రభుత్వం మీటర్‌ల ఆధారంగా ప్రతి కుటుంబానికి రోజుకు 667 లీటర్ల ఉచిత నీటి సరఫరాను, నెలసరి 400 యూనిట్లకు లోపు విద్యుత్తును వినియోగించుకొనే కుటుంబాలకు చార్జీలలో 50 శాతం రాయితీ, విద్యుత్‌ బిల్లుల తయారీలో జరిగిన అవకతవకలను సరిదిద్దడంలో భాగంగా 24,000 మదిరకి బిల్లుల చెల్లింపులో 50 శాతం రాయితీ, నర్సరీ స్కూళ్ళ ప్రవేశాలలో అవినీతిని అరికట్టే ధ్యేయంతో సహాయ కేంద్రాల ఏర్పాటు, ప్రభుత్వ పాఠశాలలలో మౌలిక సదుపాయాల మెరుగుదలకు ప్రతి పాఠశాలకు లక్ష రూపాయల మంజూరు, బడా పెట్టుబడిదారులకు చెందిన ప్రయివేటు విద్యుత్‌ సరఫరా సంస్థల గణాంకాలను బహిరంగ పరచాలని డిమాండ్‌ చేయడం, వి.ఐ.పి. సం„స్కృతికి చెల్లు చీటీ పలుకుతూ ప్రభుత్వ వాహనాలపై రెడ్‌ అండ్‌ బ్లూ బుగ్గల తొలగింపు,

పొలీసుల దుశ్చర్యలకు వ్యతిరేకంగా ముఖ్యమంత్రి ఆధ్వర్యంలోనే సామూహిక ధర్నా, 2010లో కామన్‌ వెల్‌‌త క్రీడల నిర్వహణలో వెలుగు చూసిన అక్రమాలపై నాటి ముఖ్యమంత్రి షీలా దీక్షిత్‌ పై ఎఫ్‌.ఐ.ఆర్‌. నమోదు చేసి విచారణ చేపట్టాలని, సహజ వాయువు ధరల పెంపు అంశంలో అవినీతి జరిగిందన్న ఆరోపణలపై రిలయన్‌‌స పరిశ్రమపైన, రిలయన్‌‌స పరిశ్రమ అధినేత ముఖేష్‌ అంబానితో- కేంద్ర ప్రభుత్వం కుమ్మక్కయి సహజ వాయువు ధరలను ఇష్టమొచ్చినట్లు పెంచి, విద్యుత్తు చార్జీల పెరుగుదలకు దోహదపడ్డారని ఆరోపిస్తూ కేంద్ర పెట్రోలియం మరియు సహజవాయువుల మంత్రిత్వ శాఖామాత్యులు వీరప్ప మొయిలీ, మాజీ కేంద్ర మంత్రి మురలి దియోరా లపై కేసు నమోదు చేసి, విచారణ జరపాలని ఎ.సి.బి.ని ఆదేశిస్తూ ఉత్తర్వుల జారీ చేయడం ఈ కోవ క్రిందికే వస్తాయి.కేజ్రివాల్‌ నేతృత్వంలోని ప్రభుత్వం తీసుకొన్న ఈ చర్యలన్నీ బహుళ ప్రాచుర్యం పొందాయి. వీటిపై కొన్ని తరగతుల నుండి విమర్శులు వెల్లువెత్తినా, ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ నాయకత్వం- అధికార దాహంతో పని చేసిందని ఎవరూ అనలేరు. అనాలోచితంగా రాయితీల పందారం చేసిందనో, దుందుడుకు చర్యలకు పూనుకొన్నదనో, ముఖ్యమంత్రిగా ఉంటూ ఆందోళనలకు దిగి శాంతి భద్రతలకు విఘాతం కల్పించడమేమిటి అనో- కొందరు ప్రశ్నించి ఉండవచ్చు. అంతే గానీ చేజిక్కిన అధికారాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి అడ్డదారులు తొక్కారని విమర్శించే సాహసం మాత్రం ఎవరూ చేయలేదు. భ్రష్ఠు పట్టిన రాజకీయ రంగాన్ని ప్రక్షాళన చేయడం అసాధ్యమనే నిరుత్సాహ వాతావరణం అలముకొని ఉన్న నేటి పరిస్థితుల్లో- ఒక చిరు ప్రయత్నం ఎవరు ఏ రూపంలో చేసినా శుభ పరిణామంగా భావించి, ప్రోత్సహిస్తే సమాజానికి కొంతైనా మేలు జరుగుతుందేమో! సమాజాన్ని నియంత్రిస్తూ, మౌలిక సమస్యలకు హేతుబద్ధమైన పరిష్కారాలను అన్వేషించి, అమలు చేస్తూ, ప్రగతికి బాటలు వేయవలసిన గురుతర బాధ్యత రాజకీయ వ్యవస్థపై ఉన్నది. సైద్ధాంతిక, రాజకీయ పరంగా ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ పరిణతి చెందిన పార్టీ అని అభివర్ణించడం దుస్సాహసమే అవుతుంది. అపారమైన త్యాగాలతో సముపార్జించుకొన్న స్వాతంత్య్ర ఫలాలు సామాన్యుడికి అందని ద్రాక్ష పళ్ళుగానే మిగిలిపోయాయి.

దారిద్య్రం, నిరుద్యోగం, అధిక ధరలు ప్రజల జీవితాలతో చెలగాటమాడుతున్నాయి. అవినీతి అందలమెక్కి రాజ్యమేలు తున్నది. సమాజంలో అవినీతికి రాజకీయ అవినీతే మూలం. ధన బలం, కండ బలం ఎన్నికల వ్యవస్థనే అపహాస్యం చేస్తున్నాయి. కడకు, మంద బలం ప్రజాస్వామ్యానికి మూల స్తంభమైన పార్లమెంటులోకి చొచ్చుకుపోయి ప్రజాస్వామ్యాన్ని గొడ్డలివేటుకు గురిచేసిన తాజా „సంఘటనలను చవిచూశాం. రాజకీయ పార్టీలలో అవకాశవాదం తారా స్థాయికి చేరింది. ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ ప్రభుత్వాన్ని కూలగొట్టడానికి ఢిల్లీ శాసన సభలో కాంగ్రెస్‌, బి.జె.పి. రెండూ ఏకమయ్యాయి. అవినీతిపై పోరు సాగించడానికి శక్తివంతమైన జన్‌ లోక్‌ పాల్‌ చట్టాన్ని తీసుకొస్తే ప్రజల చేతుల్లో ఆయుధంగా ఉంటుందని సర్వత్రా అంగీకరిస్తున్న అంశం. సాంకేతికపరమైన కారణాలను సాకుగా చూపెట్టి ఢిల్లీ లెప్టినెంట్‌ గవర్నర్‌ అభ్యంతరం చెప్పడం, కాంగ్రెస్‌- బి.జె.పి. ఒక్కటై శాసనసభలో బిల్లును ప్రవేశపెట్టకుండా అడ్డుకోవడాన్ని బట్టి వాటి నిజస్వరూపం బట్టబయలైంది. తెలుగు జాతిని అడ్డగోలుగా రెండు ముక్కలు చేయడానికి పార్లమెంటు విశ్వసనీయతనే ప్రశ్నార్థకం చేసే విధంగా ఆ రెండు పార్టీలు నిస్సిగ్గుగా ఏకమైనాయి. ఈ తాజా ఘటనలను పరిశీలించిన వారికెవరికైనా ఈ రెండు పార్టీలు ఒకే తానులోని ముక్కలేననే విషయం స్పష్టమవుతుంది. వీటి పట్ల విసుగు చెందిన ప్రజానీకం ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయాల కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.

రాజకీయ రంగంలో దినదినానికీ పతనమైపోతున్న నైతిక విలువలకు జీవం పోసే చిరు ప్రయత్నం ఎవరు చేసినా ఆధరించడానికి ప్రజలు సిద్ధంగా ఉన్నారనడానికి ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీకి లభించిన మద్దతే ప్రబల నిదర్శనం. అలాంటి ప్రయోగాలు విఫలమైతే ప్రజల్లో నిర్వేదం బలపడుతుంది. సుస్పష్టమైన సైద్ధాంతిక పునాది, సమకాలీన సమస్యలపై శాస్త్రీయమైన, హేతుబద్ధమైన చింతన లేకుండా వ్యక్తుల చుట్టూ పరిభ్రమించే రాజకీయ పార్టీల ప్రభావం సమాజంపై పరిమితంగానే ఉంటుంది. దీర్ఘకాలికంగా మనుగడ సాగించడమూ కష్టమే. అలాంటి పార్టీల్లో ప్రజాస్వామ్య పనివిధానానికి ఉండే అవకాశం తక్కువే. ఆరున్నర దశాబ్దాల స్వాతంత్య్రానంతరం దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థ- కార్పొరేట్‌ రంగం గుప్పిటలోకి వెళ్ళిపోయింది. కార్పొరేట్‌ రంగంలోని ముఖేష్‌ అంబానీ వంటి దిగ్గజాల కనుసన్నల్లో ప్రభుత్వాలు పని చేస్తున్నాయి. దేశ సహజ వనరులను కొల్లగొట్టి, ఇబ్బడి ముబ్బడిగా లాభాలు గడించి, సంపదను గుట్టలు గుట్టలుగా పోగేసుకోవడానికి మార్గాన్ని సుగమం చేస్తున్న ఆశ్రీత పెట్టుబడిదారీ విధానాల వ్యతిరేకతను ఎన్నికల అజెండాగా ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ మార్చడానికి చేస్తున్న ప్రయత్నం అభినందించతగినది.

అధికారంలో ఉన్న కాంగ్రెస్‌, అధికారం కోసం అర్రులు చాస్తున్న బి.జె.పి. రెండూ కూడా కార్పొరేట్‌ రంగం చేతుల్లో పావులే. కార్పొరేట్‌ రంగ దిగ్గజాలు అందించే డబ్బు సంచులతోనే ఎన్నికల ప్రక్రియను ఒక ప్రహసనంగా మార్చి, ప్రజాస్వామ్యాన్ని చెరబడుతున్నారు. వివిధ రాజకీయ పార్టీలు, బడా పారిశ్రామికవేత్తలు, కాంట్రాక్టర్లు, మాఫియా ముఠాలు, చీకటి వ్యాపారాలలో అందెవేసిన వ్యక్తులు- డబ్బు సంచులతో ఎన్నికలకు సిద్ధమవుతున్న తరుణంలో- ధన ప్రభావం లేని రాజకీయాల కోసం అంకిత భావంతో ఎన్నికల బరిలో నీతి నిజాయితీ పరులను దించాలని ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ చేస్తున్న ప్రయత్నం స్వాగతించతగినది. కృష్ణా- గోదావరి బేసిన్‌ లో లభిస్తున్న సహజ వాయువును సొంతం చేసుకొని లక్షల కోట్ల రూపాయలు గడించడానికి రిలయన్‌‌స సంస్థకు కేంద్ర ప్రభుత్వం లైసెన్‌‌స ఇచ్చింది. ప్రతిష్ఠాత్మకమైన ప్రభుత్వ రంగ సంస్థ ఒ.యన్‌.జి.సి.ని పక్కకు నెట్టి ముఖేష్‌ అంబానీకి అప్పగించింది. అమలులో ఉన్న ఒప్పందం మేరకు 2014 ఏప్రిల్‌ 1 వరకు సహజవాయువు ధరను ఒక మిలియన్‌ బ్రిటిష్‌ థెర్మల్‌ యూనిట్‌ కు రూ. 4.2 డాలర్లుగా నిర్ణయించారు. రిలయల్‌‌స సంస్థ అడుగులకు మడుగులొత్తే కేంద్ర ప్రభుత్వం- ఒప్పందం గడువు ముగియక ముందే యూనిట్‌ ధరను 8.4 డాలర్లకు పెంచుతూ నిర్ణయం చేసింది. తద్వారా ఏడాదికి రూ. 54,500 కోట్ల మేరకు ప్రజలపై భారం అడుతుంది.

అది చాలదన్నట్లు ఒక లక్ష ఇరవై వేల కోట్ల రూపాయల మేరకు రిలయన్‌‌స సంస్థకు లబ్ధి చేకూర్చే విధంగా మరొక నిర్ణయం కూడా చేసింది. మన దేశంలో ఉత్పత్తి అవుతున్న సహజవాయువు అమ్మకపు ధరను రూపాయల్లో కాకుండా డాలర్లలో నిర్ణయించడంలో కేంద్ర ప్రభుత్వ డొల్లతనం బయటపడుతున్నది. పర్యవసానంగా రసాయనిక ఎరువుల ధరలు, విద్యుత్తు చార్జీలు, వంట గ్యాస్‌ ధరలు ఇంకా పెరిగి సామాన్యుడి వెన్ను విరుగుతుంది. కేంద్ర ప్రభుత్వ అండదండలతో రిలయన్‌‌స సంస్థ అధినేత ముఖేష్‌ అంబానీ చేస్తున్న ఘరానా దోపిడీని, కృష్ణా - గోదావరి బేసిన్‌ మన రాష్ట్రంలో ఉన్నా మన రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని నిలవరించలేక పోయింది. ఆమ్‌ ఆద్మీ పార్టీ ఏకంగా ఈ అవినీతి కుంభకోణానికి బాధ్యులైన వారందరిపై అవినీతి నిరోధక చట్టం కింద కేసు నమోదు చేయడం ద్వారా ఆశ్రీత పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థపై తిరుగుబాటు బావుటాను ఎగరవేసింది. ఆశ్రీత పెట్టుబడిదారీ విధానాల వల్ల జరుగుతున్న దుష్ఫలితాలను, జాతికి జరుగుతున్న నష్టాన్ని ఎన్నికల అజెండాగా మార్చడం ద్వారా ప్రజలను చైతన్యవంతులను చేసి, ప్రతిఘటనోద్యమానికి బాటలు వేయడం శుభƒ సూచికం. రానున్న ఎన్నికలు డబ్బు, మద్యం, కులం, మతం, ప్రాంతం ప్రాతిపదికగా కాకుండా ప్రజల నిజజీవితాలతో చెలగాటమాడుతున్న రాజకీయ, ఆర్థిక విధానాల ప్రాతిపదికగా జరగడానికి ఎవరు ఏ చిన్న ప్రయత్నం చేసినా ప్రజలు స్వాగతించవలసి ఉన్నది.