Tuesday, June 3, 2014

మంత్రుల విద్యార్హతలపై అసంబద్ధ చర్చ




భారత దేశం వంటి వైవిధ్యభరితమైన (అనేక భాషలు, సంస్కృతులు, జాతులు, తెగలు, మతాలు, కులాలు, ప్రాంతాలు వగైరా గల) దేశానికి దిశానిర్దేశం చేసే రాజకీయ నాయకత్వం ఉన్నత విద్యావంతంగా ఉంటే మెరుగైన పాలనకు అవకాశం ఉంటుందనడంలో సందేహం లేదు. సామాజిక స్పృహ, శ్రేష్ఠమైన నాయకత్వ లక్షణాలు లేనివారు ఎంతటి విద్యావంతులైనా సమర్థవంతమైన పాలనను అందించలేరని చరిత్ర రుజువు చేసింది. నరేంద్ర మోడీ నేతృత్వంలో కొలువు దీరిన కేంద్ర మంత్రివర్గం పొందికపై వ్యాఖ్యానిస్తూ- డిగ్రీ పట్టభద్రురాలు కూడా కాని స్మృతి ఇరానీ మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖామాత్యురాలా!- అంటూ పెదవి విరిచారు. దాంతో మొదలైన విమర్శ ప్రతివిమర్శల పర్వం కాంగ్రెస్‌, భాజపాల మధ్య నాసిరకమైన చర్చకు దారితీశాయి. స్మృతి ఇరానీ విద్యార్హతపై మాట్లాడే ముందు యు.పి.ఎ. అధ్యక్షురాలుగా బాధ్యతలు నిర్వహిస్తూ- ప్రముఖ ఆర్థిక వేత్త, దేశ ప్రధాని డా మన్మోహన్‌ సింగ్‌ను రిమోట్‌ కంట్రోల్‌తో నడిపించిన సోనియా గాంధీ విద్యార్హతపై భాజపా నాయకులు, స్మృతి ఇరానీ సహచర మంత్రులు ప్రశ్నించడంతో- కాంగ్రెస్‌ నాయకుల పరిస్థితి కుడితిలో పడ్డ ఎలుకలా తయారయ్యింది.

ప్రజల చేత ఛీత్కారానికి గురైన కాంగ్రెస్‌ నాయకులు గుణపాఠాలు నేర్చుకోవడానికి బదులు అసంబద్ధ వ్యాఖ్యలు చేసి నాలుక కరుచుకోవడం పరిపాటయ్యింది. మోడీ నేతృత్వంలోని కేంద్ర ప్రభుత్వం అనుసరించబోయే విధానాలపై దృష్టిసారించి హేతుబద్ధమైన, నిర్మాణాత్మకమెన వైఖరి ప్రదర్శించడానికి బదులు, కేంద్ర మంత్రుల విద్యార్హతలపై అసందర్భమైన, అపరిపక్వమైన విమర్శలు చేసి మరొకసారి నవ్వులపాలయ్యారు. దేశాన్ని అన్ని రంగాలలో భ్ర„ష్ఠు పట్టించిన కాంగ్రెస్‌ పార్టీ నాయకులకు విధానాలపై చర్చించే చైతన్యం కానీ, విజ్ఞత కానీ ఉన్నట్లు కనపడడం లేదు. స్మృతి ఇరానీపై వచ్చిన మరొక ఆరోపణ- ఎలక్షన్‌ కమిషన్‌కు సమర్పించిన అఫిడవిట్లలో తేడాలున్నాయన్నది.

2004 లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో పోటీ చేసినప్పుడు- 1996లో ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంనుండి దూరవిద్యద్వారా బి.ఎ. పట్టభద్రురాలైనట్లు పేర్కొన్నారని, 2014 ఎన్నికల నామినేషన్‌ పత్రంలో ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంలోనే దూర విద్య ద్వారా 1994లో బి.కాం. ప్రథమ సంవత్సరం విద్య ఆర్జించినట్లు పేర్కొనడంతో రెండింటి మధ్య తేడాలున్నాయని ఆరోపించారు. తప్పుడు అఫిడవిట్లు సమర్పించడం ద్వారా వ్యక్తుల విశ్వసనీయత దెబ్బతింటుంది. ఆమె బి.ఎ. చదివారా, లేదా బి.కాం. ప్రథమ సంవత్సరం పూర్తి చేశారా- అన్న విషయంలో కూడా స్పష్టతలేని చైతన్యరాహిత్యంలో స్మృతి ఇరానీ ఉన్నారా- అన్న అనుమానం ఎవరికైనా రావడం సహజం. ఆ విషయంపై ఎన్నికల సంఘానికే స్పందించే అధికారం ఉన్నది.
ఈ వివాదం పూర్వరంగంలో, ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయ అధికారులు పత్రాలను రహస్యంగా చేరవేశారనే ఆరోపణపై ఐదుగురు ఉద్యోగులను సస్పెండ్‌ చేయడం, „స్మృతి ఇరానీ జోక్యంతో మళ్ళీ ఉపసంహరించుకోవడం వంటి పరిణామాలు జరిగిపోయినట్లు వార్తలు వచ్చాయి. సోషల్‌ మీడియాలోనూ కేంద్రమంత్రుల విద్యార్హతలపై బహుళ ప్రచారం జరుగుతున్నది. ఆ మాటకొస్తే, దేశానికి దిశానిర్దేశం చేయవలసిన ప్రధాన మంత్రి నరేంద్ర మోడీ సహితం ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంనుండి దూరవిద్య ద్వారానే రాజకీయ శాస్త్రంలో డిగ్రీ పట్టభద్రుడైనారని చెబుతున్నారు.

ఆయన సమర్థవంతమైన పాలనాధక్షుడని దేశ ప్రజలు అధికార పగ్గాలు అప్పగించారు. ప్రజల విజ్ఞతను ప్రశ్నించగలమా? మహిళా- శిశు సంక్షేమ శాఖామాత్యులు మేనకా గాంధీ, భారీ పరిశ్రమలు- ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల శాఖామాత్యులు అనంత్‌ గీతే, విమానయాన శాఖామాత్యులు అశోక్‌ గజపతి రాజు, విమానయాన శాఖ సహాయ మంత్రి జి.యం. సిద్ధేశ్వర, గనులు- ఉక్కు- కార్మిక, ఉపాథి శాఖ సహాయ మంత్రి విష్ణు దియో సాయ్‌, వినియోగదారులు- ఆహార, ప్రజాపంపిణీ వ్యవహారాల శాఖ సహాయ మంత్రి రావ్‌ సాహెబ్‌ పాటిల్‌ దన్వె తదితరుల విద్యార్హత మెట్రిక్యులేషన్‌ లేదా ఆ లోపే! జలవనరులు, గంగా నది శుద్ధి శాఖామాత్యులు ఉమాభారతి విద్యార్హత కేవలం 6వ తరగతే. ఉమాభారతి మోడీ మంత్రివర్గంలో అత్యంత తక్కువ విద్యార్హత ఉన్న మంత్రి అని అంటున్నారు. కానీ ఆమెకు ఒక పెద్దరాష్టమ్రైన మధ్యప్రదేశ్‌కు ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహించిన అనుభవం ఉన్నదన్న విషయాన్ని గమనంలో ఉంచుకోవాలి.
మానవ వికాసానికి విద్య దిశానిర్దేశం చేస్తుంది. సామాజిక స్పృహ మానవుని ఔన్నత్యాన్ని పెంచుతుంది. రాజకీయ నాయకులు సామాజిక స్పృహతో సమాజాభివృద్ధికి అంకితమై కృషి చేయాలి. నీతి, నిజాయితీ, కర్తవ్య నిర్వహణ పట్ల చిత్తశుద్ధే కొలబద్ధగా ప్రజాసేవకు నిబద్ధతతో పనిచేసే వారెవరైనా ప్రజాపాతినిథ్య చట్టం మేరకు ఎన్నికల్లో పోటీ చేసి ప్రజాప్రతినిథులుగా ఎన్నిక కావచ్చు. రాజ్యాంగ బద్ధమైన పదవులు చేపట్టి పాలన చేయవచ్చు.

మానవ వనరుల మంత్రిత్వ శాఖ కీలకమైనది. విద్య, పరిశోధనా రంగాల పట్ల సంపూర్ణ అవగాహన ఉండాల్సిన అవసరాన్ని నొక్కి చెప్పడం తప్పు కాదు. మానవ వనరుల అభివృద్ధికి సంబంధించి శాస్త్రీయ దృక్పథంతో ఆలోచించే సామర్థ్యం ఉన్నదా, లేదా- అన్నది వారి పని విధానాన్ని పరిశీలించిన మీదట, అంశాల ప్రాతిపదికగా సద్వివిమర్శలు చేయవచ్చు. ప్రస్తుత విద్యావిధానం తీవ్రమైన సంక్షోభంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్నది. విద్యా ప్రమాణాల పెరుగుదలపై దృష్టి సారించి సత్వరచర్యలు చేపట్టాల్సిన అంశం ప్రథమ ప్రాధాన్యతాంశంగా ముందు కొచ్చింది. కేంద్ర, రాషా్టల్ర ఉమ్మడి జాబితాలో ఉన్న విద్యాభివృద్ధికి రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలతో సమన్వయం చేసుకొంటూ సమర్థవంతంగా పథకం ప్రకారం కృషి చేయాల్సి ఉన్నది. అంతర్జాతీయ ప్రమాణాలతో పోటీ పడగలిగిన స్థాయికి మన ఉన్నత విద్యా సంస్థలు అభివృద్ధి చెందక పోవడం ఒక సవాలుగా పరిణమించింది. ప్రతిష్ఠాత్మకమైన ఐ.ఐ.టి. వంటి సంస్థలున్నా, మన ఉన్నత విద్యా సంస్థలు అంతర్జాతీయ గుర్తింపు పొందలేక పోతున్నాయి. విద్యా ప్రమాణాలు పడిపోతున్నాయనే ఆందోళన వ్యక్తమవుతున్నది. నిపుణులైన అధ్యాపకుల కొరత తీవ్రమైన సమస్యగా పరిణమించింది. పరిశోధనా రంగం వెనకపట్టు పట్టింది. మెడికల్‌ కౌన్సిల్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా (యంసిఐ) వంటి సంస్థల్లో అవినీతి చెదలు ప్రవేశించి వైద్య విద్యారంగాన్ని అభాసుపాలు చేశాయి. ప్రైవేటు విద్యాసంస్థలవల్ల విద్య, ప్రత్యేకించి వృత్తి విద్య అంగడి సరకుగా మారిపోయింది. ఇలా అనేక జఠిలమైన సమస్యలతో సతమతమవుతున్న విద్యారంగం నిధుల కొరతతో కునారిల్లి పోతున్నది. మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖ మంత్రిగా బాధ్యతలు స్వీకరించిన స్మృతి ఇరానీ తక్షణం దృష్టి సారించి సమర్ధవంతంగా పని చేయాల్సి ఉన్నది. ఆమె పని విధానాన్ని కొంత కాలమైన తరువాతే అంచనా వేయడానికి వీలవుతుంది.

ప్రభుత్వ తాత్విక చింతనే కీలకం:
అటల్‌ బిహారీ వాజ్‌ పేయ్‌ మంత్రివర్గంలో మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖామాత్యులుగా బాధ్యతలు నిర్వహించిన మురళీ మనోహర్‌ జోషి విద్యాధికులే. ఆయన అలహాబాదు విశ్వవిద్యాలయం నుండి యం.యస్సీ. పట్టభద్రుడైనారు. భౌతిక శాస్త్రంలో పరిశోధనా పత్రాన్ని సమర్పించి డాక్టరేట్‌ పొందారు. ఆ విశ్వవిద్యాలయం లోనే భౌతిక శాస్త్ర అధ్యాపకులుగా పని చేశారు. శాస్త్రీయ విజ్ఞానాన్ని ఆర్జించిన మురళీ మనోహర్‌ జోషి- జ్యోతిష్యాన్ని ఉన్నత విద్యాసంస్థలైన కళాశాలలు, విశ్వవిద్యాలయాల్లో డిగ్రీ, పోస్టు గ్రాడ్యుయేషన్‌ కోర్సులలో బోధనాంశంగా ప్రవేశపెట్టడానికి పూనుకొన్నారు. కారణం- సంఘ్‌ పరివార్‌ కూటమి అజెండా అయిన విద్యా కాషాయికరణ బాధ్యతను ఆనాడు మురళీ మనోహర్‌ జోషి తలకెత్తుకోవడమే. అందులో భాగంగా భారతీయ చరిత్ర, సంస్కృతి ముసుగులో చరిత్రను వక్రీకరించి తిరగరాసే ప్రయత్నం చేశారు. మురళీ మనోహర్‌ జోషి ఉన్నత విద్యార్జన చేసిన వారేకదా! మరి అశాస్త్రీయమైన, మూఢనమ్మకాలను ఒక శాస్త్రంగా భావించి బోధనాంశంగా ప్రవేశ పెట్టడానికి చేసిన ప్రయత్నాలను ఏమనాలి?

దేశానికి అత్యంత విలువైన ఆస్తి మానవ సంపద. ప్రపంచ దేశాలన్నింటి కంటే మన దేశంలోని జనాభాలో యువత శాతం ఎక్కువగా ఉన్నది. మానవ వనరులను సక్రమంగా, సమర్థవంతంగా, అభివృద్ధి చేసి, నిపుణులను తయారు చేసుకొని సద్వినియోగం చేసుకోవడంపైనే దేశాభివృద్ధి ఆధారపడి ఉన్నది. ఈ కర్తవ్య నిర్వహణలో మానవ వనరుల అభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ పాత్ర ప్రముమైనది. ఈ శాఖామాత్యులుగా బాధ్యతలు నిర్వహించే వారు విద్యావంతులై ఉంటే మంచిదే! నేటి విద్యా వ్యవస్థ ఎదుర్కొంటున్న సంక్షోభ స్వభావాన్ని అర్థంచేసుకొని ప్రక్షాళన చేయడానికి, నాణ్యమైన విద్యను విస్తరింపచేయడానికి- ప్రణాళికా బద్ధంగా కృషి చేయడంలో వారికి ఉపకరిస్తుంది. అన్నింటి కంటే వారికున్న సామాజిక స్పృహ, శాస్త్రీయ దృక్పథం, మంత్రిత్వ శాఖకు దిశానిర్దేశం చేయగల సామర్థ్యం ఉన్నదా, లేదా- అన్నది ముఖ్యం. శాస్త్రీయ విజ్ఞానాన్ని అంగీకరించడానికి, ప్రోత్సహించడానికి, అభివృద్ధి చేయడానికి, శాస్త్రీయవిజ్ఞానం ప్రాతిపదికన మానవవనరులను తీర్చిదిద్దడంద్వారా దేశాభివృద్ధికి అవసరమమైన నిపుణులను అందించడానికి రాజకీయ సంకల్పం ముఖ్యమైనది. ఉన్నత విద్యనార్జించి పట్టభద్రులైనంత మాత్రానో లేదా శాస్త్ర విజ్ఞాన రంగంలో డాక్టరేట్‌ పొందిన వారైనంత మాత్రానో మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖామాత్రులు కావడానికి అర్హులని భావిస్తే పొరపాటు. ప్రభుత్వాధినేత అయిన ప్రధాన మంత్రి తాత్తి్వక చింతన, మంత్రుల సొంత ఆలోచనలు, వారు ప్రాతినిథ్యంవహిస్తున్న రాజకీయ పార్టీ భావజాలం ప్రాతిపదికన స్థూలంగా విధానాల రూపకల్పన, అమలు ఆధారపడి ఉంటుంది.

మానవ వనరుల మంత్రిత్వ శాఖలో ముఖ్యభూమిక పోషించే సంస్థలైన భారత చారిత్రక పరిశోధనా మండలి (ఐ.సి.హెచ్‌.ఆర్‌.) యూనివర్సిటీ గ్రాంట్‌‌స కమిషన్‌ (యు.జి.సి.)లకు ఛైర్మన్లుగా, నేషనల్‌ కౌన్సిల్‌ ఆఫ్‌ ఎడ్యుకేషనల్‌ రీసర్‌‌చ అండ్‌ ట్రైనింగ్‌ (ఎన్‌.సి.ఆర్‌.టి.)కు డైరెక్టర్‌గా రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్‌ (ఆర్‌.యస్‌.యస్‌.)కు సన్నిహితులైన వారిని నియమించడం ద్వారా విద్యారంగాన్ని కాషా యీƒరించడానికి నాటి యన్‌.డి.ఎ. ప్రభుత్వం పథకం ప్రకారం చర్యలు చేపట్టింది. ఆ సందర్భంగా శాస్త్ర విజ్ఞాన రంగాలలో ప్రఖ్యాతిగాంచిన మేథావులు స్పందించి సమైక్య గళం వినిపించారు. జాతీయ స్థాయిలో సమావేశమై- యన్‌.డి.ఎ. ప్రభుత్వం విద్యారంగాన్ని కాషాయీకరణ చేయడానికి తీసుకొన్న నిర్ణయాన్ని ముక్తకంఠంతో వ్యతిరేకించారు. డా మురళీ మనోహర్‌ జోషి ఉన్నత విద్యార్హతలున్న అనుభవజ్ఞుడైన భాజపా నాయకుడి నేతృత్వంలోనే మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖ లోపభూయిష్టమైన, అశాస్త్రీయమైన విద్యావిధానాన్ని భావిభారత పౌరుల మెదళ్ళలోకి చొప్పించాలని ప్రయత్నించింది. దీనిని బట్టి చూస్తే, స్మృతి ఇరానీ విద్యార్హత అంత ప్రాధాన్యతాంశం కాదు, కానీ ఆమెకూడా భాజపా నాయకురాలే కాబట్టి, మురళీ మనోహర్‌ జోషి అర్థాంతరంగా వదిలిపెట్టి వెళ్ళిన విద్యా కాషాయీకరణ అజెండాను మళ్ళీ ముందుకు తెచ్చి అమలు చేయడానికి పూనుకొంటారో లేదో వేచి చూడాలి. మూఢƒనమ్మకాలకు, అశాస్త్రీయ భావాలకు ప్రాణంపోసి, పెంచిపోషించే చర్యలకు పూనుకొన్నా, లౌకిక వ్యవస్థకు హానికల్పించే చర్యలు చేపట్టినా, శాస్త్రవిజ్ఞాన పరిశోధన- అభివృద్ధికి అవరోధం కల్పించే విధానాలు అమలు చేయడానికి నిర్ణయాలు తీసుకొన్నా ప్రజాస్వామ్య ప్రగతిశీలశక్తులు, శాస్త్ర విజ్ఞాన రంగానికి చెందిన మేథావులు ప్రతిఘటించడానికి సంసిద్ధులైఉండాలి. అంతేగానీ వ్యక్తిగత విద్యార్హతలపై అసంబద్ధ విమర్శలు చేయడం అర్థరహితం. విధానాలపై ఎవరైనా విమర్శలు చేయవచ్చు, ఆందోళనలు, ఉద్యమాలు చేయవచ్చు.

నాయకత్వ లక్షణాలు ముఖ్యం:
తెలివితేటలకు విద్యార్హత ఒక్కటే కొలబద్దగా భావించడం సబబు కాదు. వృత్తి నైపుణ్యంతో పనిచేయవలసిన ఉద్యోగస్థులకు- ఆ ఉద్యోగానికి సంబంధించి కనీస విద్యార్హత తప్పనిసరి. మరి, మంత్రి పదవులు చేపట్టే వారికి తగిన విద్యార్హతలు ఉండాల్సిన అవసరం లేదా అని ప్రశ్నించే వారి సంఖ్య తక్కువేమీ కాదు. అందరూ ఉన్నత విద్యావంతులు కావాలన్న ఆకాంక్ష ఉన్నతమైనది. కానీ దురదృష్టవశాత్తు దేశంలో విద్య అందరికీ అందుబాటులోకి రాలేదు. దేశంలో అక్షరాస్యుల సంఖ్య 2010-11 గణాంకాల మేరకు 73%. అంటే 27% మంది నిరక్షరాస్యులే.
ప్రాథమిక పాఠశాలలలో చేరిన బాలబాలికల్లో పదవ తరగతిలోపే 49.3% మంది చదువు మానేస్తున్నారు.

ప్రత్యేకించి నాణ్యమైన ఉన్నత విద్య, వృత్తి విద్య అందని ద్రాక్ష పండ్లు గానే మిగిలిపోయాయి. వివక్షతో కూడుకొన్న విద్యా వ్యవస్థ కొనసాగుతున్నది. పేదరికం, సామాజిక వెనుకబాటుతనం పర్యవసానంగా విద్యకు నోచుకోని పిల్లల సంఖ్య దేశంలో గణనీయంగా ఉన్నది. విద్యా హక్కు చట్టం అమలులోకి వచ్చిన తరువాత కూడా పరిస్థితిలో పెద్దగా మార్పు కనబడడం లేదు. ప్రాథమిక, మాథ్యమిక, ఉన్నత పాఠశాల, ఇంటర్‌ మీడియట్‌ విద్యలోపే చదువుకు స్వస్తిచెప్పే వారి సంఖ్య గణనీయంగా ఉంటున్నది. స్మృతి ఇరానీకి ఈ విషయంలో జీవితానుభవం ఉన్నది. ఆమెలో నిజంగా పట్టుదల, కసి ఉంటే పేదరికంతో తాను అందుకోలేక పోయిన నాణ్యమైన ఉన్నతవిద్యను అందరికీ అందించాలనే చిత్తశుద్ధితో కర్తవ్యనిర్వహణకు పూనుకోవచ్చు. దానిపై దృష్టి లగ్నం చేసి మానవ వనరుల అభివృద్ధి శాఖను సమర్థవంతంగా కార్యాచరణలోకి దించవచ్చు. చరిత్రలో అనేకమంది ఎలాంటి ఉన్నత చదువులు చదవకుండానే సామాజిక „స్పృహతో సమాజ సేవలో రాణించి చరిత్రలో సముచిత స్థానాన్ని పొందారు. అలా అని- చదువు ప్రాధాన్యతనూ తక్కువ చేసి చూడకూడదు. చదువు లేనివాడు వింత పశువుతో సమానమన్న లోకోక్తి ఉన్నది.

విద్య మనిషి మెదడుకు పదును పెడుతుంది. శాస్త్ర సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని ఆర్జించిన పౌరులు సమాజానికి నాణ్యమైన సేవలను అందించగలరు. రాజకీయ రంగం ద్వారా ప్రజాసేవ చేయదలచిన వారు, సమాజాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, సమాజ అభివృద్ధి దశను అర్థంు చేసుకొని, సామాజికాభివృద్ధిని వేగవంతం చేయడానికి ఉన్నత విద్యార్జన ఉపకరిస్తుంది. ఈ అంశం నిర్వివాదాంశం. అయితే, రాజ్యాంగం మేరకు ఓటు హక్కు ఉన్న ప్రతి పౌరుడు ఎన్నికల్లో పోటీ చేయవచ్చు, ఎన్నికల్లో పోటీచేసి చట్టసభ సభ్యులుగా ఎన్నికైన ప్రతిఒక్కరికీ మంత్రులుగా, ముఖ్యమంత్రులుగా, ప్రధానమంత్రులుగా బాధ్యతలు చేపట్టే అర్హత ఉన్నది. దాన్ని ప్రశ్నించే హక్కు ఎవరికీలేదు. విద్యార్హత లేదనే అసంబద్ధమైన వ్యాఖ్యానాలు చేయడం ద్వారా ప్రజాప్రతినిధుల హుందాతనానికి భంగం కలిగించడం నాగరికత అనిపించుకోదు. ఎన్నికల సంస్కరణలు తీసుకొచ్చి చట్టసభలకు పోటీ చేసే అభ్యర్థులకు కనీస విద్యార్హతలను నిర్ణయించాలనే డిమాండ్‌ చేసే వారూ లేకపోలేదు. నిరక్షరాస్యులు డబ్బుకు, మద్యానికి ఓట్లు అమ్ముకొంటున్నారని చైతన్యరాహిత్యంతో మాట్లాడే వారూ లేకపోలేదు. ఆమాటకొస్తే ఓటు హక్కును వినియోగించు కోవడంలోనూ, డబ్బు, మద్యం ప్రలోభానికి లొంగిపోవడంలోను విద్యావంతులు కూడా ఏ మాత్రం వెనుకబడిలేరని అనుభవాలు తెలియజేస్తున్నాయి.
రాజకీయ నాయకుడు లేదా నాయకురాలుకి ఉండవలసిన లక్షణాలకు సంబంధించి వారు విశ్వసిస్తున్న భావజాలం, అమలు చేస్తున్న విధానాలు, ఆచరిస్తున్న నైతిక ప్రమాణాలు, బాధ్యతలు నిర్వహించడానికి సమర్థత ఉన్నదా లేదా వగైరా అంశాల ప్రాతిపథికగా అంచనా వేయాలి. యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వంలో ప్రధాన మంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహించిన డా మన్మోహన్‌ సింగ్‌ ప్రపంచ ప్రఖ్యాతిగాంచిన ఆర్థికవేత్త, ఆయన మంత్రివర్గంలో ఆర్థిక మంత్రులుగా పనిచేసిన ప్రణబ్‌ ముఖర్జీ, చిదంబరం, ఆర్థిక సలహాదారులు, ప్రణాళికా సంఘం ఉపాధ్యక్షులు అందరూ పేరుగాంచిన ఆర్థికవేత్తలు, ఉన్నత విద్యావంతులే కానీ దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను భ్రష్ఠు పట్టించారు. ద్రవ్యోల్బణాన్ని నియంత్రించలేక పోయారు. నిత్యావసర ధరలు ఆకాశం వైపు పరుగులు తీస్తూ సామాన్యుల మూలుగలు పీల్చేస్తున్నా నియంత్రించ లేక చేవ చచ్చి కూర్చున్నారు. అందువల్ల ఉన్నత విద్యావంతులైతే మెరుగైన సేవలందిస్తారన్నది అపోహ మాత్రమే. నేటి మన విద్యా వ్యవస్థ శ్రేష్ఠమైన నాయకత్వ లక్షణాలతో యువతకు తర్ఫీదు ఇస్తున్నదో లేదో పరిశీలిస్తే నిరాశే మిగులుతుంది. ఈ రోజు దేశంలో జరిగిన ఆర్థిక కుంభకోణాల్లో, అవినీతి ఊబిలో కూరుక పోయిన ఘరానా పెద్ద మనుషులందరూ విద్యాధికులే. అందుకని తొందర పాటు వ్యాఖ్యానాలు చేయడం సముచితం కాదు. రాజకీయ నేతల్లో చూడవలసింది నీతి, నిజాయితీ, విశ్వసనీయత, వారి భావజాలం, ప్రజాసేవ పట్ల అంకిత భావం ఉన్నాయా, లేవా అన్న అంశాలే. ప్రభుత్వం అనుసరిస్తున్న విధానాలు జాతి ప్రయోజనాలకు అనుగుణంగా ఉన్నాయా, లేవా అన్న అంశాలపై చర్చ చేస్తే దేశానికి మేలు చేసిన వారమవుతాము.

Monday, June 2, 2014

చీకటి నుంచి చీకటికి

Publised: Sakshi : June 03, 2014 
చీకటి నుంచి చీకటికి
విభజన పర్యవసానంగా దాదాపు 90,000 వేల కోట్ల అప్పుల భారంతో 15,000 వేల కోట్ల లోటు బడ్జెట్‌తో కొత్త సంసారాన్ని ప్రారంభిస్తున్న ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ర్ట ఆర్థిక పరిస్థితి ఊహించని విధంగా సంక్షోభంలో పడింది.

 తెలుగు జాతి ఆశా సౌధంగా నిర్మించుకొన్న ఆంధ్రప్రదేశ్ రెండు ముక్కలయ్యింది. రాష్ర్ట విభజనతో దగాపడ్డ రాయలసీమ, ఉత్తరాంధ్ర, మధ్య దక్షిణ కోస్తాంధ్ర ప్రాంతాల ప్రజలు తీవ్రమైన ఆందోళనలో కొట్టుమిట్టాడుతున్నారు. రాయలసీమ మనుగడ ప్రశ్నార్థకమయ్యింది. రాష్ర్ట విభజనలో  కాంగ్రెస్‌కు ఎంత భాగస్వామ్యమున్నదో, భారతీయ జనతాపార్టీకి కూడా అంతే భాగస్వామ్యమున్నది. కాబట్టి ప్రస్తుతం అధికారం చేపట్టిన మోడీకి ఆంధ్రులకు జరిగిన నష్టాన్ని భర్తీ చేయవలసిన బాధ్యత ఉంది.  అభివృద్ధికి కేంద్రంగా, ఆదాయానికి నెలవుగా, ఉపాధికి కల్పవృక్షంగా ఉన్న హైదరాబాద్ మహానగరాన్ని కోల్పోయిన కోస్తాంధ్ర, రాయలసీమ ప్రజానీకానికి ఉపాధికల్పనతో కూడిన ఆర్థిక, పారిశ్రామికాభివృద్ధి తక్షణావసరం. విభజన పర్యవసానంగా దాదాపు 90,000 వేల కోట్ల అప్పుల భారంతో 15,000 వేల కోట్ల లోటు బడ్జెట్‌తో కొత్త సంసారాన్ని ప్రారంభిస్తున్న ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ర్ట ఆర్థిక పరిస్థితి ఊహించని విధంగా సంక్షోభంలో పడింది.

  శ్రీకాకుళం నుండి నెల్లూరు జిల్లా వరకు 900కిలో మీటర్లకుపైగా విస్తరించి ఉన్న సముద్ర తీరాన్ని ఉపయోగించుకొని కొత్త ఓడరేవుల నిర్మాణం విశాఖ-చెన్నై పారిశ్రామిక కారిడార్, విశాఖ- కాకినాడల మధ్య పెట్రో కారిడార్, కృష్ణా-గోదావరి సహజవాయువు ఆధారంగా ఎరువుల కర్మాగారాలు, విద్యుదుత్పాదనా కేంద్రాలు వగైరా పరిశ్రమలను నెలకొల్పడానికి చర్యలు చేపట్టనున్నట్టు వార్తలు వినిపిస్తున్నాయి. విభజన చట్టంలో పొందుపరచిన అంశాలను ప్రాతిపదికగా తీసుకొని నేడు చర్చంతా విశాఖ- నెల్లూరు జిల్లాల మధ్య విస్తరించి ఉన్న ప్రాంతంపై కేంద్రీకరించారు. పర్యవసానంగా భూముల ధరలు ఆకాశాన్నంటుతున్నాయి. ఈ  కృత్రిమ ‘హైప్’ను తగ్గించి, వాస్తవికతకు దగ్గరగా ప్రజలు ఆలోచించేలా మొదట నిర్మాణాత్మకమైన చర్యలను చేపట్టాలి.

  విద్యుత్ పంపిణీలోనూ ఆంధ్రప్రదేశ్ తీవ్ర అన్యాయానికి గురయ్యింది. ఆస్తులను అప్పులను, జనాభా ప్రాతిపదికపై పంపిణీ చేసి, విద్యుత్తును మాత్రం ప్రస్తుత వినియోగం ఆధారంగా పంపిణీ చేశారు. ఫలితంగా దాదాపు రెండువేల మెగావాట్ల విద్యుత్తును ఆంధ్రప్రదేశ్ నష్టపోయింది. తాత్కాలికంగా కేటాయిస్తే అర్థం చేసుకోవచ్చు. కానీ శాశ్వతంగా నష్టపరచి, నూతన పరిశ్రమల రాకకు అవరోధం కల్పించడం ఏ మేరకు సమంజసం?  విద్యుత్ అవసరాల కోసం ప్రత్యామ్నాయంగా సౌర విద్యుత్, పవన విద్యుత్ ఉత్పత్తికి పెద్ద ఎత్తున నిధులను వెచ్చిస్తే సత్పలితాలుంటాయి.

 భవిష్యత్తు తరాల తలరాతలతో ముడిపడి ఉన్న మౌలిక సమస్యల పరిష్కారానికి నడుం బిగించాలి. నేడు జరుగుతున్న చర్చల సరళిని పరిశీలిస్తే లోపభూయిష్టమైన కేంద్రీకృత అభివృద్ధి ప్రణాళికలే మళ్లీ అమలులోకి వచ్చేలా సూచనలు కనబడుతున్నాయి. ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పడిన 1956 నాటికి విశాఖలో హిందుస్థాన్ షిప్‌యార్డు, హైదరాబాద్ ఆల్విన్, నిజామాబాద్‌లో నిజాం చక్కెర పరిశ్రమలు మాత్రమే కేంద్ర, రాష్ర్ట ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు ఉండేవి. 1965-75 మధ్య కాలంలో కేంద్ర ప్రభుత్వం హైదరాబాద్ కేంద్రంగా ఇ.సి.ఐ.ఎల్., బి.హెచ్.ఇయల్., ఐ.డి.పి.ఎల్, హెచ్.యం.టి, మిథాని, యన్.యం.డి.సి., యన్.యఫ్.సి., విశాఖపట్నంలో బి.హెచ్.పి.వి., జెన్‌కో లాంటి భారీ పరిశ్రమలను ప్రభుత్వ రంగంలోనూ, కోరమాండల్ ఎరువుల కర్మాగారాన్ని ప్రైవేటు రంగంలోనూ నెలకొల్పడంతో పారిశ్రామికాభివృద్ధి ఊపందుకొన్నది. ప్రభుత్వ పెట్టుబడులతో భారీ పరిశ్రమలు, మౌలిక సదుపాయాల కల్పన పర్యవసానంగా ముఖ్యంగా హైదరాబాద్, కొంత వరకు విశాఖపట్నం కేంద్రాలలో పారిశ్రామికాభివృద్ధికి బలమైన పునాదులు పడినాయి. ప్రయివేటు పెట్టుబడులు ఇబ్బడిముబ్బడిగా తరలి వచ్చి అభివృద్ధికి పాలుపంచుకొన్నాయి.  కానీ నేడు సరళీకృత ఆర్థిక విధానాల అమలు మూలంగా ప్రభుత్వం పెట్టుబడులు పెట్టి పరిశ్రమలను నెలకొల్పే విధానానికి స్వస్తి చెప్పారు. ఈ పూర్వరంగంలో పారిశ్రామికాభివృద్ధికి కేవలం ప్రైవేటు పెట్టుబడులపైనే ఆధారపడవలసిన అనివార్య పరిస్థితి.

 కానీ రాయలసీమ లాంటి ప్రాంతాలలో ప్రభుత్వ పెట్టుబడులతో పారిశ్రామికాభివృద్ధి చేయకుంటే ఎండమావిగానే మిగిలిపోతుంది. శ్రీకాళహస్తి సమీపంలోని మన్నవరం వద్ద బి.హెచ్.ఇ.యల్., యన్.టి.పి.సి సంస్థలు సంయుక్తంగా నెలకొల్పుతున్న విద్యుత్ పరికరాల పరిశ్రమను సత్వరం పూర్తి చేసి ఉత్పత్తి ప్రారంభించడానికి చర్యలు చేపట్టాలి. తిరుపతి కేంద్రాన్ని ఉన్నత విద్యా కేంద్రంగా, పర్యాటక కేంద్రంగా అభివృద్ధి చేయడంతో పాటు, చుట్టు ప్రక్కల ప్రాంతాలలో ఐ.టి. తదితర పారిశ్రామికాభివృద్ధికి అనువైన వాతావరణాన్ని నిర్మించాలి. ఒకవైపున చెన్నై, రెండవ వైపున బెంగళూర్, అలాగే కృష్ణపట్నం ఓడరేవుకు సమీపంలో ఉండడం వల్ల మౌలిక సదుపాయాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి.

 కడప జిల్లాలో ప్రైవేటు రంగంలోస్థాపించ తలపెట్టి అర్థాంతరంగా ఆగిపోయిన బ్రహ్మణి ఉక్కు కర్మాగారం స్థానంలో స్టీల్ అథారిటీ ఆఫ్ ఇండియా ఆధ్వర్యంలో ఉక్కు పరిశ్రమను స్థాపించవచ్చు. అనంతపురం జిల్లాలో నెలకొల్పి తలపెట్టి మూలనపడిన లేపాక్షి పారిశ్రామికవాడ ప్రతిపాదనను ఆచరణలోకి తీసుకురావచ్చు. రేణిగుంట రైల్వే వ్యాగన్ రిపేర్ కర్మాగారం స్థాయిని పెంచవచ్చు. కర్నూలు జిల్లాలో ఖనిజాధార పరిశ్రమలకు పుష్కలంగా అవకాశాలున్నాయి. కడప జిల్లాలోని యర్రగుంట్ల, అనంతపురం జిల్లాలోని తాడిపత్రి పరిసరాలలో సిమెంటు కర్మాగారాలు మినహాయిస్తే చెప్పుకోతగ్గ పరిశ్రమలే రాయలసీమలో లేవు. ఈ ప్రాంతాన్ని వేధిస్తున్న అతి పెద్ద సమస్య నీరు. దానికి పరిష్కారాన్ని కనుగొనాలి.

పోలవరంపై పేచీ ఎందుకు?





Published: Surya Daily May 31st 2014
పోలవర‍ం ప్రాజెక్టు ముంపు ప్రాంతాలు తెలంగాణాలో అంతర్భాగంగా ఉంటే అధికార పగ్గాలు చేపట్టాక కుటిలనీతితో అభ్యంతరాలు లేవదీసి ప్రాజెక్టు నిర్మాణాన్ని అడ్డుకోవచ్చని భావించిన వారికి నిరాశే మిగిలింది. నిర్వాశితులపైన కొందరు మొసలి కన్నీరు కారుస్తున్నారు. రచ్చ చేస్తున్న వారు ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి వ్యతిరేకమా? లేదా! నిర్వాశితులకు మెరుగైన సహాయ‌, పునరావాస పథకాన్ని అమలు చేయాలని కోరుతున్నారా? లేదా! ముంపు గ్రామాలపై పెత్తనాన్ని కోల్పోతున్నామనే ఆవేదనకు గురౌతున్నారా? అన్న విషయాన్ని స్పష్టం చేస్తే ప్రజలు వారి నిజ స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకొంటారు. 1956కు ముందున్నసరిహద్దులతో కూడిన‌ ప్రత్యేక తెలంగాణ రాష్ట్రం కావాలని ఉద్యమాలు చేసిన వారు ఈనాడు ఏ నైతిక బలంతో పోలవరం ప్రాజెక్టు ముంపు ప్రాంతాల సమస్యపై ఆందోళనలు చేస్తున్నారు? ఆ ప్రాంతాలు ఒకనాటి ఆంధ్ర రాష్ట్రంలోని ప్రాంతాలు కదా! పైపెచ్చు తాముకోరని భద్రాచలం, మునగాల తదితర ప్రాంతాలను బోనస్ గా పొందారు కదా! ఆ ప్రాంతాలు ఒకనాటి ఆంధ్ర రాష్ట్రంలో అంతర్భాగమే కదా!  నూతనంగా ఆవిర్భవించబోయే ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం భద్రాచలం రెవెన్యూ డివిజను కోల్పోయి, పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణం పర్యవసానంగా ముంపుకుగురయ్యే గ్రామాలున్న మండలాలను మాత్రమే రాష్ట్రపతి జారీ చేసిన ఆర్డినెన్స్ ద్వారా పొందగలిగింది. ఇప్పటికే ఒడిశా రాష్ట్ర ప్రభుత్వ అభ్యంతరాలతో ప్రాజెక్టు నిర్మాణంలో తలెత్తిన సమస్యల నేపథ్యంలో నూతనంగా ఏర్పడబోయే తెలంగాణ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం నుండి కొత్త సమస్యలు ఎదురుకాకుండా  రాష్ట్రపతి ఆర్డినెన్స్ ఉద్దేశించబడిందని భావించాలి.
రాష్ట్రాన్ని అడ్డగోలుగా విభజిస్తూ పార్లమెంటు ఉభయ సభలు ఆమోదించిన చట్టం అమలు ప్రక్రియలో భాగంగానే ఆ ఆర్డినెన్స్ జారీ చేయబడింది. అవ్వా కావాలి, బువ్వా కావాలి అన్న నానుడిగా తెలంగాణ రాష్ట్రం కావాలి, భద్రాచలం, మునగాల తదితర ప్రాంతాలు మావే అన్న అసంబద్ధవాదన చేయడంలోని ఔచిత్యం ఏ మాత్రం లేదు. జాతీయ ప్రాజెక్టుగా నిర్మించ తలపెట్టిన పోలవరం ప్రాజెక్టుకు ఎలాంటి అవరోధాలు ఎదురుకాకుండా ఉండడానికి సౌలభ్యంగా ముంపుకు గురయ్యే గ్రామాలున్న మండలాలను మాత్రమే ఆంధ్రప్రదేశ్ లో కలిపారు. భద్రాచలం దేవస్థానం ఉన్న‌ పట్టణాన్ని తెలంగాణాలోనే అంతర్భాగంగా కొనసాగించాలని విభజన చట్టంలో పేర్కొన్న దానికి అనుగుణంగా ఆ పట్టణానికి రహదారి కోసం కొన్ని గ్రామాలను మినహాయిస్తూ కేంద్ర ప్రభుత్వం నిర్ణయం తీసుకొన్నది. కానీ పోలవరం నిర్మాణానికి శికండిలా అడ్డుపడదామనుకొన్న దుష్ట‌శక్తులు మాత్రం అవకాశం చేజారి పోయినందుకు నిస్పృహతో రోడ్డుకెక్కారు. తెలంగాణాలో అధికార పగ్గాలు చేబట్టబోతున్న పార్టీ బాధ్యతతో వ్యవహరించక పోతే కొత్తకొత్త సమస్యలతో తెలంగాణా సమాజం ఇబ్బందులుపడే అవకాశం ఉన్నది. మచ్చుకు ఒకటి ప్రస్తావించుకోవాలి. కృష్ణా డెల్టా ఆధునీకీకరణ ద్వారా ఆదా చేసే నీటిలో 20 టియంసి లను మహబూబ్ నగర్ జిల్లాలో నిర్మాణంలో ఉన్న భీమా ప్రాజెక్టుకు కేటాయించారు. కృష్ణా డెల్టా ఆధునీకీకరణ పనులైతే మొదలే కాలేదు, కానీ భీమాకు నికర జలాలను సర్దుబాటు చేశారు. ఇప్పుడు ఆధునీకీకరణ పనులకు నిథుల‌ వ్యయం ఆంధ్రప్రదేశ్ చేయాలి, ఆదా అయ్యే నికరజలాలను మాత్రం తెలంగాణ అనుభవించాలి. ఇదెక్కడి న్యాయమని ఆ ప్రాంతం వారు పేచీపెడితే వివాదాలను పెంచుకోవడమే అవుతుంది కదా! రెండు ప్రాంతాల్లోని ప్రభుత్వాలు, రాజకీయ పార్టీలు విజ్ఞత ప్రదర్శించక పోతే సమస్యలు, వివాదాల వలయంలోకి ప్రజలను నెట్టివేసే ప్రమాదం ఉన్నది.
బహుళార్థ సాధక ప్రాజెక్టు :  గోదావరి పరీవాహక ప్రాంతం మహారాష్ట్ర, చత్తీస్‌గఢ్‌, మధ్యప్రదేశ్‌, ఒడిశా, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాష్ట్రాలలో విస్తరించి ఉంది. గోదావరి నదీ జలాల వివాద ట్రిబ్యునల్‌ మూడు వేల టిఎంసీల నికరజలాలు లభిస్తాయని 1980లో అంచనా వేసి ఆంధ్ర‌ప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి 1480 టిఎంసీలను కేటాయించింది. మనం దాదాపు 800 టిఎంసీలను మాత్రమే వివిధ ప్రాజెక్టుల ద్వారా ప్రస్తుతం వినియోగించుకుంటున్నాం. ఇంకా 700 టిఎంసీల నికర జలాలను వినియోగించుకోలేని దుస్థితిలో ఉన్నాము. పర్యవసానంగా ప్రతి సంవత్సరం వరద నీటితో కలిపి సగటున మూడు వేల టిఎంసీల నీరు సముద్రంలో కలిసిపోతున్నది. వరదలొచ్చినప్పుడు లక్షలాది ఎకరాలలోని పంటలు నీట మునిగి వేల కోట్ల రూపాయల నష్టాలతో రైతాంగం దివాలా తీస్తున్నది. పోలవరం నిర్మాణం ద్వారా వరదల వల్ల జరుగుతున్న ఈ భారీ నష్టాన్ని నివారించవచ్చు. గోదావరి నదిలో సంవృద్ధిగా ఉన్న నీటిని, నీటి ఎద్దడి ఉన్నకరవు పీడిత ప్రాంతాలకు తరలించడం ద్వారా తెలుగు నాట‌ సమగ్రాభివృద్ధికి బాటలు వేయవచ్చు. ఆహార భద్రతకు బరోసా కల్పించవచ్చు.ఈ లక్ష్యానికి అనుగుణంగా నిర్మించ తలపెట్టిన ఇందిరాసాగర్‌ (పోలవరం) బహుళార్ధ సాధక ప్రాజెక్టును వివాదాస్పదం చేయడం తెలుగు జాతి ప్రయోజనాలకు హాని తలపెట్టడమే అవుతుంది. తెలుగు ప్రజల ద‌శాబ్దాల కోరిక నెరవేరబోతున్నప్పుడు దానికి తోడ్పాటును అందించాలే గానీ ద్రోహబుద్ధితో ఆలోచించకూడదు. ఈ ప్రాజెక్టు ప్రస్తుత నమూనాను బట్టి వివిధ ప్రాంతాల ప్రజానీకానికి బహుళ ప్రయోజనాలు సమకూరనున్నాయి.
1) ధాన్యాగారమైన కృష్ణ, గోదావరి డెల్టాకు సాగునీటి సరఫరాలో తరచు ఒడిదుడుకులు ఏర్పడుతున్నాయి. నదిలో నీటి ప్రవాహం తగ్గిపోవడంతో ధవళేశ్వరం, విజ్ఞేశ్వరం ఆనకట్టలు 10.50 లక్షల ఎకరాలున్న గోదావరి ఆయకట్టకు పంట కాలం మొత్తానికి నీరందించలేని దుస్థితి నెలకొన్నది. రెండు మూడేళ్ళకొకసారి ఇలాంటి చేదు అనుభవాలను రైతాంగం చవిచూస్తున్నది. పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణం ద్వారా మాత్రమే గోదావరి ఆయకట్టకు రక్షణ కల్పించబడుతుంది.
2) తూర్పు, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాల, కృష్ణా, విశాఖపట్నం జిల్లాలలోని మెట్ట ప్రాంతాలలో 7. 20 లక్షల ఎకరాలకు సాగునీరు అందించే లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకోవడం జరిగింది. 3) కృష్ణా డెల్టా ఆయకట్టకు బచావత్‌ ట్రిబ్యునల్‌ తీర్పు మేరకు 80 టిఎంసీల గోదావరి నీటిని సరఫరా చేసి, తత్ఫలితంగా ఆదా అయ్యే కృష్ణా నదీ జలాలలో కర్ణాటక, మహారాష్ట్రల‌ వాటా క్రింద 35 టిఎంసీలు పోను మిగిలిన 45 టిఎంసీలను ఆంధ్రప్రదేశ్ వినియోగించుకోవచ్చని బచావత్ ట్రిబ్యునల్ పేర్కొన్నది. అలా ఆంధ్రప్రదేశ్ కు సంక్రమించే 45 టియంసి ల నికరజలాలను కరవు పీడిత రాయలసీమ ప్రాంతం, ప్రకాశం జిల్లా, తెలంగాణ ప్రాంతంలోని మహబూబ్‌నగర్‌, నల్లగొండ జిల్లాలలో మిగులు జలాల ఆధారంగా నిర్మిస్తున్న ప్రాజెక్టులకు సద్వినియోగం చేసుకోవచ్చు. 4) విద్యుత్ కొరతలతో విలవిల్లాడిపోతున్న పూర్వరంగంలో 960 మెగావాట్ల జల విద్యుదుత్పాదన చేసుకోవడానికి వీలతుంది. 5) మహానగరంగా అభివృద్ధి చెందిన‌ విశాఖపట్నానికి రక్షిత మంచినీరు, విశాఖ ఉక్కు ఆంధ్రుల హక్కు అన్న నినాదంతో సాధించుకొన్న ఉక్కు పరిశ్రమ అవసరాల కోసం 23. 44 టిఎంసీలను సరఫరా చేయాలని ప్రాజెక్టు లక్ష్యాలలో నిర్దేశించుకోవడం జరిగింది. వీటిని ప్రాంతీయ కోణం నుంచి పాక్షిక దృష్టితో చూడరాదు.
జాతీయ ప్రాజెక్టు: పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి అన్ని అనుమతులు లభించాయి. కేంద్ర ప్రభుత్వం జాతీయ ప్రాజెక్టుగా ప్రకటించింది. ఫలితంగా ప్రాజెక్టు నిర్మాణం కోసం 90% నిధులను కేంద్ర ప్రభుత్వమే సమకూర్చుతుంది. ఈ దశలో ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి మోకాలడ్డడం తెలుగు జాతి ప్రయోజనాలకు హాని కల్పించడమే. ప్రాజెక్టు నమూనా మార్చాలని, జలాశయం ఎత్తును తగ్గించి ముంపు ప్రాంతాలను తగ్గించాలన్న‌ డిమాండ్లు ప్రాజెక్టు నిర్ధేశిత లక్ష్యాలకు వ్యతిరేకమైనవి. ప్రస్తుత ప్రాజెక్టు నమూనానే అత్యుత్తమమైనదని నిపుణుల కమిటీ, అలాగే కేంద్ర జల సంఘం లోతైన అధ్యయనం తరువాత నివేదికలిచ్చాయి.
పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణం వల్ల ఆంధ్రప్రదేశ్ లో 38, 186 హెక్టార్లు, చత్తీస్‌గఢ్‌లో 1,637 హెక్టార్లు, ఒడిశాలో 1, 182 హెక్టార్ల భూములు, వాటిలో భాగంగా 3, 267 హెక్టార్ల అటవీప్రాంతం ముంపునకు గురవుతుందని అంచనా వేశారు. ఖమ్మం జిల్లాలో 205 గ్రామాలు, 34, 143 కుటుంబాలకు చెందిన 1, 40, 275 మంది జనాభా, ప.గో. జిల్లాలో 42 గ్రామాలు, 6,959 కుటుంబాలు, 25, 026 మంది జనాభా, తూ.గో. జిల్లాలో 29 గ్రామాలు, 3, 472 కుటుంబాలు, 11, 874 మంది జనాభా నిర్వాసితులవుతారని అంచనా వేశారు. వీరిలో 45 శాతానికి పైగా గిరిజనులే కావడం గమనార్హం. అందువల్ల ప్రత్యేక దృష్టితో సహాయ, పునరావాస పథకాన్ని రూపొందించి అమలు చేయాలి. ప్రాజెక్టు ద్వారా నిర్వాసితులే మొదటి లబ్ధిదారులు కావాలి. ప్రాజెక్టు నిర్మాణం జరిగే ప్రాంతం పరిథిలోనే చట్టబద్దంగా ముంపు ప్రాంతాలుంటే నిర్వాశితులకు సహాయ, పునరావాస కార్యక్రమాలను చేపట్ట‌డానికి సౌలభ్యంగా ఉంటుంది. ప్రాజెక్టు నిర్మాణాన్ని త్వరితగతిన పూర్తి చేయడానికి అవరోధాలు ఉండవు. ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి ఆటంకాలు కల్పించాలనే దురుద్ధేశాలున్న వారి ఆటలు సాగవు. కేంద్ర ప్రభుత్వం జారీ చేసిన ఆర్డినెన్స్ మూలంగా పోలవరం ప్రాజెక్టుకు అవసరమైన భూసేకరణలోను, నష్ట పరిహారాన్ని చెల్లించడంలోను, సహాయ మరియు పునరావాస పథకాన్ని అమలు చేయడంలోనూ, ఒకటిఅర ఏదైనా అనుమతులు పొందాల్సి ఉంటే వాటిని పొందడానికి భవిష్యత్తులో సమస్యలు తలెత్తకుండా త్వరిత గతిన ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి మార్గం సుగమం అయ్యిందని భావించవచ్చు. ఒడిశా రాష్ట్రం లేవనెత్తిన అభ్యంతరాల నివృత్తికి కూడా కేంద్ర ప్రభుత్వం సత్వరం చొరవ తీసుకొని, ఆ సమస్యను పరిష్కరించి, రానున్న ఐదేళ్ళ కాలంలోనైనా ప్రాజెక్టు నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేయాలని ప్రజలు ఆకాంక్షిస్తున్నారు. కాలం గడిచే కొద్ది నిర్మాణ వ్యయం తడిసి మోపిడవుతున్నది.
నిర్వాశితులకే మొదటి న్యాయం: ప్రాజెక్టు నిర్మాణం మూలంగా నిర్వాశితులయ్యే ప్రజానీకానికి, ప్రత్యేకించి సామాజికంగా వెనుకబడ్డ గిరిజనులకు ప్రప్రథమంగా మెరుగైన సహాయ, పునరావాస పథకాన్ని నిబద్ధతతో అమలు చేయడం ద్వారా వారి భవిష్యత్తుకు డోకా లేకుండా చూడాలి. వారి జీవన ప్రమాణాల పెరుగుదలకు మార్గాన్ని సుగమం చేయాలి. వెనుకబాటుతనంతో పేదరికంలో మగ్గిపోతూ అనాగరికులుగా జీవిస్తున్న‌ గిరిజనులకు మెరుగైన జీవనోపాథిని కల్పించాలి. వారి సంస్కృతి, చరిత్ర, సాంప్రదాయాల పరిరక్షణకు అనుగుణంగా పునరావాస కేంద్రాలను నిర్మించాలి. ఈ సమస్యల పట్ల‌ రాష్ట్ర, కేంద్ర ప్రభుత్వాలు బాధ్యతాయుతంగా వ్యవహరించి, ప్రథమ ప్రాధాన్యతనిచ్చి నిథులు కేటాయించి సహాయ పునరావాస పథకాన్ని అమలుచేయాలి. భూములు కోల్పోయిన వారికి ప్రాజెక్టు ఆయకట్టు క్రిందనే భూములు సేకరించి ప్రత్యామ్నాయంగా భూమి కేటాయించడం ద్వారా వారి జీవనోపాథికి భంగం కలగకుండా చట్టబద్ధమైన చర్యలు తీసుకోవాలి. చేతి వృత్తుల వారికి, గ్రామీణ సేవారంగంలో ఉపాథి పొందుతున్న అసంఘ‌టిత కార్మికులకు ప్రత్యామ్నాయ ఉపాథి కల్పించాలి. విద్య, వైద్య, రహదారులు, రక్షిత మంచి నీరు తదితర మౌలిక సదుపాయాలు కల్పించాలి. నిర్వాశితులవుతున్న గిరిజనులు మరియు గిరిజనేతరుల న్యాయబద్ధమైన కోర్కెల పరిష్కారంలో ప్రభుత్వాలు అలసత్వం ప్రదర్శిస్తే రాజకీయ పార్టీలు, ప్రజాసంఘాలు ఆందోళనలు, ఉద్యమాలు చేస్తే ప్రజలు హర్షిస్తారు. విజ్ఞత ప్రదర్శించి, ప్రజల విస్తృత ప్రయోజనాలతో ముడిపడి ఉన్న పోలవరం బహుళార్థ సాధక‌ ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి సహకరించడం తెలుగు జాతి అభివృద్ధికి సహకరించడమే అవుతుంది.



Thursday, May 29, 2014

పోలవరంపై ఎందుకీ రచ్చ?

Published in Andhra jyothi  May 30, 2014

 పోలవరం బహుళార్థ సాధక ప్రాజెక్టు నిర్మాణాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్న శక్తులకు కేంద్ర ప్రభుత్వం జారీ చేసిన ఆర్డినెన్స్ 'షాక్' ఇచ్చింది. పోలవరంపై నిప్పు పెట్టి, లబ్ధి పొందాలని కొన్ని రాజకీయ పార్టీలు తాపత్రయపడడం తెలుగు జాతి ఉమ్మడి ప్రయోజనాలకు అత్యంత హానికరం. గోదావరి పరీవాహక ప్రాంతం మహారాష్ట్ర, ఛత్తీస్‌గఢ్, మధ్యప్రదేశ్, ఒడిశా, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రాలలో విస్తరించి ఉంది. గోదావరి నదీ జలాల వివాద ట్రిబ్యునల్ మూడు వేల టీఎంసీల నికరజలాలు లభిస్తాయని అంచనా కట్టి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి 1480 టీఎంసీలను కేటాయిస్తూ 1980లో ప్రకటించింది. ఇప్పటి వరకు మనం దాదాపు 800 టీఎంసీలను మాత్రమే ప్రాజెక్టుల ద్వారా వినియోగించుకున్నాం. ఇంకా 700 టీఎంసీల నికర జలాలను సద్వినియోగం చేసుకోలేకపోతున్నాం. ఫలితంగా ప్రతి ఏడాదీ వరద నీటితో కలిపి సగటున 3వేల టీఎంసీల నీరు సముద్ర గర్భంలో వృధాగా కలిసిపోతున్నది. వరదలొచ్చినప్పుడు లక్షలాది ఎకరాలలో పంటలు నీటిపాలైపోతున్నాయి. ప్రాణనష్టం జరుగుతోంది. పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణం ద్వారా వరదల వల్ల జరుగుతున్న నష్టాన్ని నివారించవచ్చు. సమృద్ధిగా ఉన్న నీటిని కరువు పీడిత ప్రాంతాలకు తరలించడం ద్వారా తెలుగు జాతి సమగ్రాభివృద్ధి సాధ్యపడుతుంది. దేశ ఆహార భద్రతకు ఉపకరిస్తుంది.
ఈ లక్ష్యాలకు అనుగుణంగా నిర్మించ తలపెట్టిన ఇందిరాసాగర్ (పోలవరం) బహుళార్థ సాధక ప్రాజెక్టును వివాదాస్పదం చేయడం అంటే జాతి ప్రయోజనాలకు విఘాతం కల్గించడమే. ప్రజల ఏడు దశాబ్దాల చిరకాల వాంఛ పోలవరం. ఈ ప్రాజెక్టు ద్వారా బహుళ ప్రయోజనాలు సమకూరుతాయి. ధాన్యాగారమైన కృష్ణ, గోదావరి డెల్టాకు సాగునీటి సరఫరాలో తరచూ ఒడిదుడుకులు ఏర్పడుతున్నాయి. వర్షా కాలంలో ఉధృతంగా ప్రవహించే గోదావరి నదిలో తరువాత కాలంలో నీటి ప్రవాహం తగ్గిపోవడంతో ధవళేశ్వరం, విజ్ఞేశ్వరం ఆనకట్టలు 10.50 లక్షల ఎకరాలున్న గోదావరి ఆయకట్టుకు పంట కాలం మొత్తానికి నీరందించలేని దుస్థితి నెలకొన్నది. పోలవరం వంటి పెద్ద రిజర్వాయరు నిర్మాణం ద్వారా మాత్రమే ఆయకట్టుకు రక్షణ కల్పించవచ్చు. ప్రాజెక్టు నమూనాలో మార్పులు చేసి, జలాశయం ఎత్తును తగ్గించడం ద్వారా ముంపు ప్రాంతాలను తగ్గించాలని ప్రాజెక్టును వ్యతిరేకించే శక్తులు సన్నాయి నొక్కులు నొక్కుతున్నాయి. నమూనాలో మార్పులు చేస్తే ప్రాజెక్టు మౌలిక లక్ష్యాలే దెబ్బతింటాయి. ప్రస్తుత ప్రాజెక్టు నమూనానే అత్యుత్తమమైనదని నిపుణుల కమిటీ, అలాగే కేంద్ర జల సంఘం వేరువేరుగా లోతైన అధ్యయనం చేసి నివేదికలిచ్చాయి. సుప్రీం కోర్టు కూడా ఈ ప్రాజెక్టు నిర్మాణం బచావత్ ట్రిబ్యునల్ తీర్పుకు అనుగుణంగానే ఉన్నదని చెప్పింది.
తూర్పు, పశ్చిమ గోదావరి జిల్లాల, కృష్ణా, విశాఖపట్నం జిల్లాల్లోని మెట్ట ప్రాంతాలలో 7.20 లక్షల ఎకరాలకు సాగునీరు అందించే లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకోవడం జరిగింది. ప్రస్తుతం కృష్ణా నదీ జలాల ఆధారంగా సాగులో ఉన్న కృష్ణా డెల్టా ఆయకట్టుకు బచావత్ ట్రిబ్యునల్ తీర్పు మేరకు 80 టీఎంసీల గోదావరి నీటిని సరఫరా చేసి, కర్ణాటక, మహారాష్ట్రల వాటా 35 టీఎంసీలు పోను మిగిలిన 45 టీఎంసీలను ఆంధ్రప్రదేశ్ వినియోగించుకొనే అవకాశం ఇచ్చింది. నీటి ఎద్దడితో సతమతమవుతున్న రాయలసీమ ప్రాంతం, ప్రకాశం జిల్లా, తెలంగాణ ప్రాంతంలోని మహబూబ్‌నగర్, నల్లగొండ జిల్లాలలో కృష్ణా నది మిగులు జలాల ఆధారంగా ప్రస్తుతం నిర్మాణంలో ఉన్న తెలుగు గంగ (29), హంద్రీ-నీవా (40), గాలేరు-నగరి()38), వెలుగొండ (43.5), నెట్టెంపాడు (20 టీఎంసీలు), కల్వకుర్తి (25 టీఎంసీలు), యస్.యల్.బి.సి. (30 టీఎంసీలు) ప్రాజెక్టులకు కావలసిన మొత్తం 225.5 టీఎంసీల నీటి అవసరాలలో కొంతమేరకైనా నికర జలాలను కేటాయించి సద్వినియోగం చేసుకోవచ్చు. తీవ్రమైన విద్యుత్ కొరతను ఎదుర్కొంటున్న సమయంలో చౌకగా 960 మెగావాట్ల జల విద్యుదుత్పాదన చేసుకోవచ్చు. విశాఖపట్నానికి మంచినీరు, ఉక్కు పరిశ్రమ అవసరాల కోసం 23.44 టీఎంసీలను సరఫరా చేయాలని కూడా నిర్దేశించుకోవడం జరిగింది. వీటన్నింటినీ ప్రాంతీయ కోణం నుంచి పాక్షిక దృష్టితో చూసి, వ్యతిరేకించడం ఏమాత్రం సమంజసం కాదు. పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి అవసరమైన అన్ని అనుమతులు ఉన్నాయి. జాతీయ ప్రాజెక్టుగా కేంద్ర ప్రభుత్వం ప్రకటించింది. ఫలితంగా ప్రాజెక్టు నిర్మాణం కోసం 90 శాతం నిధులను కేంద్ర ప్రభుత్వమే సమకూర్చుతుంది. ఈ ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి మోకాలడ్డడం తెలుగు జాతి ప్రయోజనాలకు హాని కల్పించడమే అవుతుంది.
ఈ ప్రాజెక్టు నిర్మాణం వల్ల ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో 38,186 హెక్టార్లు, ఛత్తీస్‌గఢ్‌లో 1,637 హెక్టార్లు, ఒడిశాలో 1,182 హెక్టార్ల భూములు, వాటిలో భాగంగా 3,267 హెక్టార్ల అటవీ ప్రాంతం ముంపునకు గురవుతుందని అంచనా వేశారు. ఖమ్మం జిల్లాలో 205 గ్రామాలు, 34,143 కుటుంబాలకు చెందిన 1,40,275 మంది జనాభా, పశ్చిమగోదావరి జిల్లాలో 42 గ్రామాలు, 6,959 కుటుంబాలు, 25,026 మంది జనాభా, తూర్పుగోదావరి జిల్లాలో 29 గ్రామాలు, 3,472 కుటుంబాలు, 11,874 మంది జనాభా నిర్వాసితులవుతారని అంచనా వేశారు. వీరిలో 45 శాతానికి పైగా గిరిజనులే కావడం గమనార్హం. అందువల్ల ప్రత్యేక దృష్టితో మెరుగైన సహాయ, పునరావాస పథకాన్ని రూపొందించి అమలు చేయాలి. ప్రాజెక్టు ద్వారా సమకూరే ప్రయోజనాలను అనుభవించడంలో నిర్వాసితులే మొదటి లబ్ధిదారులు కావాలి. ప్రాజెక్టు నిర్మాణం జరిగే ప్రాంతం పరిధిలోనే చట్టబద్ధంగా ముంపు ప్రాంతాలుంటే నిర్వాసితులకు నష్ట పరిహారం చెల్లించడంలోను, మెరుగైన సహాయ, పునారావాస కార్యక్రమాలను చేపట్టడానికి సౌలభ్యంగా ఉంటుంది. అప్పుడే ప్రాజెక్టు నిర్మాణాన్ని త్వరితగతిన పూర్తి చేయడానికి అవరోధాలు ఉండవు.
పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి పొరుగు రాష్ట్రాలైన ఒడిశా, ఛత్తీస్‌గఢ్‌ల నుంచి ఇప్పటికే కొన్ని అభ్యంతరాలు ఎదురవుతున్నాయి. ఈ పూర్వరంగంలో తెలుగు నాట ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి అడ్డుకాలు మోపాలనే దురుద్దేశాలున్న పేచీకోరులకు ఆ అవకాశం లేకుండా కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆర్డినెన్స్ జారీ చేయడం స్వాగతించదగ్గ చర్య. అలాగే ప్రాజెక్టు నిర్మాణం మూలంగా నిర్వాసితులయ్యే ప్రజానీకానికి, ప్రత్యేకించి సామాజికంగా వెనుకబడ్డ గిరిజనులకు ముందుగానే మెరుగైన సహాయ, పునరావాస పథకాన్ని నిబద్ధతతో అమలుచేయడం ద్వారా వారి భవిష్యత్తుకు భరోసా కల్పించి, వారి జీవన ప్రమాణాల మెరుగుదలకు మార్గాన్ని సుగమం చేయాలి.
గిరిజనుల నామస్మరణ చేస్తూ పోలవరాన్ని అడ్డుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్న రాజకీయ పార్టీలను 2009, 2014 ఎన్నికల్లో ముంపు ప్రాంతాల ప్రజలు ఆదరించలేదనే విషయాన్ని కూడా గమనించాలి. దాన్ని బట్టి గిరిజనులు ప్రాజెక్టుకు వ్యతిరేకం కాదు, పేదరికంలో మగ్గిపోతూ అనాగరికులుగా బ్రతుకువెళ్ళదీస్తున్న గిరిజనులు మెరుగైన జీవనాన్ని మాత్రమే కోరుకుంటున్నారు. ఏ రాష్ట్రంలో వారి నివాస ప్రాంతాలున్నాయి, ఎవరి పాలనలో ఉన్నామన్న దానికంటే వారి భవిష్యత్తుపైన ఆందోళన చెందుతున్నారు. ఆ మౌలిక సమస్యను రాష్ట్ర, కేంద్ర ప్రభుత్వాలు బాధ్యతాయుతంగా పరిష్కరించడానికి అత్యంత ప్రాధాన్యం ఇవ్వాలి. భూములు కోల్పోయిన వారికి ప్రాజెక్టు ఆయకట్టు క్రిందనే భూములు సేకరించి ప్రత్యామ్నాయంగా భూమి కేటాయించడం ద్వారా వారి జీవనోపాధికి భంగం కలగకుండా పకడ్బందీ చర్యలు తీసుకోవాలి. చేతి వృత్తుల వారికి, గ్రామీణ సేవారంగంలో ఉపాధి పొందుతున్న అసంఘటిత కార్మికులకు ప్రత్యామ్నాయ ఉపాధి కల్పించాలి. విద్య, వైద్య, రహదారులు, రక్షిత మంచినీరు తదితర మౌలిక సదుపాయాలు కల్పించాలి. గిరిజనుల చరిత్ర, సాంప్రదాయాల పరిరక్షణకు కట్టుదిట్టమైన చర్యలు తీసుకోవాలి. ఇలాంటి న్యాయబద్ధమైన కోర్కెల సాధన కోసం ఎవరైనా ఆందోళనలు, ఉద్యమాలు చేస్తే ప్రజలు హర్షిస్తారు. రాజకీయ పార్టీలు విజ్ఞత ప్రదర్శించి, ప్రజల విస్తృత ప్రయోజనాలతో ముడిపడి ఉన్న పోలవరం ప్రాజెక్టు నిర్మాణానికి తోడ్పడాలి.
-టి. లక్ష్మీనారాయణ

Monday, May 26, 2014

మోడీ ప్రభుత్వం పయనం ఎటు ?





 May 27th 2014 Surya Daily
నరేంద్ర మోడీ నేతృత్వంలో నూతన ప్రభుత్వం కేంద్రంలో ఏర్పడింది. ప్రజల తీర్పుతో రెట్టించిన ఉత్సాహం, ఆత్మవిశ్వాసం, కార్పోరేట్ రంగం మద్దతు, అన్నింటికీమించి హిందుత్వ భావజాల బలంతో మోడీ పాలనా బాధ్యతలు స్వీకరించారు. హిందుత్వ భావజాలాన్ని వ్యతిరేకించే ప్రగతిశీల శక్తులకు, మోడి చరిత్రను విమర్శనా దృష్టితో చూసే లౌకికవాద శక్తులకు ఆయన‌ దేశ పాలనా పగ్గాలను చేజిక్కించుకోవడం ఏ మాత్రం రుచించని రాజకీయ పరిణామం. ప్రస్తుతానికి ఆ శక్తులు నిస్సహాయ స్థితిలోకి నెట్టివేయబడి, తామనుసరించిన లోపభూయిష్టమైన రాజకీయ విధానాల పర్యవసానాలపై ఆత్మపరిశోధనా పనిలో మునిగిఉన్నాయి. అందరూ ప్రజా తీర్పును గౌరవించి, శిరసావహించవలసిందే కదా! అత్యంత అవమానకరమైన ఎన్నికల ఫలితాలతో కృంగిపోయి మథనపడుతున్న‌ కాంగ్రెస్ మరియు దాని మిత్రపక్షాలు, వామపక్షాలు తదితర లౌకిక ప్రజాతంత్ర శక్తులు తేరుకొని తిరిగి క్రియాశీల పాత్రదారులుగా రంగ ప్రవేశ‍ం చేయడానికి కొంత సమయం పడుతుంది.
ఇప్పుడు 120 కోట్ల మంది భారతీయులకు జవాబుదారీతనంతో, రాజ్యాంగానికి బద్దుడై, సుపరిపాలనను అందించే బాధ్యత మోడీపై ఉన్నది. గుజరాత్ రాష్ట్రానికి ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహిచడానికి, వైవిధ్యభరితమైన భారత దేశానికి ప్రధాన మంత్రిగా బాధ్యతలు నిర్వహిండానికి మధ్య‌ మౌలికమైన తేడా ఉన్నది. స్వదేశీ, విదేశీ విధానాల రూపకల్పన, వాటి అమలు కత్తి మీద సాములాంటిది. దేశ ప్రజల తీర్పు కూడా వైవిద్యభరితంగానే ఉన్నది. ప్రజల ఆకాంక్షలకు, ప్రయోజనాలకు భిన్నంగా పాలన సాగించే పాలకుల భరతం పడతామన్న ఓటర్ల మనోభావాన్ని ఈ ఎన్నికల ఫలితాలు నిర్ధ్వందంగా ప్రకటించాయి. మోడీ అది గమనించే అభివృద్ధి నివేదికను ప్రజల ముందుంచి 2019లో జరిగే ఎన్నికలలో ఓటడుగుతానని భాజపా పార్లమెంటరీ పార్టీ నాయకుడుగా ఎన్నికైన సందర్భంగా మాట్లాడుతూ ప్రతిన చేశారు. తద్భిన్నంగా పాలనసాగిస్తే వేనోళ్ళ పొగిడిన జనమే తిరగబడతారు. చరిత్ర నేర్పిన పాఠమిది. మారిన మోడీ అని కొందరంటున్నారు. ఆయన కరడుగట్టిన హిందుత్వవాదేనని మరికొందరంటున్నారు. ఎవరేమన్నా ప్రజలు మాత్రం అప్రమత్తంగా ఉంటూ ప్రజాస్వామ్యాన్ని, లౌకిక వ్యవస్థను పరిరక్షించుకొంటూ దేశాభివృద్ధికి దోహదపడే సామాజిక, ఆర్థిక, రాజకీయ విధానాల అమలు కోసం పోరు చేయక తప్పదు. మోడీ చేతుల్లో దేశాన్ని పెట్టాం ఇక సురక్షితంగా ఉంటుందని, ప్రజా సమస్యలు పరిష్కరించబడతాయని, కష్టాలు తీరిపోతాయని భ్రమపడితే పప్పులో కాలేసినట్లే!
మోడీని ప్రధాన మంత్రి గద్దెపై కూర్చోపెట్టాలన్న‌ బలమైన ఆకాంక్షను వెల్లడించిన వారిలో ప్రధానంగా మూడు స్రవంతులు ఉన్నాయి. ఒకటి: హిందుత్వ భావజాలాన్ని సమర్థవంతంగా అమలు చేయగల సమర్థుడు మోడీనేనని సంఘ్ పరివార కూటమి విశ్వసించి, సర్వశక్తులు ఒడ్డి గెలుపు కోసం అహర్నిశలు కృషి చేసింది. రెండు: నయా ఉదారవాద ఆర్థిక విధానాల అమలు ప్రక్రియను మరింత‌ వేగవంతంగా ముందుకు తీసుకెళ్ళి, ఆశ్రిత పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ పునాదులను పటిష్టవంతం చేయగల‌ సమర్థుడు మోడీనేనన్న నిర్ధారణకు కార్పోరేట్ రంగం దిగ్గజాలు వచ్చారు. అందుకే ఆయన్ను కార్పోరేట్ రంగం త‌మ విశ్వసనీయమైన ప్రతినిథిగా ఎంపిక చేసుకొని వెన్నుదన్నుగా నిలిచింది. మోడీ ఎన్నికల్లో విజయబావుటా ఎగరేసి, అధికారంలోకి రావడానికి అవసరమైన సరంజామాను సమకూర్చి సంపూర్ణ సహాయ సహకారాలను అందించింది. మూడు: నూతనంగా ఓటు హక్కు పొందిన విద్యావంతులైన‌ యువత, పట్టణ మధ్యతరగతి ప్రజానీకం, సామాజికంగా వెనుకబడ్ద కులాల ప్రజలు, కాంగ్రెస్ దుష్టపాలనకు అంతం పలకాలని కృతనిశ్చయంతో ఉన్న వివిధ వర్గాల ప్రజానీకం, నయా ఉదారవాద ఆర్థిక విధానాల దుష్పలితాల నుండి విముక్తి కోరుకొంటున్న సామాన్య జనం భవిష్యత్తుపై కొండంత ఆశతో ముఖ్యంగా ఉత్తర, పశ్చిమ భారత దేశ ప్రజానీకం  బ్రహ్మరథం పట్టి మోడీని విజయపథాన నడిపించారు. సహజంగానే వీరందరూ వారు పెట్టుకొన్న నమ్మకాలకు అనుగుణంగా మోడీ పాలన సాగాలని ఆకాంక్షిస్తున్నారు. మోడీ వెంట నడిచిన ఈ మూడు స్రవంతుల ప్రయోజనాలు పరస్పర విరుద్ధమైనవి, వైరుధ్యాలతో కూడుకొన్నవి. ఒకరి ప్రయోజనాలు, మరొకరి ప్రయోజనాలకు పూర్తి వ్యతిరేకమైనవి. మోడీ ఎవరి పక్షం నిలుస్తాడో కాలమే చెబుతుంది.
మోడీ నిజంగా స్వతంత్రుడేనా!: యు.పి.ఏ. పాలనా కాలంలో కాంగ్రెస్ అధ్యక్షురాలు మరియు యు.పి.ఏ. ఛేర్ పర్సన్ హోదాలో సోనియా గాంధీ రిమోట్ కంట్రోల్ తో ప్రధాన మంత్రి మన్మోహన్ సింగ్ ను నడిపించేవారన్న విషయం నిర్వివాదాంశం. ఇప్పుడు మోడీ సర్వస్వతంత్రుడని భ్రమించే వారు లేక పోలేదు. కానీ ఒక్క విషయాన్ని గమనంలో ఉంచుకోవాలి. నేటి వరకు దేశ ఆర్థిక విధానానికి సంబంధించిన అంశంలో ప్రభుత్వాన్ని నడిపించింది, ఇక మీదట‌ నడిపించబోయేది కార్పోరేట్ దిగ్గజాలే అన్న నిప్పులాంటి నిజాన్ని మరచిపోకూడదు. సామాజిక, రాజకీయ తాత్విక చింతనకు సంబంధించి మరొక అదృశ్య శక్తి రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ్ మోడీకి మార్గనిర్దేశం చేస్తూ తన అజెండాను చాపకింద నీరులా అమలు చేయించడానికి పథకం ప్రకారం పూనుకొంటుంది. ఈ రెండు శక్తుల ప్రయోజనాలకు భిన్నంగా వ్యవహరించే శక్తి గానీ, ఆలోచన గానీ మోడీకి ఏ మాత్రం లేదన్నది  కూడా జగమెరిగిన సత్యం. వారి అజెండాలను అప్పుడే ప్రసార మాధ్యమాల ద్వారా చర్చనీయాంశాలుగా చేస్తున్నారు. ఎన్నికల ప్రచారంలో పెద్దగా ప్రస్తావించని కాషాయదళం రహస్య అజెండాలోని అత్యంత వివాదాస్పదమైన అంశాలు ఒక్కొక్కటే మళ్ళీ చర్చనీయాంశాలవుతున్నాయి.  నేషనల్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషనల్ రీసర్చ్ అండ్ ట్రైనింగ్ (యన్.సి.ఆర్.టి.) రూపొందించే చరిత్ర పాఠ్యాంశాల్లో వాజపాయ్ పాలనా కాలంలో చేయతలపెట్టిన మార్పులు చేర్పుల ప్రక్రియను ముందుకు తీసుకొస్తున్నారు. జమ్మూ కాశ్మీర్ రాష్ట్రానికి ప్రత్యేక ప్రతిపత్తి కల్పిస్తున్న రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 370 పై దేశ వ్యాపిత చర్చకు తెరలేపే సూచనలు కనబడుతున్నాయి. ఉమ్మడి పౌర స్మృతి, రామ మందిర నిర్మాణం, గోవద నిషేధం లాంటి అంశాలను విశ్వహిందూ పరిషత్ అప్పుడే లేవదీసింది. బెంగాలీ భాషను మాట్లాడని వారందరూ బాంగ్లాదేశీయులేనన్న వాదాన్ని పశ్చిమ బెంగాల్ ఎన్నికల ప్రచారంలో స్వయంగా మోడీనే లేవదీశారు. కాబట్టి, రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ్, కార్పోరేట్ దిగ్గజాల కనుసన్నల్లోనే మోడీ పాలన సాగుతుందనడంలో ఎవరికీ అనుమానం ఉండాల్సిన పని లేదు. సామాన్యుడి అజెండా ఆర్.యస్.యస్. మరియు కార్పోరేట్ రంగం అజెండాలకు పూర్తి భిన్నమైనది.
కాంగ్రెస్ నాయకత్వంలోని ఐక్య ప్రగతిశీల కూటమి అనుసరించిన నయా ఉదారవాద ఆర్థిక విధానాల దుష్పలితాలకు ప్రజలు  బలైపోయారు. సరళీకరణ విధానాల పుణ్యమాని నిత్యావసర వస్తువుల‌ ధరలు ఆకాశాన్నంటుతుండడంతో ప్రజల‌ కొనుగోలు శక్తి దారుణంగా పతనమయ్యింది. దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థను అవినీతి భ్రష్టుపట్టించింది. పెరుగుతున్న నిరుద్యోగుల‌, అర్థనిరుద్యోగుల‌, పేదల గణాంకాలపై అంకెల గారడి చేసి యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వం అబాసుపాలయ్యింది. ప్రయివేటీకరణ విధానాలతో దేశ ఆర్థిక వ్యవస్థకు వెన్నెముక లాంటి ప్రభుత్వ రంగం ధ్వంసమైపోయింది. వర్ణనాతీతమైన‌ సమస్యల వలయంలో చిక్కి బతుకు పోరుచేస్తున్న సామాన్య, మధ్య తరగతి ప్రజలు కాంగ్రెస్ దుష్టపాలన నుండి విముక్తి కోరుకొన్నారు. నయా ఉదారవాద ఆర్థిక విధానాలను వ్యతిరేకిస్తున్న‌ శ్రామిక వర్గ పక్షపాతులైన వామపక్షాలు ప్రత్యామ్నాయ ఆర్థిక విధానాలతో మెరుగైన రాజకీయ ప్రత్యామ్నాయాన్ని అందించడంలో ఘోరంగా వైఫల్యం చెందాయి.  కష్టాల కడలిలో కొట్టుమిట్టాడుతూ మార్పు కోసం పరితపిస్తున్న‌ ప్రజలకు విశ్వాసం కల్పించే మరొక రాజకీయ వేదిక కనుచూపుమేరలో కనబడలేదు.
నయా ఉదారవాద ఆర్థిక విధానాలపై కాంగ్రెస్ పార్టీకి, భారతీయ జనతా పార్టీకి మధ్య ఇసుమంత తేడా లేకపోయినా ప్రభుత్వ వ్యతిరేకతను మోడీ చాకచక్యంగా తనకు అనుకూలంగా మలుచుకోగలిగారు. లోపభూయిష్టమైన ఆర్థిక విధానాలపైన, దేశ సంపదైన సహజవనరులను కార్పోరేట్ రంగం లూటీ చేస్తున్న అంశంపైన, లక్షల కోట్ల రూపాయల అవినీతి కుంభకోణాలకు మూలమైన నయా ఉదారవాద విధానాలపైన మోడీ విమర్శనా పూర్వకంగా ఒక్క మాట మాట్లాడలేదన్న విషయాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి. కేవలం గుజరాత్ అభివృద్ధి నమూనాను చక్కగా మార్కెటింగ్ చేసుకొన్నారు. కార్పోరేట్ రంగం గుత్తాధిపత్యంలోని ప్రసారమాధ్యమాలు గోరంతలు కొండంతలు చేసి ప్రజలను భ్రమల్లోకి నెట్టి, వారి చూపును మోడి వైపుకు మళ్ళించగలిగాయి. మేడి పండు లాంటి గుజరాత్ అభివృద్ధిపై సాగించిన ఉధృత ప్రచారంతో దూరపు కొండలు నునుపన్న నానుడిగా జనం, ప్రత్యేకించి విద్యాధిక యువత, పట్టణ ప్రాంతాల్లోని మధ్యతరగతి ప్రజానీకం భ్రమల్లో తేలిపోయారు. సమస్యల నుండి ఊరట కలిగించే అభివృద్ధిని, సుపరిపాలనను అందిస్తానన్న మోడీ మాటలు మాత్రమే ప్రజల చెవుల్లో బలంగా నాటుకపోయాయి. భవిష్యత్తుపై కొండంత ఆశతో  మోడీ సమర్థవంతమైన నాయకుడని భావించి, ఆయన‌ వెంట నడిచారు. సమస్యల బారి నుండి త్వరితగతిన మోడీ ప్రభుత్వం బయటపడ‌వేస్తుందన్న సహజమైన‌ కోరికతో సామాన్య, మధ్యతరగతి ప్రజలు వేయి కళ్ళతో ఎదురు చూస్తున్నారు. ఇబ్బడిముబ్బడిగా ఉపాథి అవకాశాలు పెరుగుతాయని యువత ఎదురు చూస్తున్నది. ఈ సమస్యల పుట్టుక, పెరుగుదల‌, వాటి పరిష్కారం నయాఉదారవాద ఆర్థిక విధానాలతోనే ముడిపడి ఉన్నది. మరి ఆ విధానాల్లో మార్పులు చేసే ఆలోచన మోడీకి ఉన్నదా? ఒకవైపున ఎన్నికల ఫలితాలు మోడీకి అనుకూలంగా వెల్లడవుతుంటే, మరొక వైపున స్టాక్ మార్కెట్ లో షేర్ల విలువ పైపైకి ఎగబాకింది. డీజిల్ ధరలపై ఇప్పుడున్న‌ నియంత్రణ కూడా పూర్తిగా తొలగిపోతుందన్న ప్రచారం ఊపందుకొన్నది. నిత్యావసర వస్తువుల ధరలు తగ్గుముఖం పట్టడానికి ఈ ఘటనలు దారితీస్తాయా! తనను భుజాల మీదికెక్కించుకొని మోసిన కార్పోరేట్ రంగం ఆకాంక్ష అయిన‌  నయాఉదారవాద ఆర్థిక విధానాల అమలును మరింత వేగవంతం చేయాలన్న కోరిక, మోడీ సంకల్పం ఒకటే అన్నది సుస్పష్టం.
ప్రజా తీర్పులోని ఆంతర్యమేంటి?: దేశంలోని మొత్త‍ం ఓట్లు 71,69,85,101. పోలైన ఓట్లు 41,71,58,469(58.18%). పోలైన ఓట్లలో భాజపాకు వచ్చిన ఓట్లు 12,93,19,125(31%). అంటే మొత్తం ఓట్లలో 18.04% మాత్రమే. ఈ ఓట్లతోనే లోక్ సభలోని మొత్తం 543 గాను 282 స్థానాలను సంపాదించుకొని, అధికారంలోకి వచ్చింది. కాంగ్రెసు పార్టీకి పోలైన ఓట్లలో 19.3% వచ్చినా 44 స్థానాలకే పరిమితం చేయబడింది. ఎఐఎడియంకె 3.3%తో 37, తృణ‌మూల్  కాంగ్రెస్ 3.8%తో 34, బిజెడి 1.7%తో 20, శివసేన 1.9%తో 18, టిడిపి 2.5%తో 16, టి.ఆర్.యస్. 1.2%తో 11, సిపిఐ(యం) 3.2%తో 9, వై.యస్.ఆర్.కాంగ్రెస్ 2.5%తో 9, యన్.సి.పి 1.6%తో 6, సమాజ్ వాది పార్టీ 3.4%తో 5, ఆప్ 2%తో 4 స్థానాలను సంపాదించుకొన్నాయి. బి.యస్.పి. కి 4.1%, డియంకె కు 1.7% ఓట్లు వచ్చినా ఒక్క స్థానం కూడా దక్కలేదు. ప్రస్తుత ఎన్నికల విధానం ఎంతటి లోపభూయిష్టంగా ఉన్నదో ఈ గణాంకాలను బట్టి బోధపడుతుంది. పార్టీలకు వచ్చిన ఓట్లకు, సీట్లకు ఏ మాత్రం పొంతన లేదు. ఎన్నికల సంస్కరణలు తీసుకొచ్చి దామాషా ఎన్నికల విధానాన్ని అమలు చేస్తే తప్ప ప్రజా ప్రాతినిథ్య సభ అయిన లోక్ సభలో పార్టీల వాస్తవిక బలాబలాలు, ప్రజాభిప్రాయం ప్రతిబింబించే అవకాశం లేదు. మరొక ముఖ్యమైన విషయాన్ని కూడా గమనించాలి. ప్రస్తుత ఎన్నికల ఫలితాల్లో దేశ వ్యాపితంగా ఒకే తీరులో ప్రజాభిప్రాయం వెల్లడికాలేదు.
దేశ ప్రజల మనోభావాల‌ మధ్య వ్యత్యాసం కొట్టొచ్చినట్లు కనబడుతున్నది. ఉత్తర, ప‌శ్చిమ భారత దేశంలో స్థూలంగా కాంగ్రెస్ వ్యతిరేక, మోడీ అనుకూల పవనాలు బలంగా వీచాయి. దేశానికి సమర్థుడైన, బలమైన‌ నాయకుడు కావాలనే కోరిక యువతను, మధ్యతరగతి ప్రజానీకాన్ని మోడీ వైపుకు నెట్టింది. అంత మాత్రాన‌ మోడీ సృష్టించిన‌ సునామీలో కాంగ్రెస్ కొట్టుకుపోయిందని భావించడం పొరపాటు అవుతుంది. వాస్తవానికి కాంగ్రెస్ తనకు తానుగా త్రవ్వుకొన్న గోతిలోపడింది. ప్రజా వ్యతిరేక సునామీలో తునాతునకలై పోయింది. ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థకు ఆధునిక దేవాలయం లాంటి పార్లమెంటు స్థాయిని భష్టు పట్టించింది. సి.బి.ఐ. లాంటి నేర పరిశోధక సంస్థలను దుర్వినియోగం చేసి రాజకీయ ప్రత్యర్థులను బ్లాక్ మెయిల్ చేసి తన మద్దతుదారులుగా మార్చుకొని అడ్డగోలుగా వ్యవహరించింది. ప్రజాకంఠక పాలనతో దేశ ప్రజల ఆగ్రహజ్వాలల్లో కాంగ్రెసు మాడిమసైపోయింది. ప్రతిపక్ష పార్టీ స్థానానికి కూడా అర్హతలేని పార్టీగా అత్యంత అవమానకరమైన స్థాయికి నెట్టివేయబడింది. కాంగ్రెసుతో అంటకాగి ప్రజావ్యతిరేక పాలనలో ప్రత్యక్షంగానో, పరోక్షంగానో  భాగస్వాములైన నేషనలిస్టు కాంగ్రెసు పార్టీ(6), సమాజ్ వాది పార్టీ(5), రాష్ట్రీయ జనతా దళ్(4) కు పరిమితం చేసి, డియంకె(0), నేషనల్ కాన్ఫరెన్స్(0), రాష్ట్రీయ లోక్ దళ్(0), బహుజన్ సమాజ్ పార్టీ(0) లాంటి పార్టీలకు లోక్ సభలో ప్రాతినిథ్యమే లేకుండా చేశారు.  కాంగ్రెసు, దాని మిత్రపక్షాల మీద పెల్లుబికిన ఆగ్రహం భారతీయ జనతా పార్టీకి, దాని ప్రధాన మంత్రి అభ్యర్థి నరేంద్ర మోడీకి వరంగా పరిణమించింది. కలిసొచ్చిన అవకాశాన్ని అందిపుచ్చుకొని కాషాయదళం సంపూర్ణ విజయం సాధించింది.
దేశ ప్రజల తీర్పులోని మరొక కోణాన్ని కూడా నిశితంగా పరిశీలించాలి. దక్షిణాదిలో కర్నాటక మినహాయించి మిగిలిన రాష్ట్రాలలో మోడీ ప్రభావం పెద్దగా ప్రతిబింబించలేదనే చెప్పుకోవాలి. కర్నాటకలో కూడా 2009లో  భాజపా గెలిచిన 19 స్థానాలకు గాను ఈ ఎన్నికల్లో 17 మాత్రమే నిలబెట్టుకోవడానికి ఉపయోగపడింది. తెలుగునాట కాంగ్రెస్ భూస్థాపితం కావడానికి మోడీ గాలి  కాదన్న విషయం సుష్పస్టమే. తెలుగు దేశంతో ఒప్పందం లేకపోతే ఆ మూడు లోక్ సభ స్థానాలు కూడా  భాజపాకు దక్కెవి కాదు.  కష్ట కాలాలన్నింటిలో అండగా నిలబడిన తెలుగు జాతి గుండెను చీల్చి విశ్వాస ఘాతుకానికి పాల్పడిన కాంగ్రెసు తెలుగునాట‌ సమాధి అయ్యింది. ఎమర్జన్సీ తరువాత 1977లో 6వ లోక్ సభకు జరిగిన సాధారణ ఎన్నికల్లో దేశ వ్యాపితంగా ప్రజలు కాంగ్రెసును చిత్తుచిత్తుగా ఓడించారు. కానీ తెలుగు జాతి మాత్రం అక్కున చేర్చుకొని భారతీయ లోక్ దళ్ తరుపున నంద్యాలలో పోటీ చేసిన‌ ఒక్క నీలం సంజీవరెడ్డి గారిని మినహాయించి మిగిలిన 41 స్థానాలలో కాంగ్రెసును గెలిపించి ఊపిరి పోసింది.  2004  ఎన్నికల్లో 29, 2009లో 33 స్థానాల్లో గెలిపించి డిల్లీ పీఠం కాంగ్రెసు కైవసం కావడానికి కొండంత అండగా నిలబడింది. అలాంటి తెలుగు జాతి భవిష్యత్తును ప్రశ్నార్థకం చేసిన‌ కాంగ్రెసు ఫలితాన్ని అనుభవించింది. తమిళనాట భాజపా కూటమి ఎలాంటి ప్రభావాన్ని చూపెట్టలేకపోయింది. కేవలం ఒక్క కన్యాకుమారి స్థానాన్ని సొంతం చేసుకోగలిగింది. కేరళలో ఖాతాను తెరవలేకపోయింది. తూర్పు భారత దేశంలోని పశ్చిమ బెంగాల్ లో మతం కార్డును వాడుకొని, విద్వేషాన్ని రెచ్చగొట్ట‌డానికి ప్రయత్నించి సీట్లపరంగా ఒకటి నుండి రెండుకు మాత్రమే పెరిగినా ఓట్ల శాతాన్ని 6.14% నుండి 16.8% పెంచుకొని ఆ రాష్ట్రంలో మాత్రం తృణమూల్, ప్రత్యేకించి వామపక్షాలకు పెద్ద సవాలు విసిరింది. ఒడిస్సాలో ఆశించిన ఫలితాలు పొందలేకపోయింది. దీన్నిబట్టి దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో ప్రజలు భాజపాకు బ్రహ్మరథంపడితే, మరికొన్ని ప్రాంతాల్లో అంతగా ఆదరించ లేదని తేటతెల్లమయ్యింది.
మొత్తం మీద‌ యు.పి.ఎ. ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలిచ్చిన తీర్పును తనకున్న నాయకత్వ లక్షణాలతో మోడీ వడిసి పట్టుకోగలిగాడు. ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు కావలసిన సాధారణ మెజారిటీ (272+) సంఖ్యకు చేరుకోగలమా! లేదా! అన్న అనుమానాల మధ్య ఎన్నికల సమరంలో సర్వశక్తులు ఒడ్డి చమటోడ్చిన భాజపా నేతలను కూడా ఆశ్చర్య చకితులను చేస్తూ ఫలితాలు వెలువడ్డాయి. సంఘ్ పరివార్ కూటమి, కార్పొరేట్ దిగ్గజాల పథకాలు నూటికి నూరుపాళ్ళు సత్ఫలితాలనిచ్చాయి. భాజపా అధికారంలో ఉన్న గుజరాత్, మధ్యప్రదేశ్, రాజస్తాన్, చత్తీష్ ఘర్ లాంటి రాష్ట్రాలలో విజయావకాశాలను సుస్థిరం చేసుకొంటూనే హిందీ భాష మాట్లాడే ప్రాంతాల్లో ఆధిపత్యాన్ని సంపాదించుకోవడం ద్వారానే అధికారానికి రాగలమని భావించి తదనుగుణంగా ఎన్నికల వ్యూహాన్ని పకడ్బందీగా రూపొందించుకొని అమలు చేశారు.
ఉత్తరప్రదేశ్ లోని 80 స్థానాలు, బీహార్ లోని 40 స్థానాలపై కేంద్రీకరించి గడచిన ఏడాదిగా క్షేత్ర స్థాయి యంత్రాంగాన్ని సృష్టించుకొని చాప క్రింద నీరులా విస్తరించి, ప్రజలతో మమేకమై పని చేశారన్న వార్తలు భాజపా విజయానికి ఏ విధంగా దోహదపడిందో బోధపడుతుంది. ప్రతి ఎన్నికల బూతు స్థాయిలో ముప్పయ్ మందితో భాజపా కమిటి, దాని మాతృ సంస్థ రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంస్థ మరియు విశ్వ హిందూ పరిషత్ లు సంయుక్తంగా మరొక కమిటీ, వాటిని సమన్వయం చేయడానికి, అవసరమైన సమాచారాన్ని చేరవేయడానికి "బ్లూ బ్రిగేడ్" అన్న పేరుతో సాంకేతిక పరిజ్ఞానం ఉన్న వృత్తి నిపుణుల దళాలను రాష్ట్ర, జిల్లా, డివిజనల్ స్థాయిల్లో ఏర్పాటు చేసి, కంప్యూటర్లు, లాప్ టాప్స్, సెల్ ఫోన్స్  తదితర అత్యాధునిక సమాచార యంత్ర సామగ్రిని సమర్థవంతంగా వినియోగించుకొన్నారన్న సమాచారం వెలుగులోకి వ‌చ్చింది. ఈ కాలంలోనే వందలాది ఆర్.యస్.యస్. శాఖలు నూతనంగా నెలకొల్పబడ్డాయన్నవార్తలూ వచ్చాయి.
ముస్లింల పట్ల భాజాపా వైఖరి ఏంటన్నది చెప్పకనే చెబుతున్న గణాంకాలను పరిశీలించాలి. ఆ పార్టీ గెలుపొందిన 282 మందిలో ఒక్కరు కూడా ముస్లిం సభ్యుడు లేడు. ఎనభై స్థానాలున్న ఉత్తర ప్రదేశ్ లో దాదాపు ఇరవై శాతం జనాభా ఉన్న ముస్లింల నుండి ఒక్క ముస్లిం అభ్యర్థిని కూడా భాజాపా తరుపున బరిలోకి దింపలేదు. జాతీయ ప్రజాతంత్ర కూటమికి చెందిన‌ మొత్తం 336 మంది పార్లమెంటు సభ్యుల్లో ఒక్కరు మాత్రమే భాజపా మిత్రపక్షం లోక్ జనశక్తి పార్టీ తరుపున బీహార్ రాష్ట్రం నుండి ఎన్నికైన చౌదరి మహబూబ్ ఆలీ ఖ్వాయిసర్ ఉన్నారు. గడచిన మూడు దశాబ్దాలుగా సంకీర్ణ ప్రభుత్వాల దశ కొనసాగుతున్నది. ఏకపార్టీ పాలనకు కాలం చెల్లిపోయిందన్న భావన బలపడుతున్న దశలో ప్రభుత్వ ఏర్పాటుకు అవసరమైన సాధారణ మెజారిటీని సాధించుకోవడం ద్వారా స్థిరమైన పాలనకు ఇతరులపై ఆధారపడవలసిన అవసరం భాజపాకు లేకుండా పోయింది. సొంతంగా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయగల సాధారణ మెజారిటీ స్థానాలు రావడం వల్ల భాజపాకు కొత్త చిక్కులు వచ్చే అవకాశాలు కూడా మెండుగా ఉన్నాయి. కాషాయదళం అజెండాను అమలు చేయాలనే వత్తిడి మోడీపై రోజు రోజుకు పెరుగుతుంది. అది యన్.డి.ఎ. కూటమి భాగస్వాములకు ఇబ్బందికరంగా మారక తప్పదు.
తన ప్రమాణ స్వీకారోత్సవానికి సార్క్ దేశాధినేతలను ఆహ్వానిస్తూ మోడీ తీసుకొన్న చొరవ స్వాగతించతగ్గది. కానీ, శ్రీలంక దేశాధ్యక్షుడ్ని ఆహ్వానించడంపై తమిళనాడులోని భాజపా మిత్రపక్షాలతో పాటు అధికార పార్టీ అయిన‌  ఎఐఎడియంకె తో సహా మరికొన్ని పార్టీలు నిరసన గళం వినిపించాయి. పాకిస్తాన్ ప్రధాన మంత్రిని ఆహ్వానించడంపై యన్.డి.ఎ. కూటమిలో రెండవ పెద్ద పార్టీ అయిన శివసేన వ్యతిరేకించింది. మోడీ రాకతో ముస్లిం దేశాలైన పాకిస్తాన్ మరియు బాంగ్లాదేశ్ లతో దౌత్యసంబంధాలెలా ఉంటాయోనని ఆందోళన చెందుతున్న పూర్వరంగంలో ఇరుగుపొరుగు దేశాలతో స్నేహ సంబంధాలను పెంపొందించడానికి ఉపకరించే ప్రతి చిన్న ప్రయత్నం దేశానికి మేలు చేస్తుంది. వత్తిళ్ళకు లొంగకుండా దేశ విస్తృత ప్రయోజనాలకు, ప్రజల జీవన ప్రమాణాల పెంపుదలకు మోడీ ప్రభుత్వం స్వదేశీ, విదేశీ వ్యవహారాలకు సంబంధించి ఎలాంటి విధానాలను అమ‌లు చేస్తుందో వేచి చూద్దాం !